Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ocak '12

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
1344
 

Hayat işte

Hayat işte
 

Pırıl pırıl bir bahar sabahıydı. Her zaman olduğu gibi erkenden kalktım hazırlandım, kızımı hazırladım o kreşe ben hastaneye. Daha hastane bahçesinden içeriye girdiğimde ambulans şoförü koşarak yanıma geldi başı öne eğikti gözlerine bakmaya çalıştım, beli ki kötü bir haber verecekti. Derin bir nefes aldı ve ‘’Munise hemşire çocuklarını kamyonun altından kurtarırken kendisi kamyonun altında can vermiş’’diyiverdi.

Neye uğradığımı bilemedim. Yığıldım kaldım. Odama geldim, üzerimi değiştirdim formalarımı giydim sakin olmaya çalışıyordum. Morg görevlisini aradım. Munise hemşireyi morga alıp almadıklarını sordum. Kolum kanadım kırılmıştı. İşe nereden başlayacağımı bilemiyor, elim ayağım birbirine dolanıyordu. Ağlayamıyor, inanamıyor, morga inemiyor debelenip duruyordum. Telefonum çaldı. Gassal kadın Emine hanımdı arayan benden gasil haneye gelmemi rica etti. İşte burada dondum kaldım ama gitmeliydim. Toparlandım ve bodrum kata nasıl indiğimi kimlere çarptığımı bilemedim. Emine hanım karşımda ağlayan gözlerle bana bakıyordu. Boynuma sarıldı işte orada saldım kendimi ve ağlamaya başladım. Emine hanım’’Şennur Hanım hemşire hanımı yıkayacağım ama karnında dikilmesi gereken yerler var siz burada yapabilirseniz eğer eziyet etmemiş oluruz bende sonra yıkamaya başlarım ‘’dedi.’’peki’’dedim. Ameliyathaneye çıktım dikmek için gerekli aletleri yanıma aldım mecburdum buna ve ağlayarak arkadaşımın yanına geldim. İki çocuğu gözlerimin önünden geçerken arkadaşımla konuşarak bedeninde açılan yaralara dikiş atıyordum ve beni duyduğuna inanıyordum. İşim bitti vedalaştım öptüm okşadım onu, servis deki koşturmaları nöbetlerdeki Canlılığı geldi aklıma ama şimdi yoktu. Kendimi toparladım dışarı çıktım bodrum katından bahçeye açılan kapının önüne hava almaya geldiğimde arkadaşımın eşi ve çocuklarıyla karşılaştım perişandılar.

Ne diyeceğimi ne yapabileceğimi bilmiyordum. Oğlu gözlerimin içine bakıyordu ağlayan gözlerle. Hastanede çok ölümler yaşadım, çok çeneler bağladım hatta çok ölüler yıkadım, elimde can verenler oldu ama bu olay beni fazlasıyla sarsmıştı.

Zaman her derde ilaç deriz ya aradan uzun yıllar geçti. Ne arkadaşımın eşini ne de çocuklarını çok uzun zamandır görmemiştim. Haber de alamıyordum artık.

Bir 12 Mayıs günüydü hem anneler günü arifesi hem hemşirelik haftasının başladığı bir dönem. Hastanede kutlamalarımız var öteye beriye koşturmakla meşgulüz. Bir ara odama geldiğimde masama bırakılmış kocaman bir buket gördüm. Hemen üzerinde yazı aradım eşim ya da çocuklarım, eş dost hastalarımız yollardı hemşirelik haftası diye. Yok, ama bu onlardan değildi. Tanıyamadım o sırada telefonum çaldı baktım dış kapıdan arıyordu görevli.’’ Şennur Hanım bir ziyaretçiniz var’’dedi ‘’tamam gelsin’’ dedim bir dakika sonra odamın kapısında uzun boylu yeşil gözlü çok yakışıklı bir delikanlı ‘’buyurun’’dedim.’’Beni unuttunuz ama haklısınız dokuz yıl oldu ben Alper, Munise hemşirenin oğlu’’demeye kalmadı bir çığlık attım.

Bana ayağıyla gelen günün haftanın en güzel hediyesiydi. Alper’i aldım annesinin çalıştığı servise çıkardım ve duvara astırdığım kocaman beyaz formalı resmini gösterdim. Daha önce hiç buralara gelemeyen Alper hüzünlendi ağladı ama artık her yıl bir kez geleceğine söz vererek giderken ben karmakarışıktım ona belli etmiyordum. Alper gitti ben bütün gün hem ağladım hem de çok mutluydum. HAYAT İŞTE.

Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yaşam bu işte! Sevincin yanında hüzün, hüznün yanında sevinç...Hep iç içe...

Necmettin Yalcinkaya 
 12.02.2012 23:45
Cevap :
Öyle değil mi Necmettin Bey.Değerli katkınıza gönülden teşekkürler ve sevgiler olsun.  13.02.2012 15:29
 

Sv.Şennur Hn.cım, Ölümün soğuk yüzü bu olsa gerek,En sevdiğiniz, birlikte insanların sağlığı için gecenizi gündüzünüze kattığınız arkadaşınızın yine fedakarca, gözünü kırpmadan çocukları uğruna hayatından vazgeçtiği dramatik ölümü en katı yüreği bile yumuşatacak insanlık örneği. VE ona son görevi yine sevdiği arkadaşının içi kan ağlasada, gözyaşlarını belli etmesede,yerine getirmesi dostluğun ve meslek aşkının yüceliğini ortaya koyuyor. Munise hemşireye Allah rahmet eylesin, Alper'de Allah uzun ömürler versin.. Bu anıyı bizimle paylaşımın için teşekkürler,güzel yüreğin dert görmesin. Sevgilerimle..

Hasan Göksu PBahçe 
 07.01.2012 14:37
Cevap :
Benim canım arkadaşım gözlerim yollarındaydı neredesin diye ve nihayet geldin.Seni misafir edip iki kelam etmek bilirsin bana iyi geliyor.Güzel ziyaretine ve güzel yorumuna teşekkür ediyorum..iyi ki varsın.  07.01.2012 17:56
 

Hayatın içinde sevinçleri mutlulukları hemen kabulleniyoruz da ,hüznü, geri gelememek üzre gidişleri kabul etmek çok zor.Allah.Alper e uzun ömürler versin.Sevgilerimle.

Fatma Güneş ERGEN 
 04.01.2012 12:48
Cevap :
Aynen dediğiniz gibi Fatma Hanımcım.Evet Alper ve kardeşi çok iyiler artık ama tabi annelerinin yokluğuyla hep buruklar .Teşekkür ediyorum.SEVGİLERİMLE.  04.01.2012 13:08
 

'Öldürdünüz' beni Sennur Hanım; belli ki içten yazmışsınız, çok da güzel aktarmışsınız, okur da kendisini hastane koridorunda gibi hissediyor ama, çok üzücü... Size zor, eşine zor, annesiz yavrulara zor, annesine zor, babasına zor, kardeşlerine zor; velhasıl onlarca yakınına, sevenine zor olduğu gibi, 'empati' yaparak okuyan herkes için bile çok üzücü ve ağlatıcı.

Ünal Şeref 
 04.01.2012 1:53
Cevap :
Canımsınız bende üzmek istemezdim ama paylaşmak geldi içimden o gün ve paylaştım.Zor zamanlardı benim için ve benzeri çok anılarım var neylersiniz dedim ya ve hep de derim ya HAYAT İŞTE.kOCAMAN SEVGİLERİMİ VE İÇİNDE DOSTÇA SELAMIMI YOLLADIM SİZE.BİRAZDAN KAPINIZ ÇALAR ALIN LÜTFEN.  04.01.2012 11:12
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 584
Toplam yorum
: 9686
Toplam mesaj
: 394
Ort. okunma sayısı
: 406
Kayıt tarihi
: 09.03.08
 
 

Sıradan bir yaşantım var.  Gezegeni, insanları, hayvanları seviyorum. Renklere aşığım. Okuyorum, ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster