Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Ağustos '06

 
Kategori
Alternatif Enerji
Okunma Sayısı
1094
 

Hayata dair ne yapmayın kılavuzu - 2

Hayata dair ne yapmayın kılavuzu - 2
 

köy ocağındaki ateşi de ben yaktım fotoğrafı da ben çektim.


Ortalıkta uçuşan hayata kılavuz yazılardan başka bir de oturup uzun uzadıya yazılmış kitaplar sardı dört bir yanımızı. "Evlilikte başarının yolları" ya da "mülakatta başarılı olmanın yolları" kitabını bitirsek ne fayda. Bir anneanne lafıdır ki doğrudur "koyma akıl kar etmez" der okuma yazma bilmeden. HAYATA DAİR YAŞAYARAK ÖĞRENİLEN BİLGİDİR GERÇEK HAZİNEMİZ.

Peki ama sadece bir yaşamımız ve de topu topu iyi ihtimal 65 yılımız var yaşayacak o da bilinmezlere dahil. Bunun için panikteyiz. Aman yanlış yapmayalım da en doğrusunu bulalım, başka yaşamımız yok yaşayacak diyoruz da neyin yanlışı neyin doğrusu aradığımız.

Hangi ölüm döşeğindeki filozof bulabilmiştir "hayatı doğru yaşamanın yolları"nı bilen var mıdır ve ayrıca tamamen doğru yaşamış olsak da ölmeyecekmiyiz acaba çok merak ediyorum. Bize bir madalya ve ek yaşam süresi mi verilecek ödül olarak? "Tebrikler hayatınızı hiç hatasız yaşadınız tam da planladığımız ve istediğimiz gibi. Bu durumda buyrun size bir 30 yıl daha tepe tepe yaşayın" mı denecek tam ölmeden önce?

Öteki dünyaya şüphesiz inansak bile yine de korkmuyor muyuz ölümden. Hangimiz okullarımızı bitirdikten sonra yaptığımız mesleği bir de yeniden "işin içinde yaparak" öğrenmedik. Hangimiz önce bilgi depoladık ta bu bilgileri birebir yaşamak bir yana tam tersinin ispatlarını görmedik? Ya da önce "aman hakkaten de doğruymuş" dedik ve bir gün, tek bir örnek herşeyi berbat etmedi.

Hatta ilkokuldan sonra hiç okumayıp sadece yaşayarak hayatı öğrenenlerden kaç tane başarı hikayesi duyduk kaç tane herşeyi bilen okullar bitirmiş başarısız tanıdık. Hangisine ve bilgisine imrendik.

Hangimiz insanları kitaplardan tanıdık da vay be tam da anlatıldığı gibi şu insanoğlu dedik ve de hiç yanılmadık. Hangimiz aşkı yazılanlara göre yaşadık ve tanımladık. Peki evlilik üzerine milyonlarca yazılandan hangisine kulak astık da evlendik ya da boşandık. Tam da aradığımız doğru kişiyi bulmak için kaç yanlış kişiyi hiç tanımadan eledik acaba.

Ve zaten hangimiz hayatı planladığı gibi yaşayabiliyor? Biz zaten herşeyi kontrol altında tuttuğumuzu sanmak üzere yetiştirildik. Hayatımızın doğru gidişatı için "planları aksatacak her türlü risk olasılığını minimuma indirgeme" bilgisini veren eğitimlerden geçirildik. Riski tanımlayan pekçok örnek gördük vay be hakkaten de buymuş deyip anladık riski. Ve tam da bir gün arabamız ilk 10000 bakımından çıktıktan sonra yolda kaldık. Servisteki eleman bir vidayı iyi sıkmadığı için.

Kendini hayatın akışına bırakma yoksa "akıntıya kapılıp boğulursun" ikazlarıyla büyümedik mi. Ama sonra yaptığımız yine de eninde sonunda bu olmadı mı? Ama neden kendimizi suçlu hissettik? Suç mu işledik hayata saygı duyunca. Önümüze konanı yaşarken ya da hep önünden geçip de sapmadığımız o yola bi anda hiç düşünmeden sapınca suç mu işledik?

Ya o filmlerde serüvenlere, yeni yerlere, yeni insanlara, yeni aşklara ya da işlere korkusuzca atılanlara hayranlık duymamıza ne demeli? Sinema salonundan çıkar çıkmaz içimizdeki o ses bize "sen de yapabilirsin" derken biz kendimize "gerçekçi ol bunlar sadece filmlerde olur demelerimiz"... Kendimize yazık etmiyor muyuz gerçekten de.

Uzmanların, hayli mürekkep yalamışların korktuğu şeydir "bilmiyorum" demek. Mutlaka biliyor olmamız lazımdır. Bilmiyorsak öğrenmemiz gerektir çünkü ilerde lazım olabilir. Oysa "Bilmiyor olmayı farketmek ve de hatta hiç bir zaman da bilemeyecek olmayı kabullenmek okumuşlara çok zor gelir.

Öğrenme psikolojisi dersimizde bir soru vardı; BİR ŞEYİ BİLMEDİĞİMİZİ NASIL BİLİRİZ? Yani bize sorulan bir soruya tüm bilgilerimize bir anda ulaşıp da bilmiyorum kararını nasıl verebiliriz? Bir yerlerde varlığını hiç bilmediğimiz bir bilgi duruyor olamaz mı zihnimizde? Ya da belki onu kapatıp kaldırmıştık biryerlere ya da unuttuk ama bir şey, bir yer, bir yüz anımsatmaz mı bize onu bir anda? Biz onu biliyorduk ama bildiğimizi bilmiyorduk ve bilmediğimizi ise sanıyorduk" denmez mi bu duruma sindi...

Bu koskoca evrende hangi göktaşının hangi anda kime çarpacağı hesaplanamıyorken biz kalkalım da nano-hayatlarımızı mikro evrenlerimizi kontrol edebilelim. Sokağa çıktığımızda arabamıza kimsenin çarpmayacağını nasıl bilemiyorsak 10 senedir çalıştığımız işimizin ya da işyerimizin bizi aslında hiç de mutlu edemediğini bilemeyeceğiz o 10 yılı yaşamadan. Ama nedense biliyormuş gibi yapıyoruz. Bildiğimizi varsayıyoruz. Varsayalım biliyoruz.

(bu klavuz hayatta hiç hata yapmayanlara ithaf edilmiştir)


foto: "köydeki ocakta yanan ateş"- Başak Altın 2005

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bazı aklı evveller yarçekimini Newton icat etti sanır. yahu yerçekimi newton'dan öncede vardı... yani newton, kanununu yazdı, elmalar düşmeye başladı, öyle mi?.. oysa elmelar hep düşmekteydi... ve en ilkel insan bile bir elmanın havada kalmayıp yere düşeceğini biliyordu. ötesi de onu ilgilendirmiyordu. Ve o ilkel/cahil! insanlar bu SINIRLI! bilgiyle hayatta kalabiliyor ve en güzel şekilde yaşayabiliyorlardı. Bu kılavuz kitaplar o hesap... KARGANIN DOĞRU YOLU SENİ DOĞRUCA .OK'A GÖTÜREBİLİR. hem dahası var... bu kılavuz kitaplar seni MÜHENDİS, YÖNETİCİ, MİMAR, hatta BAŞBAKAN YAPABİLİR... ama tarladan topladığın kırmızı domatesleri, buz gibi akan kaynakta yıkadıktan sonra gökyüzüne bakarak yemenin mutluluğunu vermeyebilir. VERENLERE NE MUTLU... VERMEYENLER NEREDE YANLIŞ YAPTIM, NEREYİ OKUMADIK DİYEREK KILAVUZ KİTAPLARINI KARIŞTIRMAYA DEVAM ETMESİNLER. TAVSİYEM, DERHAL O KİTAPLARI TOPLAYIP, DİPSİZ BİR KUYUYA ATMANIZ.. merak etmeyin YERÇEKİMİ gerisini halleder.

Seydi 
 02.09.2006 22:58
Cevap :
teşekkür katkın için. sevgiler:)  03.09.2006 20:44
 

Merhaba Başak Hanım, Bu konuyu baştan sona güzel irdelediniz. Ben de yazacak olsam benzer şeyleri söylerdim herhalde. Akar'ın aksine ben konuya yaklaşımınızı gayet esprili ve iyimser buldum. Bu, dışardan akıl enjekte etme hastalığı bize herkese herşeyin öğretilebileceğini savunan Amerikan pozitivistlerinden bulaştı sanırım. Bunların babası da "Dost Kazanma Sanatı", "Etkili Konuşma Sanatı" gibi kitapların yazarı Dale Carnegie'dir. Bunu en iyi vücut geliştirme ve zayıflama aletlerini tanıtan tv reklamlarında görürüz. Tepeden tırnağa fit, baklava karınlı bir adam çıkar ve "bu aleti kullanırsan sen de benim gibi olursun" der durur. (Bu yazıyla ilgili önceki yorumu bitirmeden yanlışlıkla gönderdim. Düzeltip yenisini göndereyim derken elektrikler kesildi. Onu silip bunu koyarsanız sevinirim. Kadrolu yorumcunuz C. Çelik!) Görüşmek üzere :)

Murakami 
 01.09.2006 16:14
Cevap :
şimdi rahatladım zira ben aslında hayatı kucaklamanın daha kolay olduğunu savunuyorum zate. (yorumcu kadrosundaki en sıkı yorumcu seçildiniz tebrikler)  01.09.2006 18:26
 

İnsan denilen varlığı, sadece etten kemikten bir varlık sanma. Madde ve enerji sarmalını bildiğine göre öldüğün anda yok olacağını da sanma. İpek böceği kozasının içinde düşüne bilme gücü olsaydı, belki o da yok olacağını "zannederdi" . Hayatta hata yapmamış insan yoktur. Önemli olan zaten hata yapmamak değil, hatadan ders almamaktır. Çok fonksiyonlu mükemmel bir makine gibi olan organik bedenimizi doğru dürüst kullanmayı bilmediğimiz için beklentilerimizi elde edemiyoruz çoğu zaman. İnsanın karar vermesine etki eden sayısız faktörler vardır. Bedensel kaabiliyetlerimiz ise sınırlıdır. Bu nedenle başarıda fazla sevinme, başarısızlıkta da üzülme. Sadece nerede yanlış, nerede doğru yaptığını düşün, zihnine onu kaydet. İlerde yaşayacağın sonsuz hayatta bu doğru ve yanlışların sana yol gösterecek. Çok kısa olan bu hayat süresinde Herkesi olduğu gibi kabul et. Niye diye sorma. Çünkü o da bildiğinin en doğrusunu yaptığını düşünür. Sen kendi hayatını yaşa ve mutlu ol. Biraz uzun oldu bağışla

akar 
 01.09.2006 0:35
Cevap :
katkınız ve önerileriniz için çok teşekkür. aslında yazıdan biraz kötümserlik çıkmış olmasını amaçlamadımdı. sadece hem iyi hem kötü pek çok olasılığı kontrol edemediğimizi düşünüyorum.  01.09.2006 12:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 121
Toplam yorum
: 1956
Toplam mesaj
: 568
Ort. okunma sayısı
: 2653
Kayıt tarihi
: 09.07.06
 
 

Başkentte doğmuşum ve orada gidilecek tüm okullara gitmişim: ODTÜ-Psikoloji ve Ankara Üni. İletiş..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster