Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Kasım '07

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
447
 

Hediyesi bir kalıp kullanılmış sabun

Hediyesi bir kalıp kullanılmış sabun
 

Öğretmenlerimiz
Hem çok severiz hem çok çekiniriz. Saygı ile karışık bir çekingenlik...
İlköğretim sıralarında iken hepimiz hayranlıkla izledik öğretmenlerimizi.
Büyüyünce de öğretmen olacağımız söylerdik her sorana.
Sevgi ile anımsıyorum öğretmenimi. Sonrasın da ne çok öğretmenimiz oldu, iz bırakanları bir elin parmakları kadar nedense.
Her meslek grubun da olduğu gibi öğretmenlerimizin de faydalı olanı çok, olmayanı da çok.
İlkokul öğretmenim en sevdiğim di...sonra liseden bir kaç öğretmenim hatırım da. Edebiyat öğretmenim Sacit Ekin bize tiyatro sevgisini aşılayan hiç unutamadığım.
Matematik öğretmeni; matematikten nefret ettiren, kısacık pantalonu pinpon tavırları asık suratı ile öğretmenliği sadece görev olarak gören, notları silah olarak kullanan ve o zamanın şartların da tek dersten bir yıl evde oturmaya zorlanan ben...
Bir etkinlik günün de çocukların topladığı çiçekleri sahte gülümseme ile alıp, uzaklaşmayı bile beklemeden sınıftan çıkmadan çöpe atan öğretmenler de tanıdım.
Kimi zaman da çocuklara anne sevgisi ile yaklaşıp onların her şeyi ile ilgilenen gerektiğin de kitabını defterini kendi cebinden alan, ücretsiz kurslarla üniversite sınavına hazırlanan ama dershaneye gitmeye gücü yetmeyen çocuklara ders verenleri de bilirim.
Her öğretmenler günün de çiçekçiler bayram eder. En küçük hediye çiçektir. Bazı velilerimiz abartır da abartır. toplantılar düzenlerler, yok bilezik alalım, yok saat alalım, hımm hoş bir koltuk ta olabilir...diye öne çıkarlar.
Halbuki en güzel armağan başarıdır, sevgidir, saygıdır. Bunu bilir bunu söylerim.
Aklıma hemen yüreğimi sızlatan bir öğretmenler günü anısı geldi yaşanmış...

Kardeşimin hanımı öğretmen, daha önceleri yasaklanmamıştı hediye vermek. Gelinimiz çocuklara tembihlemesine rağmen sınıftan pek çok öğrencisi ufak tefek bir şeyler getirmiş. Hediyesini en son vermek isteyen gözyaşı yanağında ince bir iz yapmış öğrencisi bir kağıda sarılmış bir paket uzatmış, almış gelinimiz, teşekkür etmiş yanaklarından öpmüş onları.
Çocukların getirdiği hediyeleri onların yanında olmadığı anda açmış. neler yok muş ki. Oyalı tülbent, bir kutu şeker, yapma ve sahici çiçekler, terlik, patik...en sona gazete kağıdına sarılı maddi durumu iyi olmayan ama diğer arkadaşlarından geri kalmamak için ağlayarak annesinden bir hediye almasını isteyen küçük kızın hediyesini açmış. Kullanılmış bir kalıp sabun.
Sonrasın da annesi gözyaşları içinde anlatmış bizim geline. "Ne yapayım yoktu size göre bir hediyemiz bende kokulu bir kalıp sabunu seversiniz diye düşündüm" demiş.
Ne denir bundan sonra... Öğretmenlerimiz canımız, ışığımız ama lütfen lütfen abartmıyalım he mi:)

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

mezun ettiğim bir öğrencim aradı. Hediyelerin en güzeliydi bu arama. Sevgiler...

narçiçeği 
 25.11.2007 21:20
Cevap :
Canım yaa.) İşte budur. Gerçekten özel bir meslek öğretmenlik. sevmeden yapılmaz... sevgiler en kocamanından  26.11.2007 18:26
 

ve bizzat yaşadıkları anılar unutulmaz Sevgili Halide Hanım. Ben de İKİ ÖĞRETMEN adında bir blog yazmıştım bir zaman önce. Biri sihirli bir değnekle hayatıma yön veren diğeri yaşattığı acı ile beni yazmaya tutkun biri yapan. Bugün ben de kısmen bir öğretmen olarak - eğitim alanında psikolog- mesajlar, telefonlar aldım, mutlu oldum elbette. Öğretmenlerimizin çoğunun hakkı asla ödenmez zaten o çoğunluk hak derdinde de değildir. Sevgimle. Nilgün

nilgun 
 24.11.2007 18:49
Cevap :
Öğretmenlik gerçekten kutsal bir meslek ham elması işlemek gibi. Ustalar işinin ehli ise güzel örmnkeler görüyoruz...Öğretmenlerimiz baş tacımız elbette. Mutlak okuyacağım o yazınızı. yarın evdeyim... keyif olacak bu benim için... aslında hepimiz birer öğretmeniz. farklı konularda bildiklerimizi paylaşıyoruz değil mi ama...) Üniversite sınavında uzak bir kentteki öğretmen okulu kazandıktan sonra babamın beni göndermemesi üzmüştü bu güzel meslekten mahrum olmuştum. Çoğunluktan mutluyum, iyiki varlar. Sevgi ile anıyor saygılarımı yolluyorum hepsine..  24.11.2007 19:47
 

En güzel ve anlamlı iki hediye vardır. Öğrencilerini gelecekte iyi yerlerde görmek ve bir de unutulmamak. Bunu bilir bunu söylerim, hele o büyük şehirlerdeki anlamsız pahalı hediyeler var ya hiç işim olmaz benim. Zaten günlük hayatımda bile özel günlerde o tür hediye almayı da vermeyi de sevmem. Günlük hayatta da verilebilicek en anlamlı hediye olsa olsa kitaptır benim için... Sevgiler Halide'ciğim...

Özlem Akaydın 
 24.11.2007 14:53
Cevap :
aslında böylebir güne gerek yok...Anlamı nedir bunun illa günlemi sınırlamalı...? Öğretmenlerimiz baş tacımız...sevgiler sevgili Özlem  24.11.2007 19:48
 

bana da selpak mendil, rafya ile süslenmiş sabun getirenler olmuştu...az veren candan sözünü kanıtlarcasına...ne ilginç hediyeler aldık...nostalji olduk şimdi bak..sevgiler..

Fatma Köse  
 23.11.2007 21:47
Cevap :
Sen şimdi bizim kitap tanıtma bilgilendirme öğretmenimizsin sevgiler sana  24.11.2007 19:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 292
Toplam yorum
: 1601
Toplam mesaj
: 220
Ort. okunma sayısı
: 966
Kayıt tarihi
: 08.03.07
 
 

Yazmaktan hoşlanan... Kelimeleri renklendiren bir sihirbazım ben.. Bodrum'da yaşamaktayım.. Sev..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster