Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Mayıs '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
410
 

Hayallerinizi unutmamışsanız eğer, gerçekleşeceklerdir.

Hayallerinizi unutmamışsanız eğer, gerçekleşeceklerdir.
 

Küçük hızlı adımlarla yürürken, ellerim ceplerimde, omuzlarım da kısılmış bir şekilde ve çokça da üşürken, bir an önce nehrin kıyısına varabilmeyi istiyordum.

Akşamları nehrin kıyısına gidip şehrin gökdelenlerinden yayılan ışıkları seyrederken hatırladım...yıllar önce aynı bu manzarayı bir restoranın duvarını boydan boya kaplayan büyük bir poster fotoğrafta görmüştüm.

O zamanlar içimden nasıl geçirmiş ve dilediysem yakından görebilmeyi...gerçek olmuştu işte. Şimdi o resmin gerçeğine bakıyordum. Sonra o restoran 1999 depreminde yerle bir olacaktı ama öncesinde kurduğum hayal hep bir şekilde kafamın bir köşesinde asılı kaldı...yıkılmadı hiç.

Nehrin kıyısında seyrederken o gökdelenlerin alımlı ışıklarını farkettim ki sadece hafızamda kalmasını istemiyorum...fotoğrafını çektim o manzaranın. Yandaki resim o manzaradır işte. Hayaller üzerine çokça yazıyorum. Yazılarımın içinde gerçekler var, hayaller var, masallar da var. Hayat gibi işte. Herşeyin karmaşası var.

Amerika’ya geldiğim ilk günlerde bir arkadaşımın evinde kalmıştım kendi evimi tutana kadar. Kurduğu düzen ne de hoşuma gitmişti... “Acaba böyle bir düzeni ben de kurabilecek miyim?” diye sormadan edemedim kendime. Cevabı hemen o anda gelmese de, sonrasında yıllar içinde gelecekti.

Basit bir hayalim daha vardı. Mesela böyle işimden evime dönüyorum, arabamdayım...hava ılık, güneş artık batmak üzere, kızıl bir gökyüzü ve birazdan evime geleceğim.

Evim huzur dolu...korunaklı sığınağım...dışarısının o hırpalayan darbelerine karşı korunaklı bir yer. Loş sarı ışıkları olan bir ev, inceden ve belki de derinden bir müzik te yayılıyor evin içine. Öyle lüks ve şatafat yok...ama uyum var, huzur var.

Öyle bir yer işte...öyle bir hayal işte.

Böyle bir hayali uzun zaman önce kurmuştum...o zamanlar Türkiye’de idim ve o hayalimin yıllar sonra atlantiğin ardında gerçekleşeceğini hiç mi hiç bilmemiş...bilememiştim. Loş sarı ışıkların huzur verdiğini düşünürdüm...aklımda hep o ışıklar vardı. Herhalde ailemin evinin böyle olmasının büyük payı vardır.

Elbette her insan gibi daha gerçekleşmesini istediğim bir sürü hayalim var. Yaşadıkça da olacak...Sabrım da var. Olması için çalışacak azmim de.

Hayat hani zor ya...hep engeller var ya,

Galiba tüm bunların üstesinden gelmenin en iyi yolu hayallerimize ulaşacağımıza olan inancımızı kaybetmemek. Bir de unutmamak o hayalleri.

Unutmuşsanız hayallerinizi, o zaman işte onlar gerçekleşmeyecekler demektir.

Ama aklınızda oldukça emin olun gerçekleşeceklerdir bir şekilde. Çoğu zaman da hiç tahmin etmediğiniz yollardan gerçek olup hayatınıza gireceklerdir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

ben de paylaşmak istedim benzer bir şeyi, içimdekiler kıpraşınca sayenizde. Hayalinizin aynısı bende de vardı. Duysa nişanlım kızar ama olsun. O gökdelenleri uzaktan gören bir yol götürsün beni evime, iş gezisinden falan dönüyor olayım, ama yolum uzun olsun, sizin gibi gece dönüşünü de severim ama sabah gök masmaviyken, bir de radyolardan birinde Plain White 'hey there Delilah' çalıyor olsun. O huzurla, 70 Highway'de doğudan en batıya kadar sürebilirim arabamı, hele bir de anlattığınız gibi bir ev bekliyorsa! Anlattığım sürüş keyfini geçen yaz yaşadım, tabi 70'in sadece yarısını:) oralarda bir ev de beklemeyecek ama olsun, birazı gerçekleşti ya hayalimin o da yeter... Elinize sağlık... (bu aralar çok görüyorsunuz ismimi) :)

ismail 
 25.06.2008 3:07
Cevap :
Paylasiminiz icin cok tesekkurler. O anlattigim hayali tum samimiyetimle kurduydum hakikaten...sonra gerceklesti...sonra farkettim...haaa ben bunu kurmustum yahu diye. Hayat bu hic belli olmaz bakarsiniz nisanliniz ile gelmis eviniz bile olmus olacak...kim bilir. Hayallere devam ama onlar icin calismaya da devam. Sevgi ve selamlarimla.  25.06.2008 15:06
 

Hayaller...Hele de hayalperestlerin hayalleri! O kadar bağlıyım ki hayallerime onlarsız yapamıyorum.(Fazlasının zarar olduğunu da biliyorum.)Ama ne yapayım?Tutkulu bir insanım ben.Öyle tutkularım var ki...Bir gün elimde uçak bileti,sırtımda 1. dreceden gereksinim duyduğum eşyalarım,gönlümde muzafferiyetin sevinci ve yüzümde sevinç sarhoşluğunun hoşluğu... Uçmak üzereyim "Hayal şehrim"e:Londra'ma.Bunu buraya yazarken bile yüreğim küçük bir kuşun yüreği gibi,beni kanatsız uçuracak gibi kıpır kıpır.Saygılarımla...

İbrahim Halil Yeter 
 24.05.2008 20:28
Cevap :
Tabii hayal kurmak sadece tek basina gercegine ulasmaya yetmiyor. Ama aklinin bir kosesinde oldukca onun icin de calismaya basliyorsun belki de farkinda olmadan kosuyorsun o yone dogru...Ama kosmak lazim iste. Hayalerinin gecege donusmesi dileklerimle. Sevgi ve selamlarimla.  25.05.2008 15:32
 

""sahi senin düşlerin vardır söylesene, göremedğini rüyanın düşünü kurarmısın ahmet, bir düş görmüş geçenlerde yorgun ve geç gelen bir gecede utanırken anlattı, anlatırken utandı bir ip bağlamış gök kuşağına “bak ana uçurtmamı gördün mü ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları?” ahmetin düşü işte… bana düşlerini kiralar mısın abi bedava boyarım ayakkabılarını bana düşlerini, düşlerini abi boşver…"" (Bedirhan Gökçe).... Evet; hayat istemek ve vermek üzerine kurlu ve yaratılmış sonuç olarak. hayal de bir talep, bir dua, bir istek sonuç olarak. Sevgi ve saygımla.

Yücel! 
 05.05.2008 16:56
Cevap :
Hakikaten de oyle...bu sekilde dusunmemistim...hayalin de aslinda bir cesit talep, bir dua olabilecegini. Boyle yaziya da renk katan ve zenginl;estiren yorumlari gormek harika.Sevgi ve selamlarimla.  05.05.2008 20:10
 

Bazen durgunluk oluyor insanda. planlarımda aksaklık oluyor, gerçekleştirememe kuşkusu artıyor ama yine bir köşede kurduğum hayalimi yerinde vazgeçmeden bırakıveriyorum... Yazınız toparlanmama etken oldu. yüreğinize sağlık...

NEZHAD AGLAĞU 
 04.05.2008 22:28
Cevap :
Hani demissiniz ya "...planlarımda aksaklık oluyor, gerçekleştirememe kuşkusu artıyor..." haklisiniz kusku artiyor. Ama sanirim soyle dusununce sanki daha bir cesareti artiyor insanin "benim basima geldi demek yerine benim icin oldu" diye dusunebilmek...Sevgi ve selamlarimla.  04.05.2008 22:47
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 237
Toplam yorum
: 729
Toplam mesaj
: 78
Ort. okunma sayısı
: 1298
Kayıt tarihi
: 06.08.07
 
 

Biyolojinin son yıllarda, özellikle son 10 yılda içeriğinin yoğun bir şekilde moleküler düzeye inmes..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster