Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Mayıs '19

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
133
 

Eva'nın İnsanlığına

   Okuma yazma öğrendiğim yaşlardan itibaren, anneme devamlı soyadım neden sizden farklı? diye durmadan sormaya başlamıştım. Cahit babama karşı ağzımdan baba çıkmayışı da kafamda ki bir diğer soru işaretiydi. Annem on iki yaşımda anlattı, bana gerçeği. İllah görmek istiyorsan gir koluma, düşelim yola dedi. Düştük, yollara... Otobüste içim içime sığmadı. Filmlerde ki gibi bir karşılaşma hayali içimi nasılda heyecanlandırmıştı. Dünyaya gelmem için vesile kılınan adam nasıl bir adamdı? Zihnimi kaplayan deli sorularla vardık, doğduğum topraklara. Muhasebe birosunun önüne gelince annem " üçüncü kata çık ve ben Erdal beyle görüşmek istiyorum de" diyerek, yol gösterdi. Merdivenlerden çıkarken soğuk kış gününe rağmen buz gibi bir limonata istemişti, içim. Babam mı olacaktı, şimdi benim? Yoksa zaten en kral babaya mı sahiptim? Bin bir türlü soru yağmuruyla çıktım, kata.  Çaldım, o devasa kapıyı büyük bir sükutla. Bilmediğim babam açmıştı, gıcırdayan kapı kolunu yavaşça.

    Ben Erdal beyi aramıştım dediğimde, oturuver dedi, şöyle. Ben senin kızınım dediğimde sarılmamıştı, filmlerdeki gibi, bedenime.  Zaten ben senin kızınım demek bile pek bir garip gelmişti, titreyen sesime. Anlayacağınız istediğim bir senaryo gerçekleşmemişti. Aklımda uçurttuğum o deli uçurtmalı soru,  tek seferde çözülüp,  kafamdan uçuvermişti. Babalık her insana yakışmayan bir değerdi. Eve döndüğümde en kral babaya sarıldığımın tarifsiz mutluluğu vardı, içimde. 

    Evlendim, değil gelmek tebrik bile etmedi. Bahaneleri sıradan dilliydi. Oğlum oldu, yanağıma bir öpücüğü nüksetmedi. Yine de kızamadım, insan değil miydi? 

   On iki yıl önce evlenmeye karar verdiğinde sevgili Eva'yı ilk bana getirdi. Babanem kabul etmemişti, kendilerini. Sığınacak tek kapı olarak, yıllardır kalbini açmadığı kızı geldi, aklına. Tam yirmi dokuz yaşındaydım, o sıralar. Yüzüklerini benim takmamı istediler. Kıydım nikahlarını, çektim fotoğraflarını. Çok sevmişti, Eva beni. Babam "sende ne buldu bu kadar, çok sevdi seni" derken gözyaşlarım gebeydi. İtalyanca şarkı söylerkense beni kendine hayran etti. Babam dört dil bilen ama kızının dilini hiç öğrenmemiş, biriydi. Aklımda uçuşan onlarca soruya rağmen, evimin en aşklı yerini verdim, onlara.

   Her yıl, Polonya' dan ziyaretime gelmeye başladılar. Eva başarmıştı. Bizi baba kız olmaya yaklaştırmıştı. Hiç unutmuyorum, otuz beşlerdeydim. Sabah koltuğumdan yorganları toplarken babam geldi ve yanağımı sıkıp öptü beni. " Güzel kızım benim " dedi. Dondum kaldım, o anda. Arkasını döner dönmez saldım, gebe gözyaşlarımı. Nasılda ağzıma ağzıma yağdılar. Yine başlamıştı, sorular. Bu adam kimdi? Duygularım neden beni delik deşik etmişti? Babalık makamının en kral köşesine koyduğum adama ayıp mı etmiştim, şimdi?

   Anlatılamayan duygular yaş kırk  oldu, bitmedi. Sonra başlar bir şükür seli, serin elli. 

  Eva sen çok yaşa, katoliklerin baş tacısın benim senaryomda. Sebeb babam ya tanışmamıza. Yine bir iyi ki çektim varlığına,  kral baba olmasa da.

   Nefrete bulaşmayanlara...Eva' nın insanlığına !

   

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yaşadıklarınızdan ne güzel filim, dizi, roman olur diyorum. Birkaç kez üstünden geçerek okudum yazdıklarınızı. Hikayenizdeki edebiyattan keyif aldım ama yaşadıklarınızdan acı duydum. Sevgiler...

Emre Erden 
 01.08.2019 3:30
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum Emre...Acı duyma çünkü o duygular sayesinde ben hep sevgi dolu olmayı başardım..Sevgi dolu bir baba tarafından kalbime sahip çıkmayı öğrendim..Bugün kü ben yaşadıklarım sayesinde ben oldum..Sevgiler   01.08.2019 9:39
 

Kocaman bir roman olacak hayat öykünüzü birkaç paragrafa sığdırmışsınız, kutlarım sizi. Kaleminize ve yüreğimize sağlık. Ben işin bu tarafına dikkat çekmek istedim. Selam ve saygılarımla.

Dr Atanur Yıldız 
 10.07.2019 14:10
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum..gerek var mı ki cilt cilt kitaba gönül kabeni kaybettikten sonra? Selamlar   10.07.2019 18:22
 

Her şeye rağmen sevmiyorsun anne ve babanı. Bu sevgi karşılıksız kalmamış; ben adına çok sevindim. Bir eksikliğinden kurtulmuşsun. Selamlar

ERIC VAN BUYTEN 
 29.06.2019 23:08
Cevap :
Tabi ki seviyorum herşeye rağmen..çok teşekkür ediyorum...  30.06.2019 15:43
 

Biyolojik bağlardan daha önemli olabiliyor yürek bağları, keyifli anılarınız artsın dilerim sevgilerimle Jale hanımcığım

Cemile Torun 
 25.06.2019 2:04
Cevap :
Aynen öyle cemile hanım   25.06.2019 18:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 71
Toplam yorum
: 276
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 203
Kayıt tarihi
: 28.04.17
 
 

Lise mezunu bir öğrenme aşığı, fotoğraf meraklısı, yazma sevdalısı, sevgi yanlısı, bir dünya insa..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster