Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Ağustos '08

 
Kategori
Doğal Hayat
Okunma Sayısı
453
 

Hayat dediğin sayfadan ibaret

Hayat dediğin sayfadan ibaret
 

keşkeleri, nedenleri, ama ları dünde bırakmaktan başka çare yok!!!


Sevgi varolacak kadar derinlik istese de aslında varolmak kadar da yürek ister. Sevmek ya da sevilmek ne kadar güzel ise birde o kadar acıdır. Herkes anlar mı sevgiyi ya da bilir mi ne kadar dır onlarda bir çöldeki kum kadar , yoksa gökyüzündeki yıldızlar kadar mı?…

Anlam veremeyen sevgili, neden diye soran sevgili. Hep bırakılanın aklında kalan sorular…

Sitemler, ahlar ve yazık olmuş demeler…

Nedendir bu sitem kime, kimedir bu kızgınlık sevgiliye mi? Yoksa içimizde kendimize mi? Suçluyu mu aramak doğru olanları bırakıp geçmişe yarına merhaba mı demek …

Bıraksak olanları geçmişe güzel ya da kötü ama o ne kadar iyi- kötü geçmişte bıraksak sonuç olarak silinmiş bir hayat olmayacağına göre kalacak tıpkı geride kalmış sayfalar gibi belki tekrar tekrar o sayfaları okumak isteyecek olsak da aslında hep yeni sayfalar da yeni ümitler peşinde koşarız…

Bazen bir sitem olur o geçmiş sayfalar, bir vedaları yazar, bir ayrılıkları ya da imkansızları dile getiri. Bir gün gelir tekrar tekrar okuduğunuz da ise güler geçer, saçma da bulacağız. Kendinize de kızsanız da bir sayfada kaybettim dedikleriniz ilerleyen sayfalarda ise kazancınız olarak size döndüğünü görürsünüz. Aslında yine kaybettiğinizi sandığınız kazanmış olduğunuzu anlarsınız. Sayfalar tek tek açılıp okunduğunda ise geçmiş tekrar gözünüzün önüne gelir belki kızgınlıklarınız devam eder ….

Sayfalar tek tek açılır ve sona doğru gelirsin artık ve her bir sayfada yok olmuş maziler unutulmaya yüz tutmuş anılar tekrar canlanır gözünüzün önünde…

Belki göz yaşların belki gülücüklerin olurlar….Ve o hayat defteri kapanır yeni bir defter başlar. Gelecek yarınlar yazacağımız, umutlarımız olur inşallah dediklerimiz yine hiç tükenmeden biten umutlarımızı yazacağız ne kadar o eski sayfalarda ümit etmiş ama gerçekleşmemiş de olsa yine umutlarımız geleceklerimizi yazarız….Ve tekrar başlar yeni beyaz sayfa da yaşantılarımız hep dünde bıraktıklarımızı yazarız unutmak istediklerimizi yazmaz ve onlarda yazılmamış tarihler arasında kaybolur giderler…

Hepimizin böyle bir sayfası var… Belki şu üç günlük ömrümüze sığdıramadıklarımız, değer veremediklerimiz, bize acı çektirenleri, sevgiliye her zaman söylemek isteyip de söyleyemediklerimizi yazarız… Her günün bizim için bir şans getirdiğini unutmamak gerekir. Tıpkı gecenin gündüze, gündüzünde geceye tanıdığı şans gibi…Güneş elbet her zaman doğacak ve batacak tıpkı bir günde yaşanıp bitmesi zor da olsa eninde sonunda bitecekler gibi….Her yeni bir güne şans vermeli ve günü gününde yaşamalıyız. Bırakanı unutmaktan başka çare yoktur… Siz O nu değil O sizi kaybetmiştir ki bunu zamanla anlarlar. Pişmanlıklarıyla baş başa kalır ve sonuç olarak da geriye dönecek kadar yürekli değillerdir. Sonuç olarak onlar için mutluluk, sevgi peşinde koşturulacak bir şeydir. Ve hep koşarlar, hep kovalarlar halbuki bilseler elle geçtiğinde bir o kadar da değmeyeceğini…

Hayattın her bir günü yeni bembeyaz sayfa bizler için giden gitsin o eski sayfalarda okunmamış yada yarıda kalmış kitaplar gibi toz tutmuş raflarda kalmaktan başka bir şey olmazlar bir insanın hayatında…Ve o sayfalar içerisinde birinin hayatında yok olduklarını farkına varmaz ve hep mutluluğu arar dururlar.

Yaşlı bir kedi kuyruğuyla oynayan küçük kediye sormuş;

“Neden kuyruğunu kovalıyorsun?”

Yavru kedi yanıt vermiş;

“Bir kedi için en güzel şeyin mutluluk, mutluluğunda kuyruğum olduğunu öğrendim.”

Bu nedenle onu kovalıyorum yakaladığımda mutluluğa kavuşacağım”

Bunu üzerine yaşlı kedi şöyle demiş;

“Gençken ben de mutluluğun kuyruğum olduğuna karar vermiştim. Ama şunu fark ettim ne zaman onu kovalasam benden uzaklaşıyor, ne zaman kendi yoluma gitsem hep peşimden geliyor.”

Bizler mutluluğu başka bir yerde aramamalıyız. Mutluluk her zaman bizim yanı başımızdadır. Yeter ki biz onu görebilelim. Ve her yeni bir güne açılan sayfaya bir şans daha vermeliyiz. Hatalar düzeltmek için vardır. Sevdiklerimizi değerini kaybettikten sonra anlasak da yeni bir gün herkese bir şans tanıyor…Yeni bir sayfa açmak bizlerin elinde sonuçta…..

Hayatımızın yeni bir sayfasında size değer veren siz sizden daha çok sevelerinizin olacağı güzellikleri yazacağınız sayfalar olması dileğiyle “keşkeleri”, “nedenleri” ve “ama” ları dünde bırakmaktan başka çare yok….

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 48
Toplam yorum
: 77
Toplam mesaj
: 37
Ort. okunma sayısı
: 2167
Kayıt tarihi
: 30.07.07
 
 

1982 Ankara doğumluyum.  Hayatta farklı pencereden bakan ve hayattı seven biriyim. Yalanda dola..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster