Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Ağustos '11

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
860
 

Hani şehitler ölmezdi...

Hani şehitler ölmezdi...
 

ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ… mi sizce artık… 

Bu vatan uğruna şehit olan Mehmetçiklerimiz için yürüdük, tüm Türkiye’de… Gerçekten yürüdük mü? Bir avuç vatansever ellerinde bayraklarla yürümeye çalıştı… 

Ya diğerleri… 

Sesimiz gür çıkacaktı. Dimdik ayaktayız terörü lanetliyoruz diyecektik… 

Tek yürek olup şehitlerimizi anacak; ŞEHİTLER ÖLMEZ diye haykıracaktık… 

Her belirlenen meydanda sayıları bir avuç vatan sevdalısı ellerinde bayraklarla toplandı. Evet bir avuçtuk sadece sayımız bu kadardı. İçimden demek ki bu ülkede bu kadar TÜRK yaşıyormuş diye geçirdiğimde gözlerimden yaşlar süzülüyordu. 

İstanbul, 15 milyonluk İstanbul şehitlerine yürüyememişti. O kadar azınlıktaydık ki, polis bizi engelledi. Taksim meydanında biz şehitlerimizi unutmadık unutturmayacağız diyememiştik. Ellerinde bayraklarla gelen bir avuç ATATÜRK sevdalısı vatan sevdalısı dışındakiler çekilmiş bir köşeden seyretmekle yetiniyordu. 

Bizler yürüyemedik ama aynı saatlerde o meydanda PKK’lılar Kandilin bombalanmasını rahatlıkla protesto ediyordu… 

İşte o anda kahpe kurşunların öldüremediği şehitlerimizi bu vefasızlık öldürüyordu. 

Diğer illerden yapılan yürüyüşlerin manzaraları da farklı değildi. Ellerinde bayraklarla toplasan sayıları elliyi geçmeyecek Vatan aşıkları dışındakiler tuhaf tuhaf seyretmekten öteye gitmiyordu. 

Bunlar olurken şehitlerimizin kemikleri sızlıyordu. Belki de sorguluyorlardı, bizler bunun için mi? Şehit düştük. 

Bir an sanki kulaklarımda Mustafa Kemal ATATÜRK’ün sesi çınladı; yok bu benim vatanı emanet ettiğim gençlik olamaz diyordu. Bunlar Kurtuluş Savaşında kahramanlık destanı yazanların torunu mu? Diye soruyordu kendi kendine… 

Bu duygularla sadece yutkunuyordum akan gözyaşlarım bile artık üzüntümü anlatamıyordu. Yüreğim derinden sızlıyordu. Gözlerimin önünde şehitlerimiz tek tek ölüyordu artık. Onları kendi ellerimizle öldürüyorduk, vefasızlığımızla öldürüyorduk… 

Oysa daha Ayyıldızlı Bayrağımızdaki kanları kurumamıştı. Topraktaki şehidimizin kokusu buram buram geliyordu ve bizler bunları duymuyorduk. Boş gözler adeta ellerinde TÜRK BAYRAKLARI ile çırpınan bir avuç yürekli insanı bunlarda ne yaptıklarını zannediyor dercesine suçluyordu. 

Bu mu şehidimize layık gördüğümüz değer… 

Hani şehitler ölmez’di işte göz göre göre şehitlerimizi öldürüyorduk. 

Şimdi kalkıp kimse şehitlerimizden helallik istemesin. Bu millete şehidin kanı, canı haramdır. Bu vatan üzerinde yaşayan bu vurdum duymazların aldığı nefes bile haramdır… 

Şehitleri kahpe kurşunlar değil ama uğruna can verdiklerinin yaptığı vefasızlık öldürdü… yazık çok yazık… 

Hani ŞEHİTLER ÖLMEZ’di… 

Burçak YAZICI 

23.08.2011 

Nur Eşmeli bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Tebrik ederim Burçak. Süper bir yazı kaleme almışsın yine...Sevgilerimle.

ışık kaplan 
 26.08.2011 14:38
Cevap :
teşekkür ederim sevgi ve saygılarımla.  27.08.2011 23:50
 

Merhabalar, yazınızı arkadaşım Aynur aracılığıyla okudum. Ne yazık ki vatan ve millet sevgisi konusunda çocuklarımız çok zayıf yetiştiriliyor. Bu tür özellikler küçük yaşlarda verilirse kalıcı olabilir. Bu da kesinlikle ilköğretim öğretmenleri sayesinde olur diye düşünüyorum. Haberlerde söyledikleri gibi ateş şehit ailelerinin ocağına düşüyor. Bizler üzülüyoruz ama yaşamadığımız için anlayamıyoruz onlar kadar. Umarım vatanımız bölünmez.

Taibe Güzer 
 25.08.2011 10:53
Cevap :
Umarım... Saygılarımla  26.08.2011 12:52
 

Blogları dolaşırken yeni gördüm seni. En çok yorum alan; eleştirilere, destekleyenlere cevap verdiğin yazını da üzülerek okudum . Gençlerimize yol açacak onların bu tür girişimlerini destekleyecek yere, bir de çelme takmak hangi sözcüklerle yorumlanabilir bilmiyorum.Eleştirinin yapıcı olanına evet ama sadece yıpratmak amaçlı yapılanına, sonuna kadar hayır...Benim de seneler önce, böyle kalemi kuvvetli bir öğrencim vardı,unutamadığım öğrencilerimin arasında.Hayranlık ve şaşkınlıkla okurdum kompozisyonlarını.Şehitlerle ilgili gösteriler konusunda çok haklısın.Ama ekranda,bazı yörelerde, oldukça geniş kitlelerin de bu tür protesto yürüyüşlerini görüyorum.Dilimiz döndüğünce yazarak, konuşarak etrafımızla bu konuda iletişim kurmak da protestolar kadar etkili olabilir kanımca.Türkçe'yi katleden abuk subuk konularda çene yoran gençler yanında, senin gibi bilinçli gençlerin sayıları az değil şükür ki.Seni öpüyor, şimdiki gibi doğru bildiğin yolda dimdik yoluna devam etmeni diliyorum.Sevgiler..

Nur Eşmeli 
 24.08.2011 14:00
Cevap :
Teşekkür ederim öğretmenim saygı ve sevgilerimle  24.08.2011 15:11
 

Vaziyet içler acısı... Hassasiyetini tebrik ederim. Bu hassasiyet bana moral verdi. Allah senden razı olsun. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 23.08.2011 15:11
Cevap :
Allah sizdende razı olsun...  23.08.2011 21:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 168
Toplam yorum
: 357
Toplam mesaj
: 28
Ort. okunma sayısı
: 1060
Kayıt tarihi
: 02.07.10
 
 

4 kasım 1996 yılında İstanbul'da dünyaya geldim. Bu sene ilköğretimden mezun oldum. Okul hayatımd..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster