Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Aralık '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
613
 

Gümüş arayıcı sokak

Gümüş arayıcı sokak
 

Sokak sütçülerini, yoğurtçuları, kalaycıları, macuncuyu, pamuk helvacıyı bu sokakta tanıdım.


Yapı Kredi Yayınları 2008 yılında, '101 Yazardan 100 Sokak' adlı, Murat Yalçın imzalı bir kitap yayımlamıştı. Aslında sokak sayısı da 101 olacakken, iki yazar aynı sokağı anlatınca kitap bu adla yayımlanmış.

Her yazar kendi sokağını gezdiriyor okuyana, kendisini etkileyen, hatıralar bırakan bir sokağı, unutulmaz bir İstanbul hatırası yaşatıyorlar böylece.

Hatırı sayılır sayıda sokak değiştirdim İstanbul'da. Bunların tamamına yakını babaevinde idi. Sonrası sadece iki sokak.

Hatırlayabildiklerim:

Tabaklar Camii Sokak, Kirişçi Ali Sokak, Silahtar Bahçe Sokak, Tıknefes Sokak, Hacı Emin Paşa Sokak ve Çavuşdere Caddesi. Bu sonuncusu sokak değil ama, öyle aman aman da cadde sayılmaz.

Bana sorsalar, "hayatına etki etmiş, unutamadığın, anlatmak istediğin bir sokak var mı?" diye, hiç tereddüt etmeden GÜMÜŞ ARAYICI SOKAK derim.

İsmi güzel bir kere, önce ona vuruldum. Daha çocukken, henüz altı yedi yaşlarındayken, bu ismi ağzımın içinde döndürür dururdum. Bir de mahallemiz vardı tabi, Solak Sinan Mahallesi. Ailenin mektup yazıcısı olduğum için yüzlerce kez adresimizi yazmıştım zarfların ön yüzüne.

Aslında bir çıkmazdı bu sokak ve çıkmazın sonunda otururduk biz. Artık, çıkmazı çıkar yapmışlar, yazmıştım bir yazımda. Ne gerek vardı ki çıkar yapmanın, o sokak öyle güzeldi oysa.

Gümüş Arayıcı Sokak hatırladığım ilk sokak benim. Çocukluğumun sokağı. İzlerini, ruhumda bedenimde hâlâ hissettiğim, yaşadığım sokak. Hiç abartmıyorum, beni ben yapan sokak burası. Hiç bir zaman aklımdan çıkmayan, sık sık bir şeylerin karşıma çıkıp oradaki yaşananları hatırlattığı sokak.

Ne vardı bu sokakta, ne yaşandı da hiç unutmuyorum?

Oturduğumuz son bahçeli müstakil evimiz vardı en önce. (Bir daha hiç olmadı)

Komşuluk vardı, güven vardı, kilitlenmesine gerek yoktu kapıların.

Sokak sütçülerini, yoğurtçuları, kalaycıları, macuncuyu, pamuk helvacıyı bu sokakta tanıdım. (Başka sokaklarda görüntüleri yok hafızamda.)

Silah ne demek, esrar nedir, polis kimdir, bu sokakta öğrendim. 

İlk doğum günü kutlamam bu sokakta yapıldı on yaşımdayken. (Hiç bir doğum günü kutlamam onun yerini tutmadı.)

İlk aşkımı bu sokakta buldum. (Taner!)

Teyzem bu sokaktan gelin oldu.

Erkek kardeşim bu sokakta doğdu. (Doğumla tanıştım.)

İsmail eniştem bu sokakta öldü. (Ölümle tanıştım.)

İlk travmamı bu sokakta yaşadım. (Adı bende saklı!)

Sevinçleri ne çok, acısı ise az ama derin bir kaç yıl... Bu sokakta yaşandı...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Nurten Hanımcım Günaydın bende kendi çocukluğumun geçtiği sokağı anımsadım şimdi Nurten Hanım.Uzaklardayım artık oralardan ve arasıra gittiğimde de eskilerden eser yok baba evimin dışında.Güzel bir gün diliyorum.Sevgilerimle.

Şennur Köseli 
 22.12.2011 10:07
Cevap :
Sevgilerimle güzel yürekli arkadaşım.  22.12.2011 23:47
 

İşte bizim o güzel, o özel sokaklarımız, mahallelerimiz içinde yaşayan değerli insanlarla birlikte yok oldu değişti gitti... Müteahhit girdi oralara tıpkı ormanları yerle bir eden kereste firmaları gibi, her şeyin şeklini değiştirdiler. Bahçeli evlerindeki mutlu insanlar, üçüncü katın balkonundan boynu bükük izler oldu dışarıyı... Oof ben çok dertliyim bu konuda aslında. Manisa'da büyüdüğüm sokağın sadece adı var, kendi bambaşka bir yere dönüşmüş. Tamam değişim kaçınılmaz ama olmaz ki bu kadar da betonlaşılmaz ki... Sevgiler sayın yazarım.

Adil Serkan SATI 
 22.12.2011 9:24
Cevap :
Her şey değişti. Malesef:(( Betonlaşmayı maharet saydılar, estetikten uzaklaştılar, bize anılarımızı bıraktılar. Sevgiler Serkan bey.  22.12.2011 23:49
 

Günaydın Nurten Hanım, Bazen çok sinirlenirim böyle sokaklara yada eşyalara bakınca. Birçok anıya tanıklık ederler, üzerinden yıllar geçer anıların oyuncuları bile göçer gider, onlar hala sapasağlam dururlar. Hırslanırım içten içe. Ama çocukluğun geçtiği sokaklar hep anlamlıdır. Lütufpaşa sokak ve çocukluğumu anımsadım. Çok güzeldi yine, yazılarınızı okumayı seviyorum gizli bir hüzün saklı sanki. sevgiler

Merve Ballı Acar 
 22.12.2011 9:15
Cevap :
Hüzün... Saklayamıyorum galba. En neşeli, keyifli yazımda bile bir yere, bir satıra gelip yerleşiyor. Teşekkürler Merve hanımcım, sevgiler.  22.12.2011 23:51
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 314
Toplam yorum
: 619
Toplam mesaj
: 16
Ort. okunma sayısı
: 1124
Kayıt tarihi
: 07.08.11
 
 

Üsküdar İstanbul doğumluyum ve halen burada yaşıyorum. Okumak, yazmak ve seyahat etmeyi çok seviyor..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster