Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Mart '07

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
660
 

Gözlerimizin ardındakiler...

Gözlerimizin ardındakiler...
 

Öyle çok gülüyor ki artık kendi gülüşüne kendisi bile inanmıyor. Bunu kendini korumak için geliştirmiş. "Gülmek" diye düşünüyor "içimde acıyan yanları saklamak için iyi bir maske." Onu çok iyi tanıyorum. İçinin kanayan yanlarını, tek bir kelimenin onun yarasının kabuğu kaldırdığını, gözlerinin içindeki sönmeye yüz tutmuş ışığın nedenini biliyorum. Ama başkaları bilmiyor. Başkaları onun dünyayı ve hayatı umursamayan biri olduğunu sanıyor. Yüzündeki maske hep gülümsüyor çünkü. Ve insanlar, maskenin ardındakini merak edecek kadar uzun bakmıyorlar onun yüzüne.

Birinin yüzüne onun içinin derinine inecek kadar bakmak bir uçuruma bakmak gibidir. Çünkü onun tüm yaralarını alırsın üstüne, onun karanlığını bir pelerin gibi giyersin ve onun içindeki sızıyı taşırsın gittiğin her yere. Bu yüzden belki de sokaklar birbirinin yüzüne bakmayan insanlarla doludur. İnsanlar, kendi yalnız ve ıssız uçurumlarına bakarlar hep yollarda yürürken. Çünkü insanlar korkarlar yeni uçurumlardan.Ve bu korku yüzünden insana dair ne varsa kaçırırlar. En güzel bahçelere sahip olanları, bahar günlerini sırtlarında taşıyan insanları, yüreğinde portakal çiçeği kokusu taşıyan insanları kaçırırlar. Birlikte aydınlık yollarda el ele yürüme keyfinden mahrum ederler kendilerini sırf bir gün elini tutan el onu karanlığa sürükler diye...

Gülümsüyor ve gözlerinden görünmez yaşlar süzülüyor. Bunu görebiliyorum. Başını dimdik tutuyor çünkü başka çaresi yok biliyor. Başını dimdik tutuyor çünkü içindeki acının onu daha sağlam kılacağını biliyor. Başını dimdik tutuyor çünkü bu acının bir gün son bulacağını ve kıştan yeni çıkmış bir ağaç gibi yemyemşil yapraklarla donanacağını biliyor. Ve gülümsüyor. Gözlerinin içinde bir yanıp bir sönen ışık zaman zaman unutturuyor içinin karanlığını. "Bana öyle bakma" diyor. Yüzümün ifadesini denetleyemiyorum çünkü onun gülüşüne her baktığımda içimden acı bir rüzgar gelip geçiyor. Saklayamıyorum. "Bakma bana öyle."diye bir kez daha tekrarlıyor. Başımı pencereye çeviriyorum. Dışarıda garip bir hava var. Güneş bulutların ardında bir görünüp bir kayboluyor. "Görüyor musun?" diyor bulutları işaret ederek "Tıpkı bizim gibi. Sürekli değişiyor." Ona dönüp gülümsüyorum. O da bana. Gözlerindeki ışık uzun süre kalıyor...

RESİM:John Singer Sargent

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sözcüklerin, acıyı tarif üslübunun dikkate değer. yazılarını okumaya çalışacağım. Başarılar...

Ahmet Çotul 
 06.07.2007 12:21
Cevap :
Sevgili Ahmet, Çok teşekkür ederim. Sevgilerimle...  06.07.2007 13:17
 

Oysa insanlar uçurumlarda tam da düşerken birbirlerine kenetlenebilirler.O başkasının gözlerinin içine bakamayanlar,kendilerinden bile bıkmışlardır,başka elleri tutmaya mecalleri yoktur...İçin kan ağlarken tüm umudunu yitirmişken güçlü görünmek adına o gülümsemeyi yerleştirmek yüze ne güçtür ne ağırdır?Gerçek olanı gizlemek zorunda kalıyor insan işte ben güçlüyüm diyebilmek adına...Yüreğine Sağlık Canım Fulya...

guguk kuşu 
 24.03.2007 19:38
Cevap :
Canım Haticeciğim, O uçurumlardan kaçıp duruyoruz ve yalnızlıktan şikayet ediyoruz. Dostlar iyi günde de kötü günde de el ele olmalı. Dostluk bu değilse nedir ki zaten? Güzel bahçeleri dolaşmak isteyen uçurumu göze almalı.Sevgililer benim can dostuma...  25.03.2007 12:22
 

ve saklar yüzündekileri...Kederi, hüznü kapatır..Hiç bir şey göründüğü gibi değil... Sesler, renkler ve yürekler... Her şeyde acı ve hüzün var.. Bize düşense maskelere sığınmak ve sahte gülücükler saçmak etrafa...Oysa ruhumun acısınıda kapatamıyor maskeler.. Yüreğine sağlık..Sevgiler...

Hoşsada 
 24.03.2007 1:15
Cevap :
Canım Sedacığım, Belki de içimizdeki acıları, uçurumları insanların görmesinden korkuyoruzdur. Ya da başkalarının uçurumlarında kendi uçurumlarımızı görmekten... Belki o maskelerini aynı zamanda kendi acımızı görmemek için de takıyoruzdur. Sevgiler...  24.03.2007 16:37
 

Maskeni çıkarmakla, çırılçıplak kalmakla da bitmiyor ki aslında. Bakmak ve görmek ayrı şeyler çünkü. Hep görebileceğin, görülebileceğin sevgiler yaşaman dileğiyle...

beenmaya 
 23.03.2007 18:34
Cevap :
Sevgili Özlemciğim, Çok ama çok haklısın. Önemli olan görebilmek. Yoksa maskesiz halinle çırılçıplak kalsan da bakan göz gerçekten görmedikten sonra anlamı yok değil mi? Sevgiler...  23.03.2007 20:16
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1056
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster