Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Şubat '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
860
 

Hayatın biçtiği elbiseler

Hayatın biçtiği elbiseler
 

Üzerime biçilen elbiselerle nasıl göründüğümü bilmiyorum. En azından o elbiseyi giydiren için şekilden şekle giriyorum… Asıl rengimi kaybediyorum onun gözlerinde, kişiliğim yeniden hayat buluyor onun ellerinde… Anlıyorum ki; ben ne kadar konuşursam konuşayım boş… Ben onun aklında, düşüncelerinde şekil buluyorum… Onun biçtiği elbiseyle dolaşıyorum… Yani her bakan için farklı görünüyorum…

Oysa ben tekim… Düşüncelerim belli… Yolum, ,izim belli… Konuştuğum, yaptığım belli… Ama bunu anlatması ne kadar zor insanın… Özgürlükten bahsederken ne kadar mahkûm çevresine… İnsan kendi düşüncelerinde özgür… Kendi dünyasında özgür… Ama hayatın içinde özgürlüğü asla ve asla yakalayamaz… Yakalayacağını düşünerek sadece kendini kandırır…

Yani insanın rengârenk, farklı modellerde elbiseleri var… Kimi kendine ait olan, kimi çevresindeki insanların onun için biçtiği… Hangisi geçerli derseniz eğer? Cevap her zaman tektir… Bu hayatta insanın kendisi için değil, bulunduğu çevre için yaşadığı düşünülürse eğer; insanların onun için biçtiği elbiselerle yaşar… Hatta yüzüne bakarken farklı, aklından geçirirken farklı elbiseler giydirilir hemencecik… Yargılama mekanizması gelişmiştir insanın… Bu da bunun bir sonucu olsa gerek…

Tuhaf varlık bu insanoğlu… Konuşsa, sussa, düşünse, hareket etse, çalışsa, gezse ya da ne bileyim işte bir şeyler yapsa suç… Yani özgürlükten uzak… Kendinden uzak… Ve başkalarının biçtiği elbiselere mahkûm… Ve komik olan söylem; “ Hayatın bana biçtiği elbise bu”… İşte en çok gülünecek olan bu… Çünkü hayat değil insanı şekillendiren, hayatın içindekiler… Yani çevresi, yani iyi kötü kendini terzi sanan çevresi…

Fotoğraf : http://scarlet-actress.deviantart.com/art/Sew-02-31228199

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Haydar ERGÜLEN'in bir köşesi vardı zamanın birinde orda "açık mektup"köşesinde bir gün şöyle toplamıştı cümleleri hepimizin içindeki isyana hazır örgütlü duygulara -Her sabah bir gömlek giyiyorum, aslında ben değil ruhum giyiyor...- Ruh kendi bedeninden bağımsız bir hareketlilikmidir... işte biz elbise giydirmeye çalışmaktan fırsat bulamamışız ruhumuzu tam giydirmek için bedene... sözün kısası: "-ne insanlar gördüm üstünde elbisesi yok,ne elbiseler gördüm içinde insan yok..." MEVLANA

murat cengiz 
 28.02.2008 18:39
Cevap :
Kendisinin giymesi dışında üzerindeki kendi özünü yansıtan elbise üzerine giydirilen elbiseler benim anlatmak istediğim. Hani her bakan için farklı görünen... İnsanlar başkaları kadar kendi ile uğraşsa sorun kalkacak eminim... Sevgiler  29.02.2008 10:20
 

Uzerindeki elbisenin,ucuncu kisilerin,olceklerine gore degistigi dusuncesini tasiyorsan;kabahat onlarda degil.Sen,tasidigin giysi icinde dimdik durabiliyor ve onu ozumsediginden eminsen;yansittigin kimlikten rahatsiz degilsen;baskalarinin dusunceleri seni coklu bir kimlikler kaosuna ,kesinlikle,goturmez.

40eli 
 28.02.2008 18:11
Cevap :
Üzerime giydiğim elbise tek, tam bedenime göre biçilmiş. Duyduğum rahatsızlık sadece insanların ne kadar rahat oldukları ve düşünmeden yargıladıkları... Yargılar önemli değil ama bunu ne kadar kolay yaptıkları mesele...  29.02.2008 10:00
 

Selam,yazınızı okudum çok etkilendim.Son zamanlarda benimde sıkça düşündüklerimi dile getirmişsin............. SEVGİLER.

TATLIdüşler 
 28.02.2008 10:14
Cevap :
Benzer düşüncelerimiz var hepimizin. Yani toplumun bize düşündürdükleri desem daha doğru olur... Salt özgürlüğü yakalamak zor gibi görünüyor... Sevgiler...  28.02.2008 10:43
 

Canım arkadaşım vardı ismi Nevin,senin kaç masken var anlamıyorum ne kadar insanla seni konuşsam hep başka anlatıyorlar.Halbuki ben bir tektim sizinde yazdığınız gibi işte bir insan bir maske ya kendim için hangi yüzüm işte ben bunu bilmiyorum.çevremdeki insanlara verici olmak bir şeyler öğretmek isterken kendim yok oldum artık ve aramıyorumda böyle mutlu olmayı öğrendim.Şİmdi maskelerim varsa rahat ve huzurluyum demekki yalnız değilim diyorum.sevgi ve dua ile...

kendi ismim 
 28.02.2008 7:39
Cevap :
Herkesle aynı mesafede olamayacağı için farklı görünebilir. Ama benim anlatmak istediğim başkalarının sana şekil vermeye çalışması. Olmadığın bir hale büründürdükleri... Üzücü ve sibir bozucu bence... Sevgilerimle...  28.02.2008 11:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 194
Toplam yorum
: 2196
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 1516
Kayıt tarihi
: 04.08.06
 
 

1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster