Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Şubat '13

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
717
 

Eskiden Danteller vardı hayatımızda

Eskiden Danteller vardı hayatımızda
 

alıntıdır


Herkesin evine uğramışlığı vardır dantel örtülerin. Kimisi annesinden, kimisi akrabasından, kimisi kendisinden bilir dantel örtülerin bir zamanın vazgeçilmezi arasında olduğunu.

Konsolların üzerine örtüldüğü yetmez gibi televizyonun, koltukların, bazen buz dolaplarının üzerinde de yer alırdı. Hatta gelen misafire su bile ikram edilse tepsinin içine konulurdu bir tane. Havlu kenarları işlenirdi.

Hani hiç bir şeyin orjinalini bozmadan renk katması amacıyla mı yoksa gelenekleri devam ettirmek amacıyla mı kullanılırdı bilemem.

Ama her evde mutlaka var olduğuna eminim.

Hatta bazen henüz okula yeni başladığım dönemlerde annemle ev gezmeleri yaparken çantamızda olurdu onlar.

Ören bayan iplik, tığ bayanların çantasından eksik olmazdı. O zamanlarda toplanan günlerde herkes birbirinden motif öğrenir, hangisi daha çabuk bitirecek paniği ile parmaklarına sarılı ipi çekiştirir dururlardı.

Evlerinin süsüydü onlar, henüz küçücük olan kızlarının gelecekte çeyizleri.

Anneler birbirlerine sorarlardı ve bir diğeri henüz kızının çeyizine dantel takım yapmaya başlamadıysa eksiklik duyardı.

Şimdi her şey kısa bir liste, pratik bir alışveriş ile tamamlanıyor günümüzde.

Sandık çeyizi mi? O da ne?

Dantel hayatımızı terk edeli çok oldu. Emekler birer birer tıkıldı sandıkların köşesine sarardı, soldu.

Geçtiğimiz hafta sonu sordu annem:

“Bunca danteli atmaya kıyamıyorum. Kullanamıyorum da, sen ne dersin? Atalım mı?”

“Atma” dedim, kalmalı.

Onlar senin emeklerin, senin göz nurunla benim için her zaman anlamlı.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bende ördüm Mervecim 70 numara ören bayanla annem hep altınbaşakla örmemizi önerirdi ördük bir zamanlar ve örerken hem terapi hem ürettiğin bir güzellik hem desenlerin verdiği heyecan hem ortaya çıktığında yarattığın sanat eseri off tadına doyulmazdı vallahi.Şimdi bende var bazen çıkartıp bakarım ve ördüğüm zamanları anımsarım.Yine konu ne güzeldi be Mervecim.

Şennur Köseli 
 12.02.2013 20:20
Cevap :
Ablacığım çok sevindim beğendiğine:) Annem de örerdi ve hatta çantasından dantel poşeti hiç eksik olmazdı. Çok özenirdim küçükken. Bana sadece yaz tatillerinde zincir çekmek kalırdı. Daha sonra okul,iş derken öğrenmeye de fırsat olmadı. sevgiler sana canım benim  13.02.2013 19:23
 

Çok güzel bir yazı Merve Hanım. Ama ben dantellerimi atmıyorum ve hatta kullanıyorum. Belki dediğiniz gibi koltuk kenarında veya televizyon, telefon üstünde değil ama en az 70 senelik, babaannenizin ördüğü bir dantelin gümüş tepsi üzerindeki zarafeti bana çok güzel bir duygu veriyor. Kızımın deyimi ile söyleyeyim. Kendimi soylu hissediyorum onlarla. Sevgiler.

GOKOYA 
 12.02.2013 18:18
Cevap :
Merhaba, öncelikle değerli yorumunuz için çok teşekkür ediyorum. Kızınız çok güzel ifade etmiş; asil ve soylu bir görünüm veriyor dantel bulunduğu yere. Ve her desen de,işleme de bir el emeği var ya bakmalara kıyamıyorum ben. Biz de atmıyoruz, hepsini saklıyoruz özenle. Ne güzel sahip çıkmak emeğe. Sevgiler,selamlar  12.02.2013 20:33
 

Ben de çok dantel ördüm genç kızlığımda biliyor musun? Şimdi artık moda değil, ama ben seviyorum dantel örtüyü. Bembeyaz serildiği zaman bir sehpa ya da masa üzerinde hoşuma gidiyor.

NURTEN DEMİREL 
 12.02.2013 13:11
Cevap :
Çok hoş duruyor. Bulunduğu yere bir asalet getiriyor dantel. Ben yalnızca zincir çektim ve orada kaldım:( ama kumaş boyama yapmıştık bir dönem annemle. Hala az biraz yeteneğim var gibi.  12.02.2013 20:29
 

Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar. Bu söz yazınızın özeti olabilir mi?. Ama ben öyle hissettim.Çocukluk dönemlerimde,sadece misafir ağırlanan günlerde değil, her gün beyaz örtülü masalarda, beyaz kumaş peçete kullanarak yemek yerdik.Şimdi lüks lokanta haricinde bu gelenek yok oldu gitti aynen danteller gibi.Hayatın tadı tuzu kalmadı teknoloji ilerledikçe. Önceleri,ben bu konularda laf ederken başta oğullarım olmak üzere gençler gülümserlerdi. Şimdi ise,Baba, amca sizin zamanlar ne iyiymiş deyip, yeşil çam filmleri izleyip, Elvis Presley, Ferdi Özbeğen dinliyorlar.Biraz yarama dokundunuz ama yazınızdan keyif aldım.Elinize sağlık.Mutluluklar dilerim.

yılmaz çetingöz 
 12.02.2013 12:11
Cevap :
Merhaba Yılmaz Bey, eskiye olan özlem nasıl da artıyor değil mi? Ben de yetişebildiğim, hatırlayabildiğim kadarına özlem duyuyorum. Atalım gitsin denilen her şey öyle değerli ki aslında... Babamın bir sepet dolusu eski kaset ve plakları vardı bazıları bir süre önce artık dinlenmez düşüncesiyle verildi. Kendisi hala pişmanlığını yaşar. Hepsin de farklı bir anı vardı. Geçmişin güzel izlerini silip, yakıp, yıkmamalı insan. Selamlar...  13.02.2013 19:20
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 670
Toplam yorum
: 3226
Toplam mesaj
: 35
Ort. okunma sayısı
: 1763
Kayıt tarihi
: 19.12.10
 
 

İstanbul doğumlu. Kuantum Yaşam Koçu. EFT, NLP, ETKİLİ İLETİŞİM, BEDEN DİLİ gibi bir çok konuda e..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster