Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Ekim '11

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
165
 

Enkaz....

Enkaz....
 

İnsan olduğumuzu bir kez daha hatırladık. Bazımız bunu hatırlamakta zorlansada bir kez daha yüzümüze çarptı insanlık….

Şehit haberleri ne kadar can yaktıysa bu depremde o kadar yaktı…

Bire bir içindeydim felaketin….

Nasıl düzelecek, herşey nasıl yoluna girecek bilmiyorum tek bildiğim herkes şaşkın…

Depreme kapalı bir binadan yakalanmadığım için şanslıyım, aslında şans bu hafta sonu benimleydi demeliyim…

Depremden önceki Cuma günü akşam Van iki Nisan caddesinde polis otosuna silahlı saldırı düzenlendi. Saldırıdan 5 dakika sonra oradan geçtim, ışıklarda oyalanmamış olsak muhtemelen saldırı anında orada olacaktım. Neyseki polislerin canına birşey olmadı neyseki olmadı da o polisler deprem sırasında canla başla çalışabildi…

Deprem olduğu dakikalarda mükemmel Van Denizi kıyısında, yaşadığım ilçemin dağlarından uzakta nefes almak istemiştik bir kaç arkadaşla, cehennemimize dönmeden once bize cennet gibi gelen  bir görüntüyle anı ölümsüzleştirdik ve sadece 30 saniye sonra cehennimi göl kenarında yaşadık. Göl kenarından bir kaç adım uzaklaşmamızın ardından yer sallanmaya başladı. Biraz geç hareket etseydik o sarsıntıyla gölde nefesssiz kalabilirdik ya da göl kenarı yerine çok katlı bir binadaki kafede kahvelerimizi içerken yakalanabilirdik… Ben ve bazı arkadaşlarım şanslıydık ama herkes değil…

O sarsıntı süresince yer yarılacak sandım, sarsıntı bittiğinde kafamı kaldırıp gölün karşı kıyısında Van merkezi gördüğümde felaketin boyutu o an ortaya çıktı… Her yer toz bulutuna dönmüş, insanlar sokaklarda, ağlayan, şaşkın, çığlık atan, yıkılan binaların önünde içerde kalanların şokunu yaşar halde, dışarda kalan nasıl olur şokunda… Hiç başımıza gelmeyeceğini sandığımız deprem geldi… Van merkezde yıkılan çok fazla bina yok ama içerde yaşanan sarsıntı o kadar büyük ki. Hemen hemen her iki binadan biri hasar görmüş görünüyor( dışardan bakıldığında). Belki de ilk şokun etkisiyle görünen buydu…

Çocukların gözlerinde dehşete kapılmış, korkmuş bakışlar. Kadınlar perişan, erkekler el yordamıyla ailesini bir arada tutmaya çalışıyor. Ailesinden kayıplar olansa dehşetle etrafı tarıyorlar, ilk anda kendi çabasıyla, tırnaklarıyla enkazı kaldırmaya çalışıyorlar…

Daha ilk andan akın akın insan gelmeye başladı ve yardımlar. Dışardan gelen her tanınmış kişi devlet erkanından , medyadan, sanatçılardan ya da başka illerden bir umut getirdi gelirken. Vazgeçilmedi Van’dan da halkından da…

Ülke olarak dört bir elden yaralar sarmalansın diye yardımlar, koliler yağmaya başladı. Koordine eksikliği yaşandı mutlaka, ideoli peşinde koşan bazı gruplar köylerde olumsuz konuşmalar yaptı, ülkenin batısında yaşayan, bu bölgeye ve bölge insanına yabancı olanlar düşünmeden bazı sözler sarfetti. İnsan olmayı unutmuş bir grup varlığını sürdürmeye devam ediyor hala bir yerlerde…

Irk ayrımı, coğrafya ayrımı yapmadan sadece İnsanca bakabilmeli. Burada yaşayan kimse kendi seçmedi dünyaya geleceği coğrafyayıda, ırkını da, yoksulluğunu da. Dünyaya gözünü açtığı yerden başka yer görmeden büyüdü, evlendi, çocuğu oldu, okumadı, okutulmadı, sadece nefes almakla yaşamayı denk tutup, neyi görmesi istendiyse onu görerek, başkalarının önüne koyduğu pencereden gördü dünyayı…

Ve enkaz altında can verdi…

Şimdi ilçemdeyim, kar yağıyor burada, dağlar bembeyaz oldu, yolumuz her an kapanabilir ve muhtemelen Van ve Erciş’te yaşanan felaket nedeniyle yol açma çalışmaları askıya alınabilir. Dünyanın dışındaymış gibi, aynı ilin farklı ilçelerinden birbirimize ulaşamadan yürekten dualarla sadece  burada sığınıyoruz… Depremin dağıttığı kent ve en büyük ilçesi kendimizi biraz daha iyi hissetmek adına kaçtığımız mekanlardı… Şimdiyse depremin felaketinden hasar görmeyen ilçemizde oradaki dostlarımızı alıyoruz buraya, evsiz, soğukta, her an tekrar yaşanabilir endişesiyle bir yuva sıcaklığı yaşaması için buraya kaçmaları için uğraşıyoruz…

Can, herkese Can’dır, Felaketin ırkı, dini olmaz.

Sadece İnsan olduğumuzu hatırlayalım…. Sadece İnsanız hepimiz, hiçiz aslında…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Özgecim çok çok geçmiş olsun....

ümitümit 
 31.10.2011 10:50
Cevap :
Teşekkür ederim canım, hepimize geçmiş olsun....  31.10.2011 14:26
 

merhaba, oncelikle sizlere gecmis olsun. Hic dogal afet yasamadim , bir kez yasadigim ulkede kasirga gordum. Ama gunler oncesinden alinan onlemler, insan hayatinin korunmasi ve ilgililerin gerektiginde canlari pahasina yardimlarini gordum. Hasar olmadimi? Tabiki hasar oldu. Ama onca buyuk felaket 2 gun icinde hayat normale dondu. Sanirim kisaca sunu soylemeye calisiyorum biz hic bir sekilde bunu hak etmiyoruz once insan! Saglik ve saygiyla

Newyorker 
 29.10.2011 21:49
Cevap :
Merhaba, çok teşekkür ederim... Çok doğru bir noktaya değinmişsiniz, ÖNCE İNSAN! İnsan olmayı başaramadığımız gibi insan yerine de konulamıyoruz. maalesef. Sevgi ve saygımla....  29.10.2011 23:56
 

geçmiş olsun dağçiçeğim..geçecek bu da..ve unutulacak tüm yardımlar..iyi ol hep..

mis-tress 
 28.10.2011 21:20
Cevap :
Sağol imbatım, geçecek inşallah geçecek.... Ardı ardına değişen gündem, yaşanan felaketler bitsin artık istiyorum, gözlerimi kapatayım, açtığımda herşey birmiş olsun diliyorum... Umut, belki beklenti bilmiyorum ama yoruldum, son bulsun herşey....Öpüyorum canım...  29.10.2011 17:14
 

Güneş... Sen nasılsın? Oralarda değil miydin? Yazını görünce içim rahatladı... Bir ihtiyacın var mı? Selamlarla...

yeşilsoğan 
 27.10.2011 19:28
Cevap :
İçimdeki sarsıntılar halen devam ediyor ama iyiyim. Benim bulunduğum ilçede durum iyi, depremi Van'da yaşadım çok kötüydü. Teşekkür ederim desteğin için. Kendi adıma bir sıkıntım yok ama Van ve Ercişin durumu çok kötü... Sevgimle teşekkürler yeniden...  27.10.2011 22:54
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 127
Toplam yorum
: 448
Toplam mesaj
: 26
Ort. okunma sayısı
: 808
Kayıt tarihi
: 22.09.07
 
 

Sıcağıyla bilinen memleketimde bir kış gününde geldim dünyaya. Bütün tezatlıklar hayatımda farklı r..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster