Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Aralık '15

 
Kategori
Basın Yayın / Medya
Okunma Sayısı
118
 

Geçti ömür böylecene, seksek seke seke Mahmure...

Geçti ömür böylecene, seksek seke seke Mahmure...
 

Bartın'ın havadan görünüşü


         Bartın’ın ihtiyar delikanlısı Nihat Şivet, bu gün doksan yaşında. Bartın’ın eşrafından. Köklü bir aileye sahip. Koskoca Bartın'dan tek  kitap kırtasiye mağazası ile ünlenen Nihayet Şivet, şimdi yazlığı ve kışlığında, eski günleri anıyor. Dostlar uğradıkça şenleniyor. Tek başına yaşıyor. Bilgisayar fonemeni olmuş. “ Eski beş lambalı radyolardan çok iyi” diyor.

         “Oturduğum yerden, dünyaya sesleniyorum.  Ve ses getiriyorum. Arkamda bir ordu gibi kalabalık arkadaşlar var. Her gün bu aletle yenileniyorum. Yaşasın teknoloji " diyor ve dostlarına  sağlık dilekleri ile kadeh kaldırıyor.

         Belli aralıklarla “sörf” yaptığı bilgisayarının başına  otururken,  müthiş bir özgüven duygusu duyuyor. “Parmaklarımın ucunda arkadaşlarımın nefesi diyor. İstediğimle karşı karşıya gelebiliyorum diyor. Kim bakar evdeki beş lambalı radyoya” diyor.

         Oturduk karşılıklı. Bizi evinde misafir etti. Önceki sene yazlığındaydık. Yazdığımız şiiri okuduk, beğendi.

 

“Bir elinde içkisi,
Diğerinde faresi,
Yoktur Şivet gibisi,
Ah seni gidi seni,

Yaş 90, yolun yarısı,
Yaşadım, güzel Bartın’ı,
“Kavşak Suyu,” “Asker Suyu” derken,
Sabahlar oluverdi erken,
Aladağ’da gün batarken,

Ah, oyalı yazmalı Düriye,
Eccük gelive beriye,
Geçti ömür, böyle diye diye,
Deyve bakay, haller nice?
Seksek seke seke, Mahmure…”


         İlk kitabım olan “Ört ki Ölem” in okuyucularından kendisi.Açmış bir sabah telefonu, bana sesleniyor gür sesi ile: “Kitabını, sabaha karşı  bitirdim. Beni uykusuz bıraktın. Yarın bir daha okuyacağım!” Sesi o kadar gür ve yalındı ki, hırsla yüklüydü.  Dövüyor mu, seviyor mu anlaşılamıyordu. İşte  onun bu sözlerinden sonra, artık hiç kimseye “ Kitabımı nasıl buldun” diye sormuyorum artık. Onun sözleri, benim “başucu kitabımın ilk  sözleri, ilk paragrafı  oldu”
Bartının ilk yıllarında, Hükümet Caddesi üzerindeki yegane kitap ve kırtasiye dükkanı, eskiden Ziraat Bankasıymış. Tek bir oda burası. İki masa ancak sığar. Minik bir de holü var, o kadar. O gün bu gün burası halen  aynı isimle kırtasiye dükkanı. Şimdi damadı işletiyor. Benim de okul ihtiyaçlarını vaktiyle giderdiğim yerdi burası.

         Hayat işte. Bir örs olduk,sabırlarla dolu dolu. gelen vurdu, giden vurdu. Ama şimdi birer çekiç olduk. Biz vuruyoruz hayata.  Hem de kuvvetli olarak. İşte hayatın özü bu olsa gerek.
Hayattan daha çok şeyler alacaklıyız. Ellerimiz hayatın iki yakasında. Birisi yorulursa, diğer elimizle yapışıyoruz.

         Ört ki, ölem !

O BİR BİLGİSAYAR SÖRFÇÜSÜ. 90 YAŞINDA, BİR ELİNDE İÇKİSİ, DİĞERİNDE  MİKİSİ, SÖRF YAPIYOR.

BU BİNA ESKİDEN  ZİRAAT BANKASIYMIŞ. TEK ODA 3 METREKARELİK. SONRA KIRTASİYECİ OLMUŞ. BU GÜN NÜHAT ŞİVETİN YAKINLARI AYNI MAĞAZAYI İŞLETİYOR.

                                   NİHAT ŞİVET ' İN, 90 YILLIK ÖMRÜNDE KAZANDIĞI ÖDÜLLER.

                                                               NİHAT BEY, AİLECEK TOPLU HALDE.

ŞİVET, DAMADININ DÜKKANINI ZİYARET ETTİĞİ GÜNLERDE, ANILARLA DOLU YILLAR.

                                                                                    EVLİLİK FOTOĞRAFI

NİHAT ŞİVET, VAKTİYLE  SAHİBİ OLDUĞU KIRTASİYECİ DÜKKANINDA ÇALIŞIRKEN

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1616
Toplam yorum
: 3879
Toplam mesaj
: 498
Ort. okunma sayısı
: 906
Kayıt tarihi
: 13.08.06
 
 

Hayatın dikenli yollarından geçmenin  sırrı, aralarından çabuk geçmektir. Ümit, naylon çorap giyd..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster