Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Mayıs '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
538
 

Gökyüzündeki melek

Gökyüzündeki melek
 

Gecen sene bu zamanlardı o acı zaman, okul yıllarım çok iyi geçti hele lise yıllarım daha da güzeldi sınıf arkadaşlarımla çok iyi anlaşırdık, birbirine bağlı bir sınıftık yani, Neyse bir arkadaşım vardı adı Ümitti, çok sesiz bir çocuktu Ümit; onun sessizliğini tek bozan şey Beşiktaşın maçlarıydı Bizim sınıftaki tek Beşiktaşlı onunla bendim zaten tek o konu hakkında konuşurduk onunla…

Şarkıda söylerdi ama çok ısrar ettiğimizde yani zorla söyletirdik uzun lafın kısası iyi bir arkadaşımızdı. Son sınıftaydık artık ayrılık zamanı yaklaşıyordu ve hepimizde çok üzgündük… Arkadaşlardan biri bir fikir sundu bizim okula çok uzak olmayan bir yerde yazlıkları varmış, deniz kıyısındaymış, çok da güzelmiş, "Hep beraber oraya gidelim; hem denize girer eğleniriz hem de mangal falan yakarız, " dedi ben karşı çıktım hem okludan kaçıp gidecektik hem de denizdi ve yüzmeyi de herkes bilmiyordu ben kızları kandırdım hiçbiri gitmeyeceklerdi neyse biz kızlar gitmiyorduk sadece erkekler gidecekti ve 2 Mayıs Salı günü hepsi gitti…

O gün sınıf bomboştu ders bitiminde herkes evine dağıldı ben bir arkadaşıma gittim; saat dört gibiydi telefonum çaldı açtım telefonu sınıf arkadaşım, "Hemen okulun önüne gel, " dedi. "Neden?" dedim. "Ümit denizde boğulmuş ölmüş, " dedi.

O anda dünyam başım yıkıldı kendimi okulun önüne zor attım gittiğimde herkes oradaydı ve ağlıyordu; yavaş yavaş yaklaştım yanlarına Cemal bana dogru geldi. Cemal yazlığın sahibiydi, fikri ortaya atandı ve gözleri kıpkırmızı olmuştu; boynuma sarılıdı ve ağlamaya başladı. "Kurtaramadık, yetişemedik, " dedi. İkimizde bağıra bağıra ağlıyorduk, hepimizin içi yanıyordu, canımız kardeşimizi kaybetmiştik…

Allah onu bizden çok erken almıştı. Artık Ümit bizi gökyüzünden melek olarak izleyecekti ve hep bizimle olacaktı… Seni hiç unutmayacağız....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Gerçekten çok üzücü bir olay. Yaşamla ölüm içiçe, kol kola yürüyor maalesef. Hele birde gencecik bulunca bizleri, daha bir acıtıyor içimizi. Başınız sağolsun Nesrin Hanım. O artık bizleri izlediği halde sesini duyuramayan bir melek. Ama onun huylarını bilenler, onun neden hoşlanacağını bilerek, ve hissederek onu huzura kavuşturabilirler. Sevgilerimle

Metin Özkaya 
 24.05.2007 16:14
 

"ölüm güzel şey budur perde ardından haber, hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber !" N.F.K sevgiyle kalın

Yücel! 
 23.05.2007 9:18
Cevap :
Yorumunuz için teşekkür ederim...  23.05.2007 11:05
 

Başınız sağolsun.Gençlik işte böyle bir şey kıpır kıpır hayat dolu.Keşke böyle şeyler hiç yaşanmasa.Ama hayatın da gerçeği olarak kabul etmek gerek.Ayrıca hoşgelmişsiniz M. B. ailesine.Saygılar

özgürce 
 05.05.2007 19:57
Cevap :
Hoşbulduk yorumunuza teşekkür ederim ,dostlar sagolsun ben hala Ümitin acısını yaşıyorum inanın...  06.05.2007 12:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 7
Toplam yorum
: 22
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 809
Kayıt tarihi
: 02.05.07
 
 

1987 sivas dogumluyum. 5 yaşından beri İstanbul'da yaşıyorum. Lise mezunuyum. Özel bir hastanede çal..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster