Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Eylül '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
284
 

Emanettiler

Emanettiler
 

Sökmez artık savunma mekanizması falan. Hep Freud yanılttı beni. İsyan hattının ucundayım, diz çöktüm sayılır. Kurtarmaz öyle baharın gelişi, rengarenk çiçekleri, deniz ve mehtab. Ne gün doğumu, ne de gün batımı. Hepsi bir artık. Yerle bir yelkovan, yerle bir akrep. Kar etmez artık olumlu düşünmek, denizlere çıkan sokaklar, pozitif beyin gücü. Kar etmez artık dilekler tutmak, hayaller kurmak, dalmak düşler alemine ve boğulmak, alemin ayında, yıldızında...
Yok mu çaresi bunun? Var mı çaresi?

Emanet kanatlarla uçulmaz bilirdim. Ama uçtum, denedim, düştüm ve koptu kanatlarım. Önce biri, sonra diğeri. Yok artık bir bağları, yok artık küçücük de olsa bir lif parçaları omurilik dediğim "yaşam kaynağımda. Düşürdüm kanatlarımı. Ama ben hıyanet etmedim, onlar düşmek istediler. Çünkü emanettiler. Bilirdim emanet kanatlarla uçulmaz. Ismarlama sevinçler hayat kurtarmaz. Kurtarmadı da nitekim. Bizzat öğretildim. Azla yetinmeyi öğrenmeli insan. Direnirsen öğreten biri, öğreten birşey çıkıyor zaten karşına. Hem de uygulamalı olarak. Hayat sersede önüne yüzbinlerce şık ve bu seçenekleri her doğru hamlende arttırsa da, ödül mayetinde, öğrendim " Hepsi " yazan en son şıkkı karalamamayı. Öğrendim cömertlik denilen kavramın sanıldığı kadar geniş olmadığını. Öğretildim azla yetinmeyi ve açılan elin ne kadar açılırsa açılsın elbet kapanacağını. Hepi topu bir, bilemedin iki avuçtan varolduğunu.

Yok mu çaresi bunun? Var mı çaresi?

Nedendir bilmem, akıllandım mı nedir? Artık kapılmıyorum uzak düşlere, büyük hayallere. Kavruluyorum işte kendi yağımda tuzumla...Sökmüyor bazen savunma mekanizmaları falan, suçluyorum Freud' u bir zaman. Ama geçici. Geçiyor biliyorum. Denedim. Kanatlarım mı? Evet düştüler Ama zaten emanettiler. Siz hiç bir ömür boyu yaşamayı başaran kelebek gördünüz mü? Duyamadım?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sevgili ögretmenim bir televizyoncu olarak yazınızı mükemmel buldun ÇOK YAŞAYIN

Hüseyin Yıldırım 
 19.09.2007 21:39
Cevap :
Teşekkür ederim.  20.09.2007 1:19
 

Freud'un dışında kimler yanıltmadı ki?Sizin isimlerini bildikleriniz ama dünyanın duymadığı,çoğu zaman umrunda olmadığı isimler... Karamsarlık kol geziyor bu aralar,ama siz uymayın ona derim  :) Onu da emanet aldığımız yere bian önce geri göndermeliyiz...
Sevgilerle...

septes 
 13.09.2007 18:56
Cevap :
Doğru sölüyosun yaşam her an sürpriz isimler, düşünceler, olaylar çıkarıyorkarşımıza.....Ama iş bu halde karamsar olmamak elde değil gibi...keşke karamsarlık da dediğiniz gibi emanet edilmiş olsa....Yorumunuz için teşekkür ederim...  15.09.2007 12:54
 

Sevgili Serpil,bir ömür boyu yaşamayı başarmak yanlış bir cümle olmamış mı? Ne kadar yaşarsan yaşa,ister 30 yıl,ister 80 yıl,bir ömür boyu yaşamış olursun.Doğumunla ölümün arasındaki yaşanmışlıktır ömür denilen kavram.Bundan yola çıkışla ; Kelebek kısa yaşar gibi gelir,ama inan o da,4000 yıl yaşayan sekoya ağaçları gibi bir ömür yaşamıştır,kendi ömrünü yani...Ayrıca seçtiğin kelebek resmi benim de simgemdir :) Şu anda mavi kelebek kılığında geziyorum ama:) Sevgiler küçük dostum,karamsar olma asla.Kelebekler çok güzel yaşıyorlar,emin ol :)

Tülin Aksoy 
 08.09.2007 23:49
Cevap :
Aslın da haklısınız yaşadığımız her anın ayrı bir önemi var ve bizler sanki yaşamımız hiç son bulmayacakmış gibi yaşıyoruz.. Belki de yaşama tutunmamıza sebep olan düşünce budur yorumunuz için teşekkür ederim.. Maviyi severim hem kelebekle de özdeşleşmiş mavi de özgür kelebekte göklerde :)  15.09.2007 12:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 27
Toplam yorum
: 32
Toplam mesaj
: 21
Ort. okunma sayısı
: 406
Kayıt tarihi
: 26.08.07
 
 

Ben Serpil Yüksel. Çanakkale'de dünyaya geldim. İlkokulda yazar olmamı isteyen harika bir öğretmenim..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster