Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Mayıs '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
433
 

Engelli Aileleri

Engelli Aileleri
 

Engelli ailelerinin toplum içinde nasıl zorluklarla karşılaştığını düşündüm geçen gün(!)…

Bu konudan hiç bahsetmediğimi hatırlayınca bu seferki yazı konum olarak bunu seçtim.

Hep engellilerin sorunu diyoruz ama ya!

Peki aileleri(!)...

Engelli ailelerinin toplum içerisinde karşılaştıkları zorlukları düşünebiliyor musunuz?

Hiç kimse, çocuğunun veya bir yakınının engelli doğmasını ya da herhangi bir nedenle engelli olmasını istemez fakat maalesef ki(!)…

Bu da hayatın bir gerçeği!

Hiç istemeyiz ama umulmayan bir an da böyle bir gerçeklilikle karşılaşılabiliyor(!)...

Engelli aileleri çocuklarının engelli olduklarını ilk anladıkları anda dünya başlarına yıkılmış gibidir; büyük bir hayal kırıklığı yaşarlar.

Ancak ilk şok atlatıldığında ki "bazı aileler hiçbir zaman tam olarak atlatamayabilir" adeta önceki hayatlarını tamamen hafızalarından silip engelli çocuklarıyla birlikte (yeni bir hayata) neler yapabileceklerini düşünmeye başlarlar.

Özel eğitim gerekiyorsa özel eğitim!

...Psikolojik destek!

...rehabilitasyon!

...fizik tedavi süreçleri derken engelli aileleri!... çocukları için ellerinden gelenin en iyisini yapmaya gayret ederler.

Engelli çocukları ile birlikte yeni bir dünyanın da içinde bulurlar kendilerini(!)

Yalnız değillerdir!

…birçok engelli ailesi ile tanışırlar, kaynaşırlar. Birbirlerinin yarasına merhem olmaya çalışırlar. Çocukları için öylesine çabalarlar ki! Bir gün gelir ki aile çocuklarının engelli olduğunu dahi neredeyse unuturlar…

…maalesef toplumumuz, bir engelli, ailesiyle evinden çıkıp bir yerlere gitmek istediğinde unutulmuş bir acıyı yeniden körüklemek istercesine mimari, ulaşım gibi engellemelerle veya bakışlarla aileye ve engelliye psikolojik baskı uygulayarak bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde o ilk acıyı tekrar yaşamalarını sağlar.

Hatta bununla da kalmaz aynen engelli kişiye olduğu gibi ailesini de toplumdan dışlanmaya, adeta bir vebalı gibi uzak durmaya başlar. En yakın dostları ve hatta akrabaları bile aileye önceki (engelliliğin yaşanmadan öncesi) kadar yakınlık göstermemeye başlar.

Tüm bu nedenlerden dolayı çoğu aile engelli çocuklarını yok sayar ve evden çıkarmak istemez.(!)

Gelişmiş ülkelere baktığımızda onların bu konuyu çözmesindeki en büyük çabanın söz ettiğimiz bu yanlış tutumların tersine bir davranış şekli olduğunu görebiliriz.

Engelliler ve engelli ailelerine gayet normal bir insan muamelesi yapılmakta hatta bazı gelişmiş ülkelerde ise engelliler ve aileleri gerek devlet gerekse toplum tarafından sağlıklı insanlardan çok daha iyi bir muamele ve yakınlık gösterilmektedir.

Engellilerin ve ailelerinin acısını hafifletmek için her türlü kolaylık ve imkân toplum ve devlet tarafından sağlanmaktadır.

Sizce sevgili dostlar eğer ülkemizde de durum bu şekilde olmuş olsa hangi engelli ailesi çocuklarını eve kapatmak cehaletini gösterir!

Bir toplumun engellisine davranışı o toplumun gelişmişliğinin ve eğitim düzeyinin açık bir göstergesidir.

…biz ne kadar geliştik desek de engellimize ve engelli ailelerimize karşı toplumumuzun tavrı değişmediği sürece uluslararası toplumun bizi gelişmiş bir ülke olarak göremeyeceği açıktır.

Çözüm ise; ilköğretimden başlayarak toplumu engellilerin de normal birer birey oldukları ve belki de farklı davranılmaması gerektiği konusunda eğitmek(!)..,

…gerekiyorsa okular da ders olarak bu konu işlenirse, gerek medya, gerek sivil toplum örgütleri elele vererek kampanyalar düzenlenirse inanıyorum ki halkımızın engelli ve engelli ailelerine bakışı kısa zamanda değişecek ve olması gerektiği düzeye çıkacaktır.

Engelliler ve engelli aileleri tuhaf bakışlara maruz kalmadan sokakta özgürce dolaşabileceklerdir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Dikkat çektiğiniz konuyu, 2010 yılı Anneler gününde aşağıda bağlantısını verdiğim videoda işlemeye çalışmıştım. Belki engelli ailelerinin bir parça da olsa sesleri olabilmişimdir bu kısa monologla. Sevgi ve saygıyla.. www.izlesene.com/video/serebral-palsi-behram-su-hamdiye-esra-cevik/2771255

Behram Su 
 06.12.2010 17:32
Cevap :
Merhaba Behram Su, öncelikle teşekkür ederim yazımı okuyup yorumda bulunduğunuz için... video'yu malesef bilgisayarımda izleyemedim açılmadı fakat eminim yazı yorumlarınızdan okuduğum anladığım kadarı ile güzel bir çalışma olmuş... sizinde başarılarınız daim olsun ... sevgiler...  07.12.2010 13:48
 

ne zaman nerede rastlaşacagımızı bilmeyiz.engelli olmak ince bir çizgide gidip gelir... ama bunu anlamayız taki güm diye karşımıza çıkınca engelli olmayı kabullenmekten başka yapacak bir şeyimiz kalmaz zor ama en zoruda nedir bilirmisin bize karşı konuşulan sözcükler görme engeli olupta'' kör'' kardeşim diye hitap etmek mesela ...bunu neden yazdım , bana gelen bir mail sonucunda güya yardım etmek isteyen bir arkadaş bizimle konuşmasını dahi bilmeyen kişininde yardımını istemeyiz. seloşum yazını okuyunca geçen gün yazımın karşılıgında bana gelen ve insanı inciten beyin engeli olan ne çok insan var yaşantımızda diye düşündüm ..Allah böylesi karacahillerden bizleri korusun..

Emine Zaimoğlu 
 14.05.2010 13:37
Cevap :
Aslında bilmediğimiz konular bizleri korkutur, engelli aileleri de toplum tarafından bilinmeyen bir sorunu yaşıyor. Nasılda güçleri tükeniyor zaman zaman birde alay eden, inciten insanlar varsa etraflarında, birde dışlanmışlarsa hayat daha çekilmez oluyor onlar için... teşekkürler sevgili arkadaşım yorumun için, bilinçsizlikten yanlış davranan insanları da afedelim... aslında isteyerek değilde bilinçsizlikten oluyor yanlış sözler, bazen nasıl hitap edeceğini de bilemiyor insanlar... eminim o kişide üzdüğünü farkedince üzülmüştür...  14.05.2010 17:47
 

Engelliler ve engelli ailelerin fedakarlıklarını, önemsememek mümkün değil. Benim oturduğum yerde zihinsel engelli 35-40 yaşlarında bir erkek var. Zaman zaman görürüm. Uzun zamandır da bilirim kendisini. Bir kere bile bakımsız görmedim, pırıl pırıl giyinir gezer. Ailesini hep takdirle karşılamışımdır. Dediğiniz gibi tuhaf bakışlarla değil de, engelli yakınlarına gösterdikleri sabır ve özveriden dolayı takdirle bakmak ve toplum olarak hem engellilere, hem yakınlarına yardımcı olmak, onları kesinlikle soyutlamamak gerekiyor. Toplum olmanın gereğide bu değilmi zaten. Saygılar...

Beyazgolge 
 14.05.2010 13:20
Cevap :
İlgi ve önemli tespitleri içeren hassas yorumunuz için teşekkür ederim, Sevgilerimle...  14.05.2010 17:53
 

Çözüm önerinize katılıyor ve destekliyorum...ilköğretimden başlamalı bu konudaki tüm eğitimler. Emeğine sevgi ve saygımla.

Olgun Ekinci 
 14.05.2010 12:12
Cevap :
İlgi ve yorumunuz için teşekkür ederim. Saygı ve Sevgilerimle...  14.05.2010 13:12
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 108
Toplam yorum
: 182
Toplam mesaj
: 28
Ort. okunma sayısı
: 2299
Kayıt tarihi
: 15.01.10
 
 

Bu Blogda; Engelleri her şeye rağmen aşarak hayatı engelsiz yaşamaya çalışan; eş, anne, çalışan, ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster