Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

13 Ağustos '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
224
 

Geçmişten geçişler

Arkadaşımın yaygara koparırcasına, “bak hocam burada kim var?” diye çağırmasıyla, gezintideki aheste adımlarını, yüzüne yayılan gülümsemeden aldığı güçle hızlandırdı. Çağrılmasaydı, belki asfalttan değil de, biraz yeşillikler içinden yürüyecek, acemice badana edilmiş, yaklaşana beyazını kusan duvarda soluklanacak, elini siper etmeden, her yanını adı gibi bildiği iskeleye bakacaktı. Bilemezdik ki, belki de orta çay bahçesinde oturacak, arka cebindeki iki kat ettiği cumhuriyet gazetesini masaya yayarak bir bardak çay içecekti... Kasabalının bu yol üzerinde, yapabileceği birçok şeye tanıklık etmiş olmak, herkesi her yerde kolaycacık oturtmanıza, yürütmenize, yüzdürmenize, hatta kimlerle laflatacağınıza, laflarken yüzlerin alacağı hallerin sırasına, kimin yolda fındık-fıstık, çekirdek, kimin dondurma müptelası olduğunu tahmin etmenize fırsat vermiyordu.

Hocam bunları yapmaktansa, küçük kasabamızda, eski genç bir yüzün, yeni yaşlı halini mi merak etmiş olmalı ki, yanımıza dimdik dikiliverdi... Kendimi o kadar telkin etmeme rağmen, yanaklarım yine kızarmıştı. Çocukluk utancım ve geçmiş günlerin izi yüzümde dalgalanmaya başladı. Arkadaşım, gülerek omzuma vuruyor, hiç değişmemiş olduğumu söyleyip duruyordu. Yüzümdeki kızarıklık bunu kanıtlıyordu ya işte. Ama sanırım ben kimsenin anlamak istemeyeceği şekilde, -kendimin bile- epey değişmiştim. Elimi tokalaşmak için uzattığımda, hatırlayacağını tahmin etmeme rağmen, yine de “beni hatırladınız mı?” diye sormuştum. Beni hatırlamalıydı sanki... ya da ben, onda kendimi hatırlatacak hiçbir iz bırakamamış olmanın tedirginliğini, böyle uluorta açık ediyordum. Hem de sırıtarak. Birden yosun kokusu burnumun direğini sızlattı. Bir balıkçı, dolanan ağlarına küfür ederken, bir çocuk elinden düşen ve anında, yapışkan bir eriyik olan dondurmasına bakıp ağlıyordu. Birkaç kişi tarafından, yol ortasında içimizi delip geçen geçmişimiz, misinanın ucunda bugüne çekilirken, tüm dünya gülümsüyordu. Hayat ne güzeldi... Bu esnada.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 5
Toplam yorum
: 3
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 381
Kayıt tarihi
: 15.02.07
 
 

Okumaya, yazmaya ve yaşamaya çalışıyorum. Edebiyat, fotoğraf, mizah ve tasarım ve ilgi alanım içinde..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster