Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Haziran '10

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
1639
 

Hayattan ne öğrendim

Sabahın ilk ışıkları cama vururuken okuyunca ruhumu aydınlatan, ısıtan aslında üstüne manevi duygulardan başka söylenecek hiç bir sözün olmadığı hayatın özü olan bir yazıyı paylaşmak istedim benim için...

Uzun uzun düşünürsek aslında her sözü ayrı bir blog oluşturacak kadar derin bir öz kısaca HAYAT BU....

HAYATTAN NE ÖĞRENDİM?

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.

Ağlanıyor ama aslında o karanlığın en sıcak ve güvenilir ve huzur dolu bir yer olduğunu hayat öğretiyor sana güven limanını...

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. ..
Ağladım.

Ölümün ne kadar gerçek yaşananların ise sadece bir düşten ibaret olduğunu...

Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar... olduğunu
öğrendim.

Hayatın belki de bizden çaldığı en değerli şey...Bir dahası olmayan....

Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını,
zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...

İşte zamanla barışabilmek bu mihenk taşı yaşamda....

İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde
iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

YORUMSUZCA...

Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu
öğrendim.

Keşke bunu doğar doğmaz önerebilsek yaşanan acı geçmişlerle değil...

İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.. .
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.

Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek
Gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar
önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...

Kendini yazabilmek anlayarak okuyabilmek....

Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...

Saymadım hayatımdaki gidişlerimi belki yaşımdan çok....

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.

Aslında bunu öğretiyorlar zorla öğrenmek istemesende....

Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek
olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el
sürmemek olduğunu öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da
"lezzet" kattığını öğrendim.

Doğru damaklarda kalan tek lezzet...

Her canlının ölümü tadacağını,
ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.
Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...

MEVLANA

Daha ne diyebilinirki benim gibi herkesin kendini bulduğu bu satırlarda...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

daha da neler öğrenecegiz kimbilir değil mi yaşadıkça... elinize sağlık, selam, ve sevgi ile..

sema öztürk 
 07.07.2010 22:38
Cevap :
kimbilir... kimbilebilir...Umarım hayat en güzel oyunlarını oynar bizimle...Sevgilerimle...  08.07.2010 8:45
 

insana kendini sorgulattıran, içimde neler var acaba diye düşündüren bir yazı olmuş ki şu an ben buna başladığım için kelimelerimi toparlayıp yazamıyorum tek söyleyebileceğim tebrikler...Sevgiler benden

Ayças 
 04.07.2010 17:16
Cevap :
alın benden de okadar derin bir sesizliğin ardından okuyunca kendime gelmek adına paylaşılmış... Sevgilerimle...  05.07.2010 18:15
 

Çok anlamlı satırlardı Ecem, teşekkürler paylaştığın için.. İyi geldi okumak.. Bir de daha sık hatırlayabilsek bunları.. Sevgilerimle..

Mor Okyanus 
 30.06.2010 22:11
Cevap :
canım sanırım en büyük sorun hatırlayamamak... Keşke hatırlayabilsek...Kalan lezzetler bizi daha ziyade ruhumuzu uyuşturuyor sanırım...SEVGİLERİMLE...  01.07.2010 8:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 227
Toplam yorum
: 719
Toplam mesaj
: 100
Ort. okunma sayısı
: 529
Kayıt tarihi
: 16.01.08
 
 

Fazla söyleyecek bir şey yok herkes gibiyim. Artık... Bazı acılar faydalıdır. Önce üzer, sonra he..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster