Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ekim '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
453
 

Güle güle

Güle güle
 

Sadece bir kaç saniye baktım o durdurulmuş kareye. Küçücük parlak bir kağıtta kalabalığın içinde duruyordun hareketsizce.

Eşim tutuşturdu elime. Eşimin başı öne eğikti, gözleri yaşlıydı.

Geçmişin beyaz anılarını taşıyan bir albümden çıkmış bir kareydi o, belli; kocaman anın o küçük ama küçücük kareye saklanmıştı. Arkadaşlarının da yanında olduğu bir seremoni gibi geldi bana.

O kareye bakacak olanlara çekinmeden nasıl da gülümsemişsin. İyi ki de gülümsemişsin.

Düşüncelerim ulaşır mı sana buradan? Arkadaşının eşiyim. Tanırsın beni. Bahsederdi senden sıkça. Çok severdi seni. Eşimin üzüntüsü ile birleşti üzüntüm duyunca haberini.

Vahşi zamanın vahşi kararını karşıladın cesurca. Ne zaman olacağını bilemeden bekledin onu, o vahşi anın zamanını kim bilebilir ki sen bilebileceksin!

Her geçen an, parlak ve neşeli gözleri solduracak bir kararın acımasızlığını taşıyor ne yazık ki!

Yolun belirli bir aşamasında savaş aştı sana o melun “ben”; ne zaman diş biledi ki sana?

Alırdım cephe savaşlarının haberini. Zaferlerin oldu ama sürekli ataktaydı, hem de sinsice. 4 yıl boyunca bunalttı, bunalttı seni. Zayıf anını bekledi.

Doğumunun neşesini hissettirdin ebeveynlerine. Ne zaman 38 yıl önce miydi? Ne kadar sevinmişlerdir.

Çabaladın, yol aldın, savaş verdin. Varışın, üzüntülü bir uğurlayışa dönüşmek zorunda kaldı sonunda.

Eşimin arkadaşıydın. Karşılaşırdık bazen. Okuyamazsın yazdığımı ama belki duyarsın içimden geçeni.

Doğumunun neşesini hissettirdin ebeveynlerine. Şimdi gidişinin üzüntüsünü hissettiriyorsun arkadaşlarına, eşine, çocuğuna.

Arkadaşının eşiyim.

Güle güle demek istedim sadece.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bende bir arkadaşımı kaybetti idim bu kötü hastalıktan...ve panik atak sahibi olmuştum üzüntüden...İnsanın çevresinden birisi gidince daha bir koyuyor değil mi? Dün varken bugun yok...insan bunu kabullenemiyor..eşinize ve size vede ailesine başsağlığı diliyorum..

Halide 
 20.10.2007 21:26
Cevap :
Eşim ve ben taziyenize teşekkür ediyoruz.  21.10.2007 10:00
 

Ben de bir arkadaşımı 33 yaşındayken o malum illetten kaybettim. Acınızı anlıyorum. Şimdi kendim mücadele veriyorum... Zor çok zor. Sevgi ve saygılarımla...

narçiçeği 
 19.10.2007 21:52
Cevap :
Her kişi kendi koşullarını yaşıyor. Bir tanesi diğerine asla örnek olamaz. Dolayısıyla hiç zaman kişi kendi mücadelesini ve umudunu terk edilmemelidir. Sadece kazanmayı düşünmelidir. Anlayışınız için teşekkürler, saygı ve sevgilerimle..  19.10.2007 22:03
 

Bunları okuduğuna, duyduğuna ve hissettiğine inanın... Sevgilerimle...

Hoşsada 
 18.10.2007 19:09
Cevap :
Seda dost, tüm kalbimle inanıyorum. Saygılar...  19.10.2007 10:24
 

bazan hayat bazılarına çok kısa. Ve acı hep aynı acı... Eşinize ve size sabır diliyorum. Sevgiler

Ozlem Ozkulak 
 17.10.2007 21:25
Cevap :
Ne yazık ki öyle. Kalanlara uzun ömürler diliyorum.  17.10.2007 21:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 135
Toplam yorum
: 414
Toplam mesaj
: 97
Ort. okunma sayısı
: 1388
Kayıt tarihi
: 16.02.07
 
 

Yaşam ışığını 1968 yılında Bafra’da gördü. İnşaat Mühendisi ve aynı sektörde yazılım geliştiren bir ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster