Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Kasım '11

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
3280
 

Gri Şehrin Şiiri

Gri Şehrin Şiiri
 

Sana yazmalıydım Gri Şehir...


Dün seni sordum

Küskün sokaklarına,

Ey Sevdalı Şehir!

Ne deniz görmüşsün

Yüz yıllardır

Ne de bir nehir…

 

Herkesin tek bildiği

Senden kalana dair :

“Yalnız, yaralı gözleri

Ta uzaklardan tanır,

O dilsiz Gri Şehir!”

 

Seni bilenler, bilir:

Neşen de elemin de

Tek renkle sırlanmıştır…

Şu ağlamaklı göğün

Gün be gün, nefes nefes

Hüzne hazırlanmıştır…

Sır vermeyen yüreğin

İçinde nehir sızan

Şiirine yanmıştır…

 

İşte, nihayet bugün

Gri kapılarını

Bu mısralara açtın!..

 

Bugün, Gri Şehir’de

Kalbin ayak sesleri

Gökyüzüne yükselir…

Yükselen bu seslere

Kulak verir özlemle

Bulutlarda gizlenmiş

Gözü yaşlı turnalar!..

 

Turnalar ki

Hayatın şiirini

Ta griden duyarlar…

 

Kalbin ayak sesleri!

Şehrin tüm zerresinin

Aynı ân’da duyduğu

Öyle derin sesti ki

Dağa taşa yansıyan;

O sesin arkasından

Hummalı deniz koştu, bir ân

Bir de hülyalı nehir…

 

Öyle güçlü ezgi ki

Bütün şehri sarıp da

Ruhların aynasına

Gri gri dökülen…

Ezgide yansıyan  tat:

İnce, içli bir Şiir!...

 

Bugün, Gri Şehir’de

Ayaklar neşeliyken

Gözler buğulanmıştı…

Şiirini yüreğinden duyanlar

Grinin gizemine yanmıştı…

 

Şiir süzüldüğünde

Buluttan sızıverdi

Gönle yağan yağmurlar!

 

Bugün, gülen şehirde

Her şey, her köşe

Şiir!

Çünkü denizle nehir

Her mısrada birleşir…

 

Adımlarla beraber

Yürüyüş şiir olmuş:

O içli bakış şiir,

O içli gülüş şiir…

 

Şehir bir şiir olmuş:

O gri seziş şiir,

O gri biliş şiir…

 

Griyle kenetlenmiş:

Şehir, Sonbahar, Şiir!..

 

Bugün, içli şehirde

Yazılmış bu şiirde

Ömrün her bir ân’ına

Dolar gri damlalar…

 

Ve Sonbahar

Ve Şiir…

Her ikisine de

Kucak açtın renginle

Halden anlayan Şehir!..

 

Bir şiir ki, yazılan;

Yüreklere anlatır

Bir şehir masalını…

Bir şiir ki;

Turna neşeyle çırpar

Gümüş kanatlarını…

 

Bir şehir ki;

Görenden iyi tanır

Denizin de nehrin de,

Ta içinde duyduğu

Hayat damlalarını!..

 

Bir mevsim ki,

Gri Şehir’de saklar

Ömür yapraklarını…

 

Gri Şehir,

Tam şu ân;

Sessizlikle vuruldu!

O gri sükûnette,

Bir masada duruldu

Kalbin ayak sesleri!..

Aynı renge döküldü

Şehrin aşk beyitleri…

Tek şiir birleştirdi

Hasret duyan elleri…

 

Bugün seni sordum ben

Mağrur sokaklarına

Ey Sevdalanmış Şehir!

Dediler ki,

Şimdi gülmüş şehirde

Her şey, her köşe

Şiir!

Seni sordum, turnaya…

Kulağıma eğildi,

Fısıldadı yavaşça:

“Hep aynı şiiri söyler

Bu Gri dilli Şehir!..”

Yegâh Elif Mirzâde

  

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sizin gibi şairleri olursa elbette güzel olur bu şehir...Gençliğimizde açık sinemalarında aşk filmleri seyrettiğimiz Ankara o zamanlar pespembeydi; ne zaman gri olmuş? Yaşlandı mı yoksa?

Kerim Korkut 
 21.11.2011 12:14
Cevap :
Ankara, benim renklerimdir; içinde dört mevsimi barındıran...Liseye kadar çocukluk yıllarım(Dedemin ve babamın şehri);düşlerim...Üniversiteyi okuduğum gençlik yıllarım; hayallerim....Sonra, hayata atılıp da Şehrimden ayrı Anadolu Seyyahlığım; hasretim=gerçeklerim...Ve sonra Ankara'ya dönüş, "ben"ime yürek koyarak sahip çıkış; hakikatim...Ben ve Ankara ve elbette; benim içimdeki grim...2009'da kesin olarak Ankara'da kalmak için şehrime döndüğümde yazdığım "Oyma Sandığımda Saklı Renklerim" bloğumu okusanız "gri"yi anlarsınız...Saygılarımla.  21.11.2011 19:20
 

Bana Ankara'yı tanımla dediler, dedim ki; ATA KULEYE ÇIK Dönen kafeye otur ve bir ssat sonra turunu tamamladığında kalk işte Ankara odur dedim. Dediler ki sen görüntüyü anlatıyorsun, ruhundan ancak orada yaşayanlar anlar. Evet şiirinizde okuduğumuz gibi Ankara'nın değerini orada yaşayanlar anlarmış... selamlar...

Kadri KANPAK 
 13.11.2011 9:24
Cevap :
Haklısınız....Bu şehri, Gri"nin gücüne inanarak Ankara'yı içinde yaşatanlar ve Ankara'nın içinde hakikati yaşayanlar anlar.Ankara'nın ruhuna ermek ve ona sahip çıkmak için bu şehre cesur adımlarla gelebilmek ve griyi anlamak emeliyle "şehri" iyi dinlemek gerek.Bu güzel yorumunuza teşekkür ederim, Kadri Bey.Sevgi ve selam ile.  13.11.2011 15:01
 

Ankaralı en çok denizi özler. Aldatıverir İstanbul'la. Ama sonra döner yine gri dilli şehrine. "Yalnız yaralı gözleri ta uzaklardan tanır o dilsiz gri şehir." Griye kenetlenmiş şiir/şehir/sonbahar. Hayatın şiirini griden duymak. O gri seziş/o gri biliş. Dizelerinizle daldım şehre. Soluklandım Kuğulu Park'ta. Baktım yine Çankaya'dan Kızılay'a. Göğe çekilmişti gri. Gülümsüyordu insanlara. Beyaz gözyaşlarını da dökerdi yakında. Bir gün herkes griyi sevecek! Ruhunuza sağlık Rânâ Hoca'm. Sevgiler.

Ata Kemal Şahin 
 02.11.2011 6:16
Cevap :
Bir deniz tutkunuyum aslında...Ama benim denize meftunluğum, onun içinde zamanı unuturcasına kulaç atabilme hülyasıdır...Yani bitmeyen hayallerin timsalidir, deniz...Tüm renkleri severim; fakat gri gerçeklere tutunabilmiş yürekleri asil ve güçlü bulurum, hayatta.Bu anlamda,hayal şehirlerdense gerçekleri yaşayabilen/yaşatabilen hakiki şehirleri özler yüreğim.Onun içindir; dönüp dönüp de hep bu gri şehre gelişim! Bugünlerde şunu gördü gözüm:Gri gerçekler, şehir ve yürek....Ben galiba, bu üçünün kararlı buluşmasını gördüğümden şehrime aşığım.Şehrime şiir yazabileceğimi görebilmek-yıllardır arzulasam da- bir hayaldi benim için.Bugünlerde bu şiire kavuşabildiğim; şehiri ve şiiri gride gerçek kılabildiğim için mutluyum.Her rengin bir ân'ı var; gri renkli şiiirin de.Sevgiler.   02.11.2011 17:29
 

Hocam, şiirin başlığına vuruldum! Yetmişli yılların ortası: Çankaya'dan Kızılay'a baktığımızda sadece koyu gri bir bulut görürdük. O zamanlar fuel oil ile ısınırdı evler ve hava kirliliği had safhadaydı. Gökyüzünün grisi yetmezmiş gibi, bir de şehrin üzerine çöreklenirdi. Griyi böyle tanıdım. Sonraları gökten inmemeye, maviyle aramda duvar olmaya başladı. Mavi yalandan korudu beni. Ben Ankara'yı çok severim. O delip geçen gri soğuğunu, havada her daim olan hayvan kokusunu, ben Anadolu'yum diyen haykırışını çok severim. (devamı var)

Ata Kemal Şahin 
 02.11.2011 6:00
Cevap :
Griyi ve şiiri sevdiğinizi biliyorum.Ankara'yı bu kadar iyi tanıyıp da sevdğinizi bilmiyordum.Benimse Ankara tutkum sayfamdaki "hakkımda" bölümümden "benlik" bloglarıma kadar her yazıma sinmiş.Ankara'ya ilk adım atışım-yanılmıyorsam- dört yaşımdaydı.Çocukluk dönemim için bu şehir bana her zaman hakikatine bir gün ulaşacağım hissini veren güçlü hayallerimin izleri ile doludur...Gençliğimde, onun ilkbahar ve sonbahar yağmurlarını sevdim.Hayatımın hakiki adımlarına da hep bu şehirde ulaşmak nasip oldu bana.Yani kısacası bu şehri çok severim...Paylaşımınız için çok teşekkür ederim....Sevgiler...   02.11.2011 17:27
 
Toplam blog
: 191
Toplam yorum
: 901
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 711
Kayıt tarihi
: 21.07.09
 
 

“Yazı yazmak” bir Yürek Yolculuğudur. Okumak ve yazmak bana Edebiyat alanının kapılarını açtı… Ed..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster