Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Nisan '12

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
677
 

Hadi ama yapma

Hadi ama yapma
 

Konuşurken gözlerine bakamıyorum. Ellerine bakamıyorum soğuk soğuk terliyorum. Yağmur yağıyor, Allahııım nedir o gök gürültüsü. Vapur saatine yetişmeliyim. Sürekli saate bakıp duruyorum. Başımdan gitmiyor. Üşüyor musun ,aç mısın, bıdı bıdı yahu bi git. Yok illa başımın etini yiyecek. 'Seni görmek hep güzel' dedi. Çıldırdım yahu sen bana neler çektirdin haberin var mı? Öylesine gittin yaaa giderken bir hoşçakal bile demedin öküz. Arayıp küfretmediysem Allah belanı versin manyak demediysem bir ödülüm olsun seni bir daha görmeyim istedim. Şimdi nereden çıktın Vapur beklerken karşıma yaaa? Onca sene sonra nasıl karşılaştım onunla nasıl? Başkası değil de neden onu gördüm?

Karnım ağrıyor resmen iskelede kusacağım. Kendimi toplayıp 'Lütfen gider misin seninle konuşmak istemiyorum' diyorum. Bana şaşkın şaşkın bakıyor. Anlamıyor gerçekten anlamıyor bana hala nasıl acı verdiğini yüzüne söylesem anlar mı ondan bile emin değilim. Hep kibar hep alttan alırım. Hiç bir zaman bir insanın hayatında tam olarak olamadım. Tamam anlıyorum çabuk sıkılıyorum. Ben de az çekilir dert değilim ama hayatıma kimseyi alamıyorum diye bu kadar kabalığı da haketmiyorum yani.

Bunu hak edecek çok şey yaptım ama çekemiyorum. Bana bakıyor kırılmış gibi dudak büküyor peki diyip gitmeye çalışıyor. Elimi uzatıyorum hoşçakal demek için dönüyor. Birden beni kucaklıyor boynumu kokluyor. Sıkı sıkı sarılıyor. Allahııım oracıkta ölsem gam yemem. Bugünü de gördüm ya. Ama nedense zerre kadar keyif almıyorum bir gitsin istiyorum. Sonunda vapur geliyor koşarak atlıyorum. El sallıyor.

Oh oracıkta kaldı. Gelmeyecek ben de gitmeyeceğim. Huzurluyum, içimde en ufak bir pişmanlık ya da hüzün kalmadı. Bir hüzün çökünce ciddiye almıyorum.Sürekli erteliyorum çekmem gereken acılarımı. Hiç kendimi dayatmamıştım ama hiç tercih edilemeyişimin nedeni bundandır. Nedense durup dururuken birden bardaktan boşalırcasına ağladım. Nasılsa yağmur yağıyordu hazır. Kimse görmedi ağladığımı. Kimse duymadı acılarımı. Kendim kendime ağlayabilirdim yapayalnız. Ciğerim sökülebilir, kimsesizliğimde boğulabilirdim. Yaşasın özgürdüm. Neden mutsuzssam bu kadar anlamıyorum. Ne güzel kendime acıyabilecekken dudaklarımda saçma sapan hıçkırıklar. Telefon çalıyor eski bir dost nasılsın diyor iyi değilim sesim titremese iyiydi. Vapura kadar dayanmalıyım. Oracıkta ölmek duygusuyla başedemiyorum. Oracıkta ölmeliyim.

Sen tut o kadar sev et adam seni bırakıp gitsin. Yıllar sonra da nedense çıksın karşına sanki daha dün görüşmüşüz gibi benle aynı muhabbete devam etmeye çalışıyor. Ya bende mi terslik yaaa. Anlamıyorum insanlar benim acı çekmeyeceğim gibi bir duyguya sahip. Ey insanlık bu kadın acı çekebiliyor. İster inanın ister inanmayın ağlıyorum...
 

mine uysal bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok güzel anlatmışsınız duygularınızı ne desem bilemedim inanın yüreğinize sağlık, sevgiyle.

Leyla Kanat 
 24.04.2012 15:52
Cevap :
Rica ederim sözcükleriniz bana iyi geldi.  24.04.2012 21:54
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 54
Toplam yorum
: 23
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 509
Kayıt tarihi
: 18.02.12
 
 

Tasarımcıyım grafik çalışırım. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster