Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Temmuz '13

 
Kategori
Bebek - Çocuk
Okunma Sayısı
487
 

Hamileler duygusaldır

Hamileler duygusaldır
 

Bebeğimden görüntüler


Tam 28 haftalık hamileyim. Duygularımın tavan yaptığı hassasiyetimin ayyuka çıktığı bir dönem yaşıyorum. Bebeğim sağlıklı mı? Sağlıklı doğacak mı? Doğumda hangi yontem bize iyi gelecek? Acaba nasıl bir anne olacağım, eşim iyi bir baba olacak mı? Bazan olmadık şeylerin tartışmasını yaşıyoruz bebek varken de bunları nasıl ortadan kaldıracağız? Soru soru binlerce soru insanın kafasına yerleşiyor. Bebeğim yaklaşık 1 kg civarında şuan. Bense tam 7 kilo aldım. Normal bir bebek 3-3,5 kg civarında doğduğuna göre acaba daha ne kadar kilo alacağım? Ve bu aldıklarımı verebilecek miyim?

Bu arada dünyanın gidişatı da endişe küpüne girmeme sebep olmuyor değil hani? Politika, yeni yasalar, yöneticilerin hırsları, ülkemin akıbeti nereye gidiyor?  Ya çevrem? İş yerim? Kariyerimin randımanlı bir zamanında bir süreliğine dahi olsa ortalıklardan uzak kalmam bana zarar verecek mi? Kısmet işte.. Peki sevgili ailem? Annem babam benden cok heyecanlı, keza eşimin ailesi de ama işte azıcık bir ilgi eksikliği, vaad edilemeyen birtakım ifadeler neden bu kadar kalbimi kırıyor? Ve şuanki ruh durumumu neden kimse tam manasıyla anlamıyor? Daima güçlü hanım ve sessiz bir profil çizdiğim için midir nedir bu dönemde de aynı performansı bekliyorlar sanki benden. Deli gibi ağlayıp beni üzenlerin çeteresini çıkartıp hepsine küsesim var. Ve boyle hissettiğim içinde bir o kadar ayrıca daha da üzülme durumu oluyor. Velhasıl kelam, yeni bir canlıyı dünyaya getirmek insanı tamamen dengesini şaşırtıyor zaar.

Normalde sevdiklerim, çevremde olan bitenlere aldırmamı, bebeğime kanalize olmamı ve ondan baska bir şey düşünmemi söylüyor. Haklılar pek tabi. Ama gel de bunu 7/24 çalışan beynime ve hormonlarıma söyle. İşin kötüsü de beklentileri insanın o kadar artıyor ki, normal şartlarda olabiletesinin ne kadar zayıf olduğunu bildiğim durumlar için bile hayal kurar oldum. Tam bir budalalık yani. İnsanların kapasitesi çapı belli halbuki, daha fazlasını ne diye isterim ki? İstiyorum işte mevsiminde yetişmeyen bir meyveye aş ersem belki daha az zarar veririm kendime.

Bir de işin ilginci en yakınlarımdakinin değişim durumları var. Baba adayımız da sanki onun karnında bir bebek varmış gibi değişim gösteriyor adeta. İlk günler kabullenme aşaması, kimi zaman muthiş muşviklik yardımseverlik, kimi zamansa umulmadık vurdumduymazlık. Oyle ki gözü gibi baktığı değer verdiği bana sanki hiç önemli değilmişim gibi bile davranabiliyor. Üzerimde titremek sanki egemenlik yolunda kaybedilen bir mubadele gibi hissettiriyor ona. Odak noktası olmam konusu onu alt üst ediyor. Herşeye normal tepkiler verecekmişim gibi sınırlarımın sonuna kadar gelmeyi başarabiliyor. Belki onunda elinden gelen bir şey yok ama olan oluyor.  İşte o zamanlarda karamsarlık heryeri sarıyor ve kendimi çaresiz hissediyorum. Ve tum kapılarımı dış dünyaya kapayasım geliyor.

Gelelim bu durumlar karşısında minik bebeğim neler hissediyor olabileceğine. Biliyorum ki beni çok iyi anlıyor şimdiden. Ben sevinince keyifleniyor, ben üzülünce kendini kasıp kaskatı kesiliyor adeta.. Onunla sessiz bir iletişimimiz var. Tüm gün iş yerinde olmanın verdiği bir baska konularla ilgilenme durumu ve toplum içi oturma hali onunla sesli iletişimimi engelliyor ister istemez. Ben de ona içimden sesleniyorum. Günaydınlaşıyor, karnımızı doyurduğumda selamlaşıyoruz, üzülünce de kendimden cok onu teskin etmeye çalışıyorum. İyi geliyor gibi gevşeme hali oluyor. Sevdiğimiz dostlarımız yanımıza geldiğinde ona dokunmak ve hissetmek istediklerinde içimden  işaret veriyorum o da aynen karşılık veriyor. Ya elini karnıma vuruyor ya da o minik ayağı ile güzel bir tekme atıyor. Yaşıyor ya beni anlıyor  diye düşünüyorum bu da dünyanın en güzel tesellisi ve duygusu. Bu yüzden şükür ediyorum pek tabi.

 

Görünen o ki dış dünyadan kopup onunla sakin bir tatil yerinde beraber takılsak bu dokuz ay ne sarsılacağım ne de sinirlerim bozulacak. Bir gebe için en doğru şeyin anlayışlı bir çevrede sakin bir hayat geçmesi gerçeğine bir kez daha varıyorum. Böylelikle hem çalışmak, hem evi yönetmek, hem eşle iletişim, hem çevre ile etkileşim bebek bekleyen bir anne adayı için zor zanaat olduğu benim tarafımdan da tescilleniyor. Bu pes edeceğim anlamına gelmiyor pek tabi, malum duygusallıkla, iki canın sorumluluğu ile manasızlıklarla beni üzmeye çalışan kim varsa onlara aldırmayıp bir şekilde yoluma devam edeceğim. Ve de sağlıklı bir bebek dünyaya getireceğim. Tüm herşeye inat gerçek mutluluğu bana vereceğine inandığım yavruma kavuşacağım. Kalbimdeki tüm temiz duyguları, hayattan aldığım dersleri ailemden aldığım tüm öğretileri ona aktaracağım. Bağımsız, özgüvenli, akıllı ve iyi kalpli bir birey olması için elimden geleni yapacağım, her konuda dengesini bilen bir erkek yetiştireceğim. Ne tam anlamıyla kendisi için ne de çevresi için yaşayacak, mantıklı makul bir yaşamı olacak benim yavrumun. Enazından tüm kalbimle boyle olmasını arzuluyorum.

Her annenin yetiştirme şekli kendi doğrularına göredir muhakkak ama ne kadar cok okuyup, ne kadar cok güzel ornekleri insan bünyesinde barındırırsa o kadar sağlıklı bir yol çizer diye düşünüyorum. Bu yüzden de bilinçsiz yaklaşımlara kapımı kapıyor, yeni bilgi açlığı ile dersimi çalışmaya koyuluyorum. Anne baba olmak evlada en yakın olan rehber olmak demektir. Bunu da hatırlatması adına biraz kendi ailemize, biraz da benim gibi benzer şeyler yaşayanlara atıf olsun diye yazımı yazayım dedim.

Herkese sevgiler, güzel günler. Allah bizi bir avazda kurtarsın, bebişimizi sağlıkla kucağımıza alıp onu güzel güzel büyütelim inşallah. Ve lütfen bu duygusal hassas donemde daha fazla etkilenmemek için sevgili çevremize de biraz daha dikkat diyorum.

HAMİŞ: Güzel hikayelerle yakınımıza gelin!! Çünkü  BEBİŞ herşeyi işitiyor artık...

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 93
Toplam yorum
: 218
Toplam mesaj
: 38
Ort. okunma sayısı
: 1418
Kayıt tarihi
: 02.02.07
 
 

Elektrik mühendisiyim. Eğitimci bir ailenin kızıyım. Kelimeler ve rakamlarla geçen serüven dolu b..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster