Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Mart '12

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1422
 

Hayatımızda ilklerin izi var

Hayatımızda ilklerin izi var
 

alıntıdır


Hayatımızda ilklerin değişmez bir yeri vardır. Yıllarda geçse üzerinden unutulmaz.

Sanki bir kutu içinde birikir ve hatırladığımız an kutunun kapağı kendiliğinden açılıverir.

Bir sandık içinde saklıydı kesilen ilk saçım. Bir kumaşa sarılı saklamıştı annem yıllarca. Hala da duruyordur eminim bir yerde.

Saçlar vardı farklı kumaşlara sarılı o sandıkta. Ağabeyimin, ablamın ve benim. Sonra resimlerimiz var mesela. İlk doğum günü, ilk yürüdüğümüz gün. ilk konuştuğumuz kelime yazılıdır bir kağıt parçasında.

Okumayı ilk söküşümüzde yakamıza takılan kırmızı kurdele durur bir yerlerde. Yaşımız kaç olursa olsun birden geri gideriz ilkokul günlerine.

Okuduğumuz ilk romanı hatırlarız. Benim hatırladığım Eleanor Porter’in Küçük Kemancı kitabı gibi.

İlk arkadaşımızı anımsarız bazen. Yerinde yeller esiyordur belki. Sırf adı kalmıştır belleklerimizde.

İlk liseye başladığımız gün gelir sonra aklımıza. Sırasıyla sona kadar bütün ilkler belirir hafızamızda.

İlk aşkımızı anımsarız. Çocuk kalbimizle hoşumuza giden heyecanı acı, üzüntü sanışımızı. Arabesk müziğin acımızı hafiflettiğini düşündüğümüz ilk anları.

Sonra ilk sokağa yalnız çıkıp uzak bir yere gidişini hatırlar bazıları.

Hele ki benim gibi ailesi tedirgin olup, küçükken dizinin dibinden ayırmadıysa önemlidir ilk defa tek başına uzak bir yere gitmek.

İlk çocukta farklı der kimisi. Sonuncusu tekne kazıntısı denilse de başka olurmuş ilk çocuğun yeri.

İlk şiir yazdığın günde önemlidir mesela. Bir duygu fırtınası kopmuştur içinde ve dökülmüştür kaleminden bembeyaz sayfalı defterine.

Kurumuş çiçekler buluruz bazen eski kitaplar arasında. Kim bilir ilk çiçek almışlığın anısı saklanır bazen o saman sayfalarda.

İlk pişirdiği yemeği unutmaz bazıları. Yada ilk kez saçının rengiyle oynadığını.

Hepsi öylesine önemlidir ki; geçmişi oluşturur, hep bir yerde, hafızamızda durur.

Özeldir, içeriği ne olursa olsun unutulmayan bir çekiciliği vardır. Ve insan hayatında her an bir “ilk” e imza atmaya hazırdır.

Bu yüzden mühimdir şimdi. Geleceğin geçmişidir çünkü bugün yaşadıklarımızın yüreğimizdeki izi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Geleceğin geçmişidir bugün yaşadıklarımızın yüreğimizdeki izi...Çokk güzel...Sevgilerimle.

Nuray Ors 
 23.03.2012 16:08
Cevap :
Teşekkür ederiiim:) Geleceğe güzel anılar biriktirmemiz dileğiyle,sevgiler   23.03.2012 16:49
 

İlk öğretmenimi hala unutamam, bana alınan çizme EPA idi markası unutmam imkansız, babamın bana aldığı kol saati alınır alınmaz düşürüp kırmıştım çocukluk, yaşlıları huzurevine ziyaret etmeye gittiğimde ne yapacağım, nasıl konuşacağım benim için özeldi o an, lise bitirdikten sonra 6 sene vekil öğretmenlik yaptım. İlk maaşımı aldığım günü unutamam, eve kucak dolusu gelmiştim ve evdekileri yüzündeki gülümseme ben unutamıyorum. Başlarken öğretmenimle başladım devam edersem böyle gidecek,ilk dikiş diktiğimde ve komşumun üzerinde gördüğümde, benim için hem başarı, cesaret ve bilmeden yapıyorsunuz karşık duygular ve daha neler neler, ne iyi ettiniz film şeridi gibi geçti gözümün önünden... Sevgiler...

Sündüs Akkaya 
 22.03.2012 20:35
Cevap :
Yaşadığımız hergün ne anılar biriktiriyoruz değil mi? hepsinin hatırlanması bir yana işte bu ilkler hiç unutulmuyor. Bende siz yazınca ilk maaşımı aldığım günü hatırladım şimdi:) ne büyük mutluluktu. Başarının, kendine güvenin oluştuğu, haz verdiği anlar. O heyecanları yaşamak ne güzel. Gün yerini bir sonrakine bırakırken her an ilkler olabiliyor hayatımızda. Sağlıkla, mutlulukla olsun inşallah:)çok teşekkür ederim değerli yorumunuza sevgiler.  23.03.2012 10:51
 

Canım benim ne güzel yazmışsın bravo kalpte saklanan ilkler de unutulmuyor üzerini zamn örtse de işte böyle hatırlanıyor sağ ol öptüm NAHİDE

NAHİDE ÇELEBİ 
 22.03.2012 16:12
Cevap :
Teşekkür ederim Nahide Hanım, güzel yorumlarınızla süslediniz yazımı:) unutmamak, unutturmamak dileğiyle..sevgiler  22.03.2012 16:49
 

geçenlerde düşündüm bende ilkler üzerine kendi kendime..ben çok fazla aklımda tutamıyorum galiba...ama ilk aldığım kitabı hatırlıyorum mesela resimli bir "varyemez amca" kitabı...hediye gelmişti, okumayıda bilmiyorum daha resimlerine bakardım parlak parlak biranönce okumayı öğrenip o kitabı okumayı istediğimi hatırlıyorum..o geldi aklıma:)

ümitümit 
 22.03.2012 15:12
Cevap :
Bende okuyamadığım zamanlarda sinirlenip fişleri yırtmıştım. Annemle teyzem evde öğretmeye çalışıyorlardı olmayınca sinirlendim gözlerine baka baka bir cesaretle yırttım tüm fişleri:) neyseki okula gitmeden başardım sonunda. O kadar çok ilklerin heyecanını yaşıyoruz ki, her an geçmişe anı olarak taşıyacağımız olaylar geçiyor başımızdan:) sizde benim gb ilk kitabını hatırlayanlardansınız:) sevgiler  22.03.2012 15:37
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 670
Toplam yorum
: 3227
Toplam mesaj
: 35
Ort. okunma sayısı
: 1887
Kayıt tarihi
: 19.12.10
 
 

İstanbul doğumlu. Kuantum Yaşam Koçu. EFT, NLP, ETKİLİ İLETİŞİM, BEDEN DİLİ gibi bir çok konuda e..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster