Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Şubat '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
3812
 

Gönül yarasının tedavisi var mı?

Gönül yarasının, kanayan ve gittikçe derinlere ilerleyen bir acının çözümü var mıdır? Eskiden hayatta herşeyin çözümü vardır derdim kendi kendime. Ama çözümsüz kaldım bu konuda. Yarayı sarıyorum, sarıyorum hergün temizlemeye çalışıyorum ama yine acıtıyor içimi. Acılara tahammül etmek zorunda mıyım? Atsam, yerine yeni bir gönül alsam olmaz mı? İşi gırgırına versem, iyileşme süreci daha mı hızlanır?

Bir yere kadar dayanma gücüm var, bir sınır var sanki o sınırı geçince herşey, bütün yapmaya çalıştıklarım bir de bakmışım ki kül olmuş ve elim bomboş kalmış. Tekrar ve tekrar yaşıyorum acıları...

Kendimi biraz da suçlu hissediyorum bazen. Dünyada bu kadar çok acı çeken insan varken, benim derdim gönlümle! Başlarım gönlüne senin diyorum böyle düşününce. Yediğin önünde, yemediğin arkadanda daha ne istiyorsun boşver bunları!

Sıkıyorum kendimi sıkıyorum ve bir an geliyor artık dayanacak güç kalmayınca patlıyor işte. Ve belki de bloglarımda bu duygularımı sık sık dile getirmek benim birkaç yazımı okuyanların dikkatini çekmiştir. Ama işte ben buyum. Bazen yerinde duramayan, şen, şakrak ... Bazen depresif, karamsar, pesimist...

Siz bakmayan bana yine de birkaç saat veya gün sonra etrafına mutluluk saçan, pozitif enerji yayan biri oluveririm...

İşte böyle...

Benim bu yazılarımı okuyup da duygudurumum hakkında kafalarında soru işareti bıraktığım blogdaşlarım için şimdiden özür dilerim...

İyi ki varsınız...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Selamlar, Biraz kendime zaman yaratıp geldim, bu yazınıza yorum yazmak istedim... Acı; derin bir konu... Yeryüzünde acı bağımlılığımız olabiliyor, duygular bununla beslenebiliyor, taa ki buna tutunmaktan vazgeçip olayları olduğu gibi kabullenen kadar. Bu nasıl mümkün olabilir? Bu anca kendimizde acıyı yaratan nedeni bulup, sebebini araştırıp, egonun yara aldığı yere bakıp kabullenmek ve içinden alıncak aslında bizim seçtiğimiz dersi almaya çalışarak... Çok kolay değil, ama çok da kolay, çünkü beklenti varsa acı vardır ve kolaylıkla alt edilemez ama kabulleniş ve teslimiyet anda kalmayı getiriri ve acı yok olur, çünkü o geçmiş ya da gelecekle beslenir...Anda kalınca acı yiter, hafızada kalınca deler geçer:))) Gelecek ve geçmişi unutur sadece bulunduğumuz anın içinde yaşarsak olaya bak acı kaybolur, gönlü naif ve hassas insan, ben sizin az çok ne denli duyarlı olduğunuzu biliyorum, kaynak bu... Buralarda olacağım, okumaya devam edeceğim... Sevgimle...

Carolina Isolabella Özgün 
 07.03.2007 0:13
Cevap :
Yorumunuz ve katkılarınız için çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız...Saygı ve sevgiler...  08.03.2007 8:55
 

Gönül yarası acı verse de öldürmez. Tedavisi olamaz. Çünkü yaşanılan güzelliklerin ardından çekilir. O nedenle çok acı versede heyacanlıdır. Yaşarken geçmiş güzellikleri. Yazarsın bir şiir, bir yazı duygularını anlatarak teselli olursunuz. Güzellikleri yaşamayanlar, yani sevdayı tatmayanlar bunu pek anlamazlar diye düşünüyorum.

Yapukay 
 23.02.2007 10:35
Cevap :
Haklısınız, işte ben de bloglarımla belki bununla başetmeye çalışıyorum. Öldürmüyor ama o acı insanı çok yıpratıyor. Gerçi insan yaşadıkları ile olgunlaşıyor, görüş açısı değişiyor ama bir yerde neden ben diye insan sormadan edemiyor. Yorumunuz ve katkınız için teşekkür ederim. saygı ve sevgiler  23.02.2007 10:52
 

Etek sarı sen etekten sarısan/Kurban olam Beydağının karısan/Sordum baktım kimin yarısan/Ben sormadan dolu gibi yaş döki....Gönül yara-sı(ları) kıymetlidir bizim için asla kaybolmasına izin vermeyiz. Gönül yarası aşk menşelimidir hep sizce? Bence değil; belki çoğu insanda gönül yaraları aşk yüzünden, kavuşulmayan bir sevda yüzünden açılmış olabilir, yaşadıklarım gördüklerim gönlümde yara oldu. Ara sıra pansuman niyetine yaralarıma bir sevdaya takıldım, bir dosta takıldım, başkalarının yaralarını görmeye ve ilaç olmaya çalıştım.Geldim işte bu yaşa, hala bütün yaralarım kabuk bağlamış gibi gözüksede ben bilirim onlar kıymetlim asla iyileşmesine izn vermeyeceğim ve hatta en kötü yaranın benim gönlümde olduğunu savunacağım. Son sözüm; yürekleri temiz ve başkalarına değer veren insanlarda gönül yarası daima olcaktır, sizde gönül yaranızı sevin; demek ki siz gönlünde yara açılabilecek kadar duyarlı bir insansınız. Esen kal

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 22.02.2007 10:39
Cevap :
Okurken yorumunuzu gözlerim doldu. Hiç bu şekilde düşünmemiştim. Yeni bir bakış açısı yarattınız, teşekkür ederim. İyi ki varsınız.  22.02.2007 11:12
 

insan hayatta pek çok şeye gögüs geriyorda (ölümler, yokluklar, haksızlıklar vs vs) bu duygu karşısında aciz kalıyor işte. Hele hayatta çok az yaşanmışsa ve hesapsızsa duyguların çok yaralarlar çok kırar ve incitirler. Bende bazen psikologamı gitsem, yada bir cerraha şu yüreğimi ve beynimi çıkar yerinden desem mi diye düşünüyorum (şaka tabiki) çaresiz ve sızılar içinde geçen gecenin şafağı nasıl söker bilenler anlar saçmalamanında bu duyguyla kardeş olduğunu...

songüny 
 22.02.2007 10:39
Cevap :
Kimse çare olamıyor ben denedim. ne psikologlar ne cerrahlar :) Yine tek başına halledilmesi gereken bir konuymuş işte o kadar...Ama burada sizlerin yorumları ile çok mutlu oluyor benim gönlüm. Teşekkür ederim.  22.02.2007 11:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 28
Toplam yorum
: 156
Toplam mesaj
: 34
Ort. okunma sayısı
: 833
Kayıt tarihi
: 29.11.06
 
 

İçimden gelenleri yazmak ve paylaşmak adına ... Uzman doktor olarak çalışmaktayım. Yazmayı çok s..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster