Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Ekim '07

 
Kategori
Basın Yayın / Medya
Okunma Sayısı
3758
 

Ertuğrul Özkök şahin, Bekir Coşkun atmaca!

Ertuğrul Özkök şahin, Bekir Coşkun atmaca!
 

Milletçe zor bir dönemden geçiyoruz. Toplumsal cinnetin eşiğindeyiz. Güzel ülkemin üzerinde kara bulutlar dolaşıyor. Hava puslu ve kurtlar puslu havayı seviyorlar. Teröristin istediği ve sevdiği bir ortam. Böyle bir ortamda başta ülkeyi yönetenler olmak üzere, kanaat önderleri, siyasi parti liderleri, basın, özellikle de köşe yazarları çok daha sağduyulu ve özenli olmak zorundadırlar.

Merak ettim; Hürriyet ve Milliyet'in internet gazetelerinin köşe yazarlarını sırasıyla okudum. Memnuniyetle ifade etmeliyim ki, Ertuğrul Özkök ve Bekir Coşkun dışında, köşe yazarlarının neredeyse tamamı akli selimde birleşmişler. Sükünet ve itidal çağrısı yapıyorlar. Ve kendilerince Kuzey Irak' a yapılacak sınır ötesi bir harekatın risklerine değişik açılardan dikkat çekiyorlar.

Beni şaşırtan Ertuğrul Özkök oldu. Adeta savaşan şahin. Dünkü yazısından aldığı övgülerle bugün de şahinliğine devam etmiş. Kendini o kadar kaptırmış ki; sanki seferberlik emrini almış, postallarını ve savaş elbiselerini giymiş, palaskasını takmış, cephanesini kuşanmış, matarası belde asılıyor ve hucum emrini bekliyor. Hakkari'den girecek Kandil Dağları'ni un ufak edip düzleyecek, Barzani'ye, Talabani'ye silleyi patlatacak, hızını alamayıp Basra Körfezi'ne, oradan da Afganistan'a geçecek gibi.

Sayın Ertuğrul Özkök, olmadı, olmadı, hiç olmadı. Hamasetin zamanı değil. Söyledikleriniz hayatın gerçekleriyle de bağdaşmıyor;

Madde 1- Barzani ve Talabani'yi vurma olayını geçiniz. Duymamış olalım. Amerika'nın bizimle hala önemli çıkarları var. Bu çıkarlar sebebiyle onlara baskı uygular ve PKK'yı desteklemekten vazgeçirir ve bizim de doğrudan PKK kamplarını temizlememize ses çıkarmazlarsa ne ala. Amerika'nın Kuzey Irak'taki çıkarlarının farkında değil misiniz? Amerika tercih etmek zorunda kalırsa bizi tercih edeceğinden ben şahsen emin değilim. Olsun yine de vuralım diyorsanız karşımızda Amerika olacak. İkinci bir ihtimal, Amerika'nın onları korumadığını kabul edelim; evet bugünkü huzurlarını kaçırırız ama onlar zaten dağlarda eşkiya hayatı yaşamaya alışmışlar. Hayatları öyle geçmiş Saddam'a karşı. Cepheyi büyütmeye gerek var mı? En son yapılması gereken şeyi hemen yapalım demenin bir anlamı var mı?

Madde 2- Millet zaten ayaktayken, ne bekleniyor hala derken, ihkak-ı hak yapmaya hazırlanırken, bir günah keçisi ararken, provakatif olaylar çığırından çıkmaya başlamışken ve de Ülkü Ocakları Başkanı bile sağduyu gösterip; "Provakasyonlar devam ederse biz sokaklardan çekiliriz" açıklaması yaparken... olmadı, hiç olmadı.

Madde 3- Sorumluluk mevkiinde olanlar zaten boş durmuyorlar. Gerekli çalışmaları ve hazırlıkları yapıyorlar. Ve gerekeni de yapacaklar. Neden kraldan fazla kralcılık? Savaş tamtamları neden? Hürriyet gibi, Türkiye'nin en büyük ve en çok okunan bir gazetesinin genel yayın yönetmeni daha soğukkanlı ve özenli olması gerekmez miydi? Çünkü, sizin yazılarınız, zaten istim üzerinde duran halkı etkileyebileceği gibi karar merciinde olanları da etkileyebilir, onlara yanlış yaptırtabilir.

Gelelim atmaca Bekir Coşkun'a. Bekir Coşkun, her zamanki gibi atmaya devam ediyor; Başbakan Amerika'dan izin almadan adım atamazmış da, yüklenip sınıra götürsek oradan gerisin geriye kaçarmış da, geç kalınmış da, fırsat kaçmış da, orada sadece tavşanlar kalmış da vs. vs. Hiç yadırgamadım ve önemsemedim. Zaten, Çölaşan'ın yazdığına göre, Aydın Doğan da kendisini önemsemiyomuş. Onun için "zararsız" diyormuş! Gerçekten öyle; o sıradan bir Bay Muhalefet! Ben şundan o kadar eminim ki; Başbakan onun söylediğini yapsaydı, yani olay olur olmaz Irak'a girseydi, inanın bugün en fazla bağıran yine Bekir Coşkun olacaktı. Buradan güvenin bir basın mensubu için ne kadar önemli olduğu da anlaşılıyor. Bir noktadan sonra güveni kaybedince artık doğru yazsan da kimse inanmıyor ve umursamıyor. Sadece küçük bir marjinal grup sizi okuyor ve size inanıyor. Körler ile sağırlar birbirini ağırlar misali...

Benim esas şaşırdığım; sokak kedi, köpekleri ve kurbanda kesilen hayvanlar için mücadele veren bir insan savaşa bu kadar nasıl istekli olabilir? Yoksa sevgisi çok mu kısıtlı, sadece kedi, köpek ve kurban hayvanlarına mı yetiyor? Ama ben bir şeyi kendimden çok iyi biliyorum ki; içinde gerçekten sevgi bulunan bir insan evinde bulduğu akrebi bile öldüremiyor.

Burada bir konu hakkında görüşlerimi açıklamak istiyorum. Bazı blogcu arkadaşlar İsrail'i örnek göstererek; İsrail'in anında cevap verdiğini ve iki askeri için Lübnan'ı yerle bir ettiğini söylüyorlar. Bu, gerçekci bir karşılaştırma değildir;

1- İsrail kendi vatandaşlarının akrabalarının bulunduğu bir ülkeye saldırmıyor.

2- İsrail'in saldırdığı coğrafyada Kandil Dağları gibi engebeli ve zor bir arazi yok.

3- Kabul etsek de etmesek de Amerika dünyanın "Bady- gard" ı. Amerika her zaman İsrail'in arkasında ve onu destekliyor. Biz ise Amerika'ya, hatta dünyaya karşı veya rağmen bir harekat yapacağız.

Tekrar herkese itidal ve sükünet tavsiye ediyorum. Sorumlu kişi ve kurumların işlerini zorlaştırmayalım. Onların gerekeni yapacağından emin ve sabırlı olalım. Onlara güvenmek zorundayız. Halkımızı karşı karşıya getirecek, kin ve düşmanlıkları artıracak, ayrışmaya ivme kazandıracak sözlerden, yazılardan ve hareketlerden özenle kaçınalım. Allah milletimize zeval vermesin.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İran gemileri yakmış ve dünyayı karşısına almış. Kendince haklı nedenleri var. Bizim de İran gibi düntada yalnız kalmamızı isteyen bir ateist Kürt liderlerinin oyunu söz konusu. Tabi İsrail'in desteğiyle... Çözüm nedir? Açıkçası bilemiyorum;ancak yapılan hatalar gözden geçirilmeli, kısa ve uzun vadede planlı-ciddi politikalar yapılmalı.. Saygılar

murat ertaş 
 26.10.2007 9:48
Cevap :
Siz çözümü hakkımda bölümünüzde zaten söylemişsiniz. Genellemelere ve ezberlere karşı çıkmak gerekir. Ben bir şey daha ekliyorum; Millet olarak özeleştiri ve empati yapmaya ihtiyacımız var. Saygılar.  26.10.2007 10:05
 

Toplumun bir kesimini savaşa tahrik edenler, sadece bahsettiğiniz iki kişi değildir. Tuncay Özkan'ın kanalında bir araya gelenleri unutmayalım. Masa başında toplanıp, yalan yanlış ithamlarla yönetimi pısırıklıkla suçlayarak, karşı cephe oluşturmaya çalışmaktadırlar. Etkiledikleri gençler ise, buldukları her fırsatı savaş çığırtkanlığı yaparak değerlendirmektedirler. Kuzey Irak'a girip "savaşalım" diyenleri makul görememenin ana nedeni, niyetlerinin çözüm değil, iktidarı yıpratmak olduğunu bilmemdendir. Yani böyle davrananların bir kısmının esas hedefi, PKK değil hükümettir. Üzeri ne kadar örtülmeye çalışılırsa çalışılsın, bir kısım kimselerin çıkar hesabı yaptığı bal gibi ortadadır. Ne kadar düşündürücü ve hazin değil mi? İkinci neden ise, insanlar ölmeden bir çözüm bulunmasını arzulamamdandır. Cephede biz olmayabiliriz ama orada savaşanlar da bizim gibi can taşıyan; anası, babası, eşi ve çocuğu olan insanlardır.. Saygılar.

Hüseyin Atacan 
 25.10.2007 12:15
Cevap :
Katkılarınız için teşekkür ediyorum. Saygılarımla.  25.10.2007 12:22
 

çok kritik bir dönemdeyiz analizleriniz çok doğru ve yerinde diplomasi ve akılcı kararların alınması gereken bir dönem evet kana son verilmeli ama zekice çapulcu olarak gördükleri bugün ırakta ABD desteğiyle devlet olmuş ve hala küçümsenirse bu kitle yarın nerde ve ne şekilde sınırlarını büyütür belli değil.Düşman küçümsenmez sinek olsa bile kenede küçüktür ama bedene yapışınca azraile davetiye çıkarır...

Sevda Işıklı 
 25.10.2007 11:53
Cevap :
Önemli olan düşmanlıkları dostluğa çevirmek, olumsuzluklardan fırsat yaratmaktır. Esas maharet budur. Bugünlerde herkes Atatürk'den bahsediyor ama gerçekte Atatürk bunu başarmıştı. Atatürk en büyük düşmanı Venizelüs ile en iyi dost olabilmişti. Saygılarımla.  25.10.2007 12:09
 

Ne günlerdi değil mi efendim, şahin-kartal-doğan ve serçe... serçelerde bizim Milliyet Blogda. Bilmiyorum takip ettiniz mi? Katılıyorum fikirlerinize. Tespitlerinizi paylaştığınız için teşekkürler. Sevgiler. K.

Kerem Oğuz 
 25.10.2007 11:29
Cevap :
Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.  25.10.2007 11:40
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 337
Toplam yorum
: 1342
Toplam mesaj
: 70
Ort. okunma sayısı
: 3266
Kayıt tarihi
: 03.08.07
 
 

Hukukçuyum... Hukukun üstünlüğünün ve hukukçunun saygınlığının ülkemde gelişmesini ve kalıcı olma..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster