Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Haziran '08

 
Kategori
Babalar Günü
Okunma Sayısı
761
 

Gülen yüz

Gülen yüz
 

Kapı çaldı mı...artık o anda ne yapıyorsam, anında bırakır kapıyı açmaya giderdim. Oyuncaklarımla mı oynuyorum...ya da ders mi çalışıyorum...yoksa TV mi izliyorum...anında bırakır doğru kapıyı açmaya koşardım. Bu koşma durumum akşam saatlerin de ise daha da hızlı olurdu. Eskiden öyle korkularımız da yoktu fazla, hani kapıyı açmadan önce bir bakalım kimmiş ya da aşağıdan önce seslensinler filan.

Neyse ne diyordum?...Ha evet akşam saatlerine doğru çalan kapıya doğru koşuşum hızlanırdı. Çünkü babamın işten dönme saatleriydi onlar. Şimdi düşünüyorum da hiç hatırlamıyorum kapıyı açtığımda asık bir surat ile karşılaştığımı. Hep gülen bir yüz vardı karşımda...aslında şimdi farkına varıyorum da ne kadar önemliymiş bir çocuk için bu durum. Halbuki gün içinde kimbilir ne kadar sinir bozucu durumlarla karşılaşmış ve gergin bir gün geçirmiştir. Ama kapıdan hep bir güleryüz ile girmesi sanırım harikaydı. Sadece çocuklukta kalmadı bu durum...sonrasında da hep gülen bir yüz vardı ve var.

Önemli bir şey hayatta gülebilmek...dertleriniz bile olsa önemli. Sanırım o şekildeki yetiştirilişten olsa gerek bazen yüzümü asık gören iş arkadaşlarım anında sorarlar “ne oldu?” diye. Sanırım alıştırmak kötü. Bu bakımdan babam da beni fena alıştırmıştır bu duruma...yüzü asık biri görünce sorarım... “ne oldu?” diye sanki herkesin gülümseme mecburiyeti varmış gibi.

İlkokul zamanlarında yaz tatilinde kitapçıda çalışırdım, yok öyle bütün tatil boyunca değil birazcık. Gazete satardım ve acaip hoşuma giderdi.

“Bir Milliyet, bir de Hürriyet ver bakalım küçük...” dediler mi, hemen raflardan önce ana gazeteyi sonra da eklerini çekip aralarına koyar verirdim. Çok hoşuma giderdi bu alış veriş. Ama akşama kadar çalışmazdım...sabah 8den öğlen 2-3 e kadar filan. Zaten bit kadar adamız yeter o kadar çalışmak. Ama en zevkli tarafı ise işin sonunda harçlığımı almamdı. Alır almaz deli gibi koşup giderdim, babamın muayenehanesine. Hastaların arasından yavaşça geçer... “Ben geldim” derdim...heyecanla. “Bugün de harçlığımı aldım” der, gösterirdim sevinçle. Orada önemli olan para değildi. Bit kadar çoçuğun ciddiye alınıp emeğinin karşılığının verilmesiydi.

Babam ise yine gülümser ve “harika” deyiverirdi.

Yıllar sonra öğrendim...kitapçıdan aldığım günün sonundaki paraların hepsi aslında babamdan geliyormuş. Ama ben daha yeni öğreniyorum. Küçük bir çoçuğa şımartmadan ve hem de incitmeden verilecek en güzel eğitimlerden biri diye düşünüyorum. Korunaklı bir sığınakta olup ta, olmadığını sanıp yaşamak gibi bir şey bu. Kendi ayakları üzerinde durabilmeyi ve kendine güvenmeyi öğretebilme dersi.

Daha çok şey var yazacak...ama sevildiğini bilmek...ve sevdiğinin farkında olmak en önemlisi.

Babalar günün kutlu olsun!...

Nice mutlu ve sağlıklı ve de bol gülümsemeli yıllara diyelim. :):):):)

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne güzel de anlatmışsınız bir babayı.Halbuki ben ne öyle güleryüzlü bir babaya sahip oldum ne de asık yüzlü...Küçüktüm(5 yaşlarımda felan) annemi kaybedince babamı da kaybetmişim aslında.Babamla tekrar tanışalı çok değil 3 yıl oldu(dile kolay tam 11 yıl görmemişim).Tanıyamadım babamı.Anneannemin kışkırtmaları mı yoksa o kadar yıl görmemişliğimin ortaya çıkardığı soğukluk ve bir o kadarda soğukluk mu babama hiç yaklaşmadım.Hatta kaçtım ondan.Ben bilmiyorum anne ve baba sevgisini.Biliyor musunuz ben hiç anneler günü de kutlamadım babalar günü de...Amacım duygu sömürüsü değil.Sadece beni her aklınıza getirdiğinizde anne ve babanıza olan sevginiz katlansın isterim sizden.Saygılarımla...

İbrahim Halil Yeter 
 16.06.2008 21:15
Cevap :
Zor durum anlattiklarin...ama her zorlugun ardindan da kolayliklar gelir. Insallah hersey cok daha iyi olur senin icin bundan sonrasinda. Iyi dileklerin icin ise ayrica tesekkurler. Sevgi ve saygilarimla.  17.06.2008 3:46
 

Tüm babaların ve baba adaylarının da günü kutlu olsun :) Babalarımızın her daim güleryüzlü, sağlıklı ve mutlu olmaları dileklerimle.. Sevgilerimle..

sevgiii 
 15.06.2008 21:31
Cevap :
Ve her anlamda da yuzleri hep gulsun...guzel dileklerine ben de candan katiliyorum. Sevgilerimle.  16.06.2008 3:04
 

Aslında öyle doğru şeyler ki yazdıklarınız. Bir çocuk çok küçük yaşlarda, para kazanmanın ne demek oluduğunu öğrenmeli. Öğrenmeli ki harcarkende dikkat etmeli. Güler yüzlü babalar, hiç unutulmazlar. Benim babamda öyleydi. Hiç yüzünü asmaz, asla kızmaz, hep sevecenlikle yaklaşırdı. Ne mutlu size güzel bir çocukluk geçirmişsiniz. Elinize sağlık..Selamlar sevgiler...

Zeynep Gülay 
 15.06.2008 8:22
Cevap :
Merhabalar Zeynep Hanim...haklisiniz guzel bir cocukluk...daha once de yazmistim cocukluk aslinda hayatin onemli bir evresi. Simdilerde ise ben uzaklarda oldugumdan dolayi telefon konusmalarimizda bu sefer de sesin tonundan anliyorum babamin yuzunun gulecligini:) Bu vesileyle tum babalarin gunu kutlu olsun diyelim. Sevgi ve saygilarimla  15.06.2008 15:06
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 237
Toplam yorum
: 729
Toplam mesaj
: 78
Ort. okunma sayısı
: 1270
Kayıt tarihi
: 06.08.07
 
 

Biyolojinin son yıllarda, özellikle son 10 yılda içeriğinin yoğun bir şekilde moleküler düzeye inmes..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster