Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Aralık '07

 
Kategori
Bayramlar
Okunma Sayısı
938
 

Eskişehir'de bir Kurban Bayramı

Eskişehir'de bir Kurban Bayramı
 

Adetler, gelenekler, misafir ağırlama teknikleri bırakın bölgeden bölgeyi şehirden şehre nasıl da değişiyor öyle.

Ramazan bayramlarında burada (Eskişehir’de) oluyordum ama Kurban bayramını ilk kez Eskişehir’de geçirdim.

Ev arkadaşım da ben de bu bayram memlekete gidemedik. Ben memleketten uzak bayramlara alışmıştım ama Aysun için daha da buruk geçti diyebilirim. Bayramları burada geçire geçire bir nevi gelenekselleştirdiğim kahvaltıyı bu bayramda yaptık. Mümkün mertebe bayram kahvaltılarına birilerini davet ederiz biz. Bu nedenle de yan komşularımızı( memlekete gidemeyen polis arkadaşlar) yine bayram kahvaltısına davet ettik. İlk onlarla bayramlaştık. Çok da güzel başlamıştık bayrama. Ama ilerleyen saatlerde pekiyi sayılmazdı. Kapıyı şeker almaya gelen çocuklardan başka kimse çalmadı. Bizim adetlerde kurban eti önce kesemeyen komşulara dağıtılırdı fakat aynı duyarlılığı komşularımda göremedim. Hatta olur ya fakir biri gelir diye de evde ayrılmış et mutlaka olurdu ki gelince onlara verelim.Birçoğu da biliyordu bizim burada olduğumuzu sonuçta ve öğrenci olduğumuzu. İlk günü bu hüzünle geçirdik.

Bayramın ikinci günü Eskişehirli arkadaşlar geldiler gittiler.

Üçüncü günü çıkalım bayramlaşalım konu komşuyla dedik. Giydik cicilerimizi çıktık bayramlaşmaya…

Kimi ziyaret ettiysek ikram aynıydı. Et kavurma, yaprak sarma, tatlı. Ne garip bir menü. Her yerde kavurma yemekten sıkıldım açıkçası. Bir de sunum şekli vardı ki o ayrı bir gelenek olmalı. Kavurmalar küçük tabaklarda ya da çay tabaklarında sunulurken tatlı ile sarmayı aynı tabağa koyup sunuyorlardı.

Bizim oralarda öyle değil. Bir kere ya tatlı vardır ya da bayram çöreği. Her gün etin farklı bir versiyonu yapılır. Özellikle büyük şehirden gelen varsa mangal keyfi yapamayacakları düşünülerek hemen kebap yapılır. Yemek olsun olmasın. Haşlama yapılırdı kemikli etten, kıyma Antakya kebabı olarak sunulurdu, et kavurma o an yapılır zaten. Bir de bu yemek sunumu ya yemek saati gelene, ya uzun yoldan gelene, ya da misafire aç mısın diye sorulur ona göre hareket edilirdi. Ha bir de şu vardı, gelen misafirin durumu yoksa sorulmadan kebap yapılır hem de 7 şartıyla hem de giderken eline paket tutuşturuldu. Bu durum bir adet halini aldığı için iki taraf için yadırganacak bir durum söz konusu olmazdı.

Biz kalabalık bir aileyiz. Amcalarım, amcaoğullarım hep birlikte aynı avluda yaşıyoruz. Bazılarınız aşiret diyebilir ama tam olarak öyle değil. Daha önce rahmetli dedemler de olurdu. Halalarım da gelirdi. Hep beraber olurduk. Hala oluyoruz da ben burada olunca bu bayram bu güzelliği yaşayamadım. Gelen misafirler için mevsimine göre çadır kurulur. Uzun bir masa yapılır. Büyük mangal kurulur. Gelene gidene kebap yapan olurdu. Ve yine 7 şartıyla.

Eskişehir’de buruk farklı bir kurban bayramı yaşadım. Herkesin âdeti farklı olabilir. Yadırgayamam bunu. Ama nerede olursa olsun önce yakınlardan, komşulardan başlamalı kurban etini dağıtmaya. Bu yazıdan şu çıkarılmasın; et getirmedi diye komşusuna verdi veriştirdi. Bu değil anlatmak istediğim. Bayramların bir diğer yanı yardımlaşmadır da ondan.

Not: 7 şartlı kebap; soğan salatası, nar ekşili salatası, ezmesi, ayranı, odun ateşinde saçta pişirilen yufka ekmeği… İsteğe göre hazırlanan salatalar diyebiliriz. Kebap salata çeşitleri ile anlam kazanır.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bence çok az da olsa acımasız davranmışsınız. Öncelikle şunu belirtmek isterim ki geleneklerin şehirden şehire değiştiğini ben de kabul ediyorum. Fakat yazınızda bir mantık hatasına rastladığımı da söylemek isterim. Kendi yörenizde misafire büyükşehirden geldiği için mangal yapamayacağı düşünülerek mangal yakılır demişsiniz ama büyükşehirde yaşayan komşularınızı "sadece kavurma" diyerekten eleştirmişsiniz. Eminim ki sizin komşularınızın da Antakya kebabı yapma imkanı yoktu ve tahminimce apartmanda yaşadıklarından avlu gibi bir yerde veya bahçede çadır kurma imkanları da yoktu. Apartmanlarda yaşayan ailelerin Doğu illerimizde olduğu gibi avlu gibi yerlerde bir arada yaşama veya sülalece bir araya gelme şansları yoktur diye düşünüyorum. Bunun yanında haşlanmış et , salata , ezme gibi ikramlarla karşılaşmadığınızdan yakınmışsınız oysa biraz da müstakil ev ağırlıklı varoş kesimlere misafirliğe gitseniz , ikram çeşidinin bol olduğu görüp yazınızdaki yakınmayı tüm Eskişehir'e mal etmezdiniz.

Sezgin Seçil 
 27.12.2007 22:03
Cevap :
bir nevi haklısınız. ben tüm eskişehire mal etmiyorum yazımı. kimseyi de olumsuz yönde eleştirmiyorum sakın yanlış anlaşılmasın. sonuçta eskişehiri seviyorum. öyle ki burada yıllarca yaşamayı düşünüyorum. ben sadece yaşadıklarımı anlatmak istedim. yöreden yöreye bayram geleneği değişiyor bu da bir gerçek. yorumunuz için teşekkürler.  29.12.2007 0:51
 

Ne güzel anlatmışsın Eskişehir'de bayramı. Ben de anlata, anlata Eskişehir'i bitiremiyorum. Türkiye'nin Paris'i diyorum. Seniin için de bu bayram ilginç olmuştur. Dediğim gibi bu güzel kente bir daha gelmek isterim. Hem de bisikletimle. Talip Bey eğer bahar'da THK'da böyle bir toplantı daha yaparsa orada görüşürüz. Saygılarımla.

Ahmet Üstündağ 
 25.12.2007 12:39
Cevap :
UMARIM :) ESKİŞEHİR TÜRKİYE'NİN PARİSİ BENZETMENİZE KATILIYORUM.  26.12.2007 11:42
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 65
Toplam yorum
: 286
Toplam mesaj
: 80
Ort. okunma sayısı
: 1212
Kayıt tarihi
: 06.09.06
 
 

Aslen Hataylıyım ama Eskişehir'de yaşıyorum. Daha doğrusu okul nedeniyle Eskişehir'deyim. Eskişehir'..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster