Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Şubat '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
376
 

Hayata merhaba de

Sanki uçsuz bucaksız uzayıp gidecek bir yol var önümüzde ve birşeylere yetişme ve birşeyleri yetiştirme telaşıyla bir gün yolun sonuna geliveriyoruz. Anlamadan geçiyor zaman. Gözümüzü açık kapıyoruz 10 olmuşuz sonra 20...30...40...50..60...70...Tabi ömrü yetenler bir de yaşamdan hiç bir şey almadan göçüp gidenler var hayattan. Daha doğarken ağlayarak geliyoruz bu yalan dolan hayata. Neden ağlıyoruz oysa gülerek gelmeliyiz. Demekki daha doğarken bir acı ruhumuza yapışıveriyor. Sonra büyüdükçe büyüdükçe hayatın tatlı taraflarından çok acı taraflarıyla karşılaşıyoruz.Sorumluluklar öyle bir biniyorki sırtımıza bir süre sonra altından kalkamadığımızı fark ediyoruz.

Hiç hayatınızın amacını düşündünüz mü? Ne için yaşadığınızı... Doğuyoruz büyüyoruz... sonra okul telaşı... sonra iş hayatına atılma kariyer peşinde koşma... sonra herşeyi tamamladıktan sonra evlilik... çocuk sahibi olma.... onları büyütme derdi okutma evlendirme...

Evet hayatımız bu denklemin arasında sıkışmış kalmış sanki. Bunları gerçekleştireyim derken hayatı kaçırıyoruz. Oysa hayat sadece böyle bir düzenekten ibaret olmamalı. Yani amaçlar olmalı ama herkesin amacı aynı doğrultuda olduğu için bir yerde sıkışıp kalıyorsunuz ondan sonra bir yarış başlıyor insanlar arasında hırs öfke kıskançlık...onun var benim neden olmasın o yapıyor ben neden yapamayayım. Oysa bu kadar dar kapsamlı olmamalı hayat. Evet insan bu amaçları da gerçekleştirmeli ama bunların yanında istediklerini de yapabilmeli. Değişik yerler görmeli, yeni kültürler tanıyabilmeli, yeni bilgiler edinebilmeli. Bir ağacın altında hafif bir rüzgar esintisinde tek başına da mutlu olmayı başarabilmeli. Biz insanoğlunun yaptığı en büyük yanlış belki de bunu başaramamak yani hayatlarımızı hep başka şeylere başka birilerine bağımlı yaşamak işte bu tüketiyor bizi. O yüzden sevdiklerimiz gittiğinde bu acılarımız tarif edilemeyecek kadar çok büyük oluyor. Oysa dünyaya yalnız gelmedik mi ve yine yalnız gideceğiz. Bunu her zaman hatırlamalıyız. Bu bencil olmamızı gerektirmez ama kendimiz için daha fazla şey yapmalıyız. İsteklerimizi hayallerimizi ertelememeliyiz. Sürekli başkalarını mutlu etmeye çalışmakla aslında kendimizi mutsuzluğa sürüklediğimizin farkında değiliz. Önce kendi mutluğumuzu sağlamalıyız ki çevremizdekileri de mutlu edebilelim. Hayata merhaba deyin ve önce kendinizi sevin kendinizi mutlu edecek şeyler yapın o zaman etrafınızdakilerin de sizin mutluluğunuzdan feyz aldığını göreceksiniz.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Paylaşım için doğru yerdesiniz. Hoşgeldiniz. Geçip giden hayatta kalıcı şeyler bırakmak gerekiyor. Saygılar...

Ali Haydar ÖZKAN 
 12.02.2010 15:17
Cevap :
Haklısınız söz uçar yazı kalır demiş atalarımız. Zaman zaman içimden geçenleri paylaşmak için burdayım. Teşekkürler.  12.02.2010 19:01
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 360
Kayıt tarihi
: 03.02.10
 
 

İletişim Fakültesi mezunuyum. Kitap okumayı,araştırmayı ve yeni şeyler öğrenmeyi severim. İnsanlarla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster