Oradayım! Korkunç karanlığın tam ortasında! Oradayım ve sizleri, benliğinizi ve kedi gözü gibi parlayan renkli gözlerinizi, kalınca bir sezgiyle tam tamına seçebiliyorum.

Oradayım ve nasılsa gülümsüyorum.

Gökyüzüne baktığımda, yukarıda parlak mavi zeminde gezinen şu bulutları görmeyi; onların, akarcasına yer değiştirmesini izlemeyi ve hayal gücüme eşlik edip de bir biçimden başka bir biçime dönüşmesini seviyorum.

Başın sadece 90 derece dönebilir ve ancak bedenin dönerse ardın yöne dönersin.

Atak ettiğin, kendin yönünü bulmaksa, onun nedenini de bilmelisin.

Kendin yönün, özüne erek yönün olacaksa ki sonunda:

Küçük bir tavam, bir türlü kıyamadığım sarı soğanlarım; acı, kırmızı biberlerim var.

Bir gülüşün gölgesinden çıkan, dikkate değer, besbelli sezgilerim var.

Anını kolladığım, küçük bir umuşla kendimi anlattığım bir dizi sözüm var.

Bir anda fark ettim: Sessiz ve ayrıcalıklı; yalnız ve durgun. Aynı paralellikte süren yaşamların iç içe geçmiş karışıklıklarını çözebilmek pek de kolay değil bilirsiniz.