Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ekim '07

 
Kategori
Aşk - Evlilik
Okunma Sayısı
813
 

Eski bir yaradır, hep kanar...

Eski bir yaradır, hep kanar...
 

Kendi uzaklarıma kaçtım

uzaklara…

en uzak, senin olduğun yermiş

en uzağım, uzaklarıma…

Ayaklarını uzatmışsın, elinde çay bardağın, kültablasında sigara, televizyonda eski bir filmi izliyorsun. Her şey kendi rutininde ilerlerken bir sahne gelir ekrana, ilişkilerini ve aşkı sorgulayan, ayrı yollara vurmaya hazırlanan kahramanların diyalogu, sızar ruhunun derinliklerine. Unuttuğun, unutmaya çalıştığın eski bir yaranın durmadan kanadığını fark edersin. Kanayan o yara uzaklarındır senin.

diclenin suyunda yıkandım

saçlarımı güneş kurutmuyor

öksüz yanıma kaçtım

öksüz yanım, uzaklarım…

bütün günahlarımı

ince pelür kağıda sardım

bir şişenin içinde

saldım, debisi yüksek nehrin birine

uzaklara varamadı, uzaklarıma…

O yaranın bıraktıklarını tekrar yaşamaya başlarsın. İzlediğin film kendi içinde akarken, senin öykün ekranda oynayan filmdir sanki. Sonrasını, öksüzlüğünü, öne düşen başını, günlerce onunla karşılaşırım diye sokaklara, kentlere yol alışını, uzaklarına varamayışını. Film bitmiştir, sen oturursun, kendince günah çıkarırsın, hatalarını, keşkelerini masaya yatırırsın. Bir sigara yakar, içli bir şarkı dinler, pencereden uzun uzun uzaklara bakarsın.

aksak bir hayattan

muhteşem öyküler çıkmıyor

sözcükler ölü doğuyor

dipnotlarda kan akıyor

varamam, varsam da kaybolurum

uzaklarımın içinde…

Bitmemiş bir şiirdi bizim ilişkimiz diye mırıldanırsın, bitmemiş şiirin ölüm olduğunu bile bile… Günlerce ardından çaresiz bekleyişini hatırlarsın, en son dokunduğu şeyleri koklar, son dinlediği şarkıları tekrar dinlemek istersin. Oysa o gitmiştir artık, başkalarının öykülerindeki kahramandır. Bu aklına gelir gelmez, kovmaya çalışırsın çaresiz, o gizlediğin, iyileştirdiğini düşündüğün yaran kanar, kanar, kanar… Kaybolursun zamanın rahminde, varamazsın uzaklarına…

eski zaman çerçileri

çocuk gözlerimin masalları

mezarlıklardan yükselen ağıtlar

ekmek üzerine ne çok yemin ederdik…

artık hiçbir tren

varamıyor uzaklarımıza

sen dur daha

ve öpme gözlerimden

ayrılık olur…

Kapağı kapanmış bir öyküdür seni kanatan, bilirsin, susarsın… Bir zamanlar uğruna ölümleri göze alan, sensiz yaşayamam diyen, sen yoksan ben yokumları fısıldayan, gözyaşlarını öpen, tuz tadını alan, teninde kaybolan o kadın(erkek) başkalarına aynı şeyleri söylüyordur, bilirsin. Bilişin seni daha çok kanatır, yanılsama her şey, büyük bir yanılsama diye çığlık atmak istersin, dudaklarına kocaman bir keder çöker, susarsın. Kimseyi, onu öptüğün gibi güzel öpmek istemezsin, ayrılık olmasın diye…

Yarım kalmış bir şiir ölümdür, öldün bir kere, tam da aşktan inlerken öldürüldün aşk tarafından. Artık hiçbir şey o kanayan yaranı sağaltamaz, yaranla yaşayacaksın, iyileştiğini düşündüğün bir anda, zamansız bir şey hatırlatacak sana o yaranı, kanadığını anlayacak, varamayacaksın uzaklarına.

Not: yazılar arasındaki dizeler “ölü doğmuş sözcükler üzerine” adlı şiirimden alınmadır.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hiç bir tren varamaz uzaklarımıza...Yolcu hep geri döner çıktığı yolculuktan...Uzaklar, iki kişi tarafından yaratılmış bu dünyada yeri olmayan belki de hiç bu dünyaya ait olmayan bir koordinatta,sonsuzluğun eteğinde var olacak...ve yolcu ulaşamayacak o ülkeye...Ulaştığında; yüzleştiği, aynı yaranın tekrarlanmışı olmayacak mı?Yüreğinize sağlık...not: Şiiriniz, içime işlemiş bir vaziyette, hep yüreğimin bir köşesine, sevdiğim pek çok şairin şiiri gibi yapışıpkalacak..

guguk kuşu 
 17.11.2007 22:20
Cevap :
yorumun o kadar şey anlatıyor ki kendi içinde, bir şey ekleyerek, büyüyü bozmak istemiyorum.. sevgiyle hep..  18.11.2007 19:37
 

iç acıtan bir yazı aslında... Bir an birşeyleri hatırlayıp hatırlamaktan kaçmak gibi... Sevgiler

Ozlem Ozkulak 
 30.10.2007 1:09
Cevap :
teşekkürler sevgili özlem..  30.10.2007 13:16
 

çok güzel anlatmışsınız...Biran durdu beynim okumam bitincee o ana geri döndü ve acıdı yine içim ama tam da yeni bir vazgeçenin ortasındayken bunun da belki daha bile feciii bir yara olarak kalacağını bile bile gitmek lazımken... Bilmem kii çok düşündürdünüz beni........

ben:) 
 19.10.2007 21:32
Cevap :
bazen yüzleşiriz sonuçları belli olsa bile.  19.10.2007 22:36
 

Öncelikle kaleminizin çok akıcı olduğunu, yazılarınızı bir solukta okuduğumu bilmenizi isterim. Ama bu tür yarım kalmışlıklara dair dizelerin ve yazıların içimi çok acıttığını da söyleyeyim. Yarım kalmaktan daha kötü bir şey vardır, ne bilir misin? Aşktan ölürken ve öldüğünü görürken hiç başlayamamak gibi. Sanki bütün evren sizin ellerinizin birleşmemesi üzerine anlaşmış gibidir. Ve bilirsiniz ki hiç bir zaman bitmeyecek bir sızının, hiç başlayamamışlığını mırıldanacaktır içinizde ömür boyu ezgiler. Sevgiyle güzel insan. Sevgiyle

Ayrıntıda gezinmek 
 19.10.2007 12:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 69
Toplam yorum
: 533
Toplam mesaj
: 128
Ort. okunma sayısı
: 1571
Kayıt tarihi
: 11.08.07
 
 

Adıyaman'da doğdu. ilk ve ortaöğrenimimi yatılı bölge okullarında okudu. İzmir 9 Eylül İktisat Fa..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster