Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Mart '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
46
 

Gidelim...

Gidelim...
 

Artık...
Dinleyebileceğimiz ve izleyebileceğimiz sabahlar yok.
Huzur yok. Dinginlik yok.
Artık yorgunluğa ya da yorgunluk hissinden sızlanmaya zaman yok… mekan da yok.
Hırslarımız cebimizde, daha büyük hırslar aldı başını gitti ve bizi mahvetti.
Yaşamsal, küçük dünyamızın adımlık hırsları yenildi, çürüdü, yok oldu… her şey gibi yitip gitti.
Şimdi ayakta kalma çabasındayız. Var olmamız bile şans… var olmamız hırs edinemediğimiz bir savaş.
Gülümsemek utanca dönüştü. İyi olmak ve hissetmek lüks.
Aydınlık resimler ve hisler de lüks.
Sorunlar rutin oldu… acı ve hüzün gündelik ihtiyaç gibi.
Gözyaşı akıtmak olmazsa olmaza dönüştü.
Ölüm kokusu sardı etrafımızı… yadırgamıyoruz artık.
Çiçek kokusunu garipser oldu ruhumuz… mis koklayınca ürperiyoruz, bi’ gariplik var, diye.
‘BİZ’ kavramından uzaklaştık… ya kaybediyoruz, ya korkuyoruz birlikte yürümekten.
Bireysellik de hayal oldu.
Topyekûn sevgiler de öldü… öldürüldü.
Nefret yeşermesi zor topraklarda, fışkırır halde ekilen tohumlar.
Fark etmedik ekilirken… belki de fark ettik de oralı olmadık hiç.
Duyarsızlık mıydı bizi bu hale düşüren, içimizdeki ‘BARIŞ’a fazla güvenmek miydi… bilemedim.
Sadece hüzünlüyüm… herkes gibi, herkes kadar.
Bazen herkesten çok; bazense, hissizleşme kaynaklı, herkesin hissi kadar bile yok.
Çürüdüğümü hissediyorum… baktığımda herkeste bir kokuşma var, çürüme var.
Hiçlik saklı tüm gözlerde. Herkeste bir aidiyetsizlik, boşluk, korku, kaygı ve gam.

Hayat… belirsiz yok.
Dostluk… herkesin ihtiyacı.
Aşk… bir gün… belki?!
Zaman… her yolun ve sorunun cevabı.
Yürüyelim.

Acıya yürüyelim, hak etmediğimiz.
Hüzne boğulalım, sahip olmadığımız.
Hayata hasret kalalım, karanlık eşlikçimiz.
Ölümü selamlayalım, katliamlar katilimiz.
Biz mi yarattık bu cehennemi, iyilik dileklerimizle;
İyilik sadece dilinde gezinen, maskeli azrailler mi?

Bir zamanlar herkes kendi katiliyken, ruhunu kendi savururken,
Kendimizin sahibi, bedenimizin hakimi, ruhumuzun katili bile değiliz artık.
Düşünmek bile ürkütüyor insanı,
Düşünmem ‘son nefesim’e gide çığlığa dönüşürse?, diye.
Bizi, bize bile mahkum olmamıza izin vermiyorsunuz.
Hayat, sen bile artık kendini yönetemez oldun… hakimiyetini yitirdin.
Biz, piyonlarına mezar oldun… yaşamımızı çukurumuza döndürdün.
Nefes alınamaz oldun.

Yürüyelim… yürüyelim, evet.
Yok oluşumuzun vaktini bilmeden… şansımıza, şansına yürüyelim.
Ve… gidelim,
Ecelsiz yok oluşlarımıza.

Bittim… bittim… bittik!
Hadi, n’olursunuz, yitip gidelim.

Başak GÜZEL

Tülay EKER bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 51
Toplam yorum
: 26
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 439
Kayıt tarihi
: 12.07.11
 
 

Yazan & Okuyan & Sorgulayan   Burç : Başak Yükselen burç : Koç İlk nefes: 22 Eylül 1983, Perşembe..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster