Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

13 Ağustos '16

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
217
 

Gidecek çok yolum, yapacak çok işim var.

Gidecek çok yolum, yapacak çok işim var.
 

Bu akşam yorgun yorgun oturuken birden annemi ne kadar çok özlediğim geldi aklıma. 23 Sene önce kaybettim annemi. Zaman zaman aklıma geliyordu ama bu geceki kadar burnumun direğini sızlatan bir özkem duymamıştım. Birden tam annemin öldüğü yaşta olduğumu düşündüm.

Annem 70 yaşında vefat etmişti. Bir Temmuz günüydü. Çok çekmemiş 6 günlük bir hastane olayından sonra bu fani dünyadan, bizlerden ayrılmıştı. Ölümü de istediği gibi olmuştu. Uzun süre hasta yatmak, kendine ve etrafındakilere çektirmek hiç istemezdi. 

Temmuz ayında vefat etti dedim ama bir süredir hastaydı. İnatçi ve çok onurlu bir kadındı. Hastalığını bize belli etmemek konusunda çok başarılı olmuştu. Ben onun günden güne bir mum gibi söndüğünü fark ediyordum ama o inatla hastaneye, doktora gitmemekte direniyordu. Öylesine direniyordu ki en son gün evine gelip, kapıyı açamayınca çilingirle kapısını açtırıp, onu banyoda boylu boyunca yatar bulduğumda bile Hastaneye gitmem diye söyleniyordu. Eve çağırdığım cankurtarandaki doktor hanım onu ben komşuyum, seni yatağına yatıracağız teyze diye kandırdı. 

Neden direniyordu hastaneye gitmekten, neden korkuyordu doktordan. Sebebi yıllarca gözlerindeki rahatsızlık sebebiyle bir çok kez ameliyat olmasından, hastane ve doktorlarla uğraşmasından olabilir miydi?

İstediği gibi de oldu. Kendinde olmadan geçen 6 günlük hastane serüveninden sonra vefat etti. Tedavi olsaydı daha yaşardı belki ama o eşini kaybettiği 5 yıl öncesi yaşama veda etmişti zaten.

Vefatından bir süre önce parmağındaki nişan yüzüğünü çıkartmış ve babamınkinin yanına kutuya koymuş. Ben öldükten sonra ikisinin yüzüğünü aynı kutuda bulunca anladım olayı. Yıllarca büyük aşkla sevdiği kişiye kavuşmuştu sonunda.

Bana çok küçük yaşımdan itibaren özgüven aşılayan, kültürün, sanatın değerini öğreten bu çok cesur çağdaş Türk kadını, kadının toplumdaki yerinin ne kadar yüksekte olduğunu her saniye, her dakika belirtmekten geri kalmamıştı.

Onu, düşüncelerini, yaşam felsefesini ne çok özlediğimi anladım birden.

Rahat uyu anneciğim, için rahat olsun Ben senin yaşında bu dünyayı terk etmek niyetinde değilim. Bana aşıladığın cesaret ve özgüvenle daha yapacak çok işim, gidecek çok yolum var. Benden yardım uman, beni bekleyen çok kişi olduğu gibi.

 

NAHİDE ÇELEBİ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Mekanı Cennet olsun. Çekmeden, çektirmeden ölmeyi Allah bize de nasip etsin. Özlem ara ara bizi ziyaret etmekten hiç vazgeçmiyor, değil mi? Saygılar.

Güz Özlemi 
 17.08.2016 15:07
Cevap :
Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Sevgi ve saygılarımla  17.08.2016 16:40
 

Sevgili arkadaşım Allah sizlere sağlıklı ve mutlu ömür versin.Annenize Allah'tan rahmet dilerim nur içinde yatsın.Selam ve sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 14.08.2016 9:06
Cevap :
Çok teşekkkür ederim Sevgili Arkadaşım.Size mutluluk ve sağlık dolu günler dilerim.Sevgi ve selamlar  14.08.2016 18:17
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 811
Toplam yorum
: 1052
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 1007
Kayıt tarihi
: 26.04.11
 
 

Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster