Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Haziran '08

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
448
 

Havadan sudan...

Havadan sudan...
 

Havadan sudan yazmak ya da konuşmak, havadan sudan... Hani, ya yoktur dert tasa, gam keder, hasret ayrılık, aşk sevgi, yokluk varlık... Ya da çoktur...
Yorulur insan, yorulur yüreği...
Yorulur ruhu...
Ya susar bin yıl geçer, unutur konuşmayı... Ya konuşur havadan sudan... İyi demek adet olmuştur ya... İyi der hatır sorana dili, iyi...
İyi olmak yeter belki... Çok iyi için, vakit çok geçtir ya da çok erken...

Sonsuz mutluluk bu evrende yok. Başka bir evren var mı, onu da bilmem ya... Ya da başka bir evrende sonsuz bir mutluluk... Bunu da teselli olsun diye, avuntu olsun diye uydurur mutsuzluğunda yüreğimiz...

Gelip geçiyor mutluk... Hani der ya şair; Mutluluk bir tren/ yolcu uğurlarsan, el sallarsan ardından/binmezsen... Böyle miydi? Benden den de şair olmaz'a... Yani derim ki; istasyonda durma, bin o trene...
Oysa, diyor dostum; ' trene binmekle bulunmaz mutluluk... Her trenin yok mu son istasyonu?'
İşte bütün mesele bu. İnsen de her istasyonda, bilsen de ineceğini. Bin o trene... Kaçırma, bekleme, bakma ardından...

Böyle bir mevzu sanırım mutluluk. Daha yaşım kaç? Bilirim, yaşadım yaşımdan daha çok...

Yüzyıl gelir geçer... Toprak olmak hikaye... Toprak olmamak asıl mesele... Şimdi gittiğimde toprak olsam ben de, hani yaşamışlığı bir' hiç 'olan... Yok, 'hiç' olmaz insan... Mutlaka 'bir şeydir' bir tek insan için bile... Anlamı olmak yani kastettiğim... Bir insanın başkaları için anlamı olması... Anlamlı olması. Anne ve evlat gibi, belki de dede ve torun gibi... Öyle büyük bir anlam ki...

Yani yanılıyorum arada, 'hiç'olup gitmek mevzuunda... İnsan 'hiç' olmaz, anlıyorum daha düşündüğümde... Oysa hangi atamın genlerini taşımaktayım ve anlam katmakta bana hangi atam?

Gerçi, ben anlasam ki nesilden nesile taşıdığım genlerin anlamını, 'hiç'likten kurtaramam yine de bin yıl öncesi yaşamış atam, eğer Aristotales değilse...







Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu yazı biraz kafamı karıştırdı benim :)))Varlık içinde yokluk mu çekiyoruz ? Yokluk içinde varlığın ne olduğunu mu bilemiyoruz ?..Ya bu felsefe mi,psikoloji mi ? anlayamadım :)))...Neyse ben takıldım bu yazıda ,biraz düşüneyim üzerinde.Sevgiler,selamlar..

Murat GÜLCEK - Yakamoz35 
 28.06.2008 4:55
Cevap :
karışık biraz evet.. Varlık ya da yokluk yok aslında... paylaşımın için teşekkürler. sevgiler  28.06.2008 18:08
 

Sesin soluğun buralara geldi,bir an dediklerinle kendiminkiler karıştı,hiçlik varsa genlerle gelen,sen onları sarı renklerde boyayıp papatyalara benzetişsin.hemde böylesi sevilen:))Ya bak neler yazdırdınız bana.Teşekkürler sevgler.

ay.şe 
 19.06.2008 22:11
Cevap :
Çok güzel bir katkı yapmışsın arkadaşım çok teşekkürler. Sevgilerimle  19.06.2008 23:40
 

malum tatlı bir sebepten dolayı giremiyorum bloğa:))nasılda özlemişim yazılarını..sevgiler.. not: artık istanbuldayım:))

aygoz Özlem Eryoldaş 
 19.06.2008 10:19
Cevap :
:) Güzel arkadaşım bizde seni özlüyoruz valla. Çok sevindim yorumunu görünce, Sevgilerimle  19.06.2008 21:28
 

"yok"lukta "çok"luk ta kafa karıştırıyor be arkadaşım. sürekli didikletiyor kendimizi...illaki iki uç olacak ya arasını bir türlü beceemiyoruz zaten. ömür de böyle kurcalaya didikleye geçiyor işte...

beenmaya 
 17.06.2008 10:40
Cevap :
Ya ne yazık ki böyle. Hep düşünürüz ama sonuç yoktur. Hayat sır mı bizim için hala? Kimse bilmez... Sevgilerimle arkadaşım  17.06.2008 19:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 90
Toplam yorum
: 2077
Toplam mesaj
: 290
Ort. okunma sayısı
: 851
Kayıt tarihi
: 19.05.07
 
 

 Ama hayatın farkındayım. Hem güzel, hem acı. İyi midir farkında olmak? Yoksa iyi midir farkında ol..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster