Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Ekim '06

 
Kategori
Okullar
Okunma Sayısı
1027
 

Her engel sevgiyle aşılır..

Her engel sevgiyle aşılır..
 

Yaramaz bir insan nasıl topluma kazandırılır?

Yakın akrabam olan bir eğitmen zamanında Bursanın köylerinde öğretmenlik yaparken unutamadığı bir öğrencisini bize anlatırken bir kez daha inandım sevginin gücüyle herşeyin aşıldığını.

Tayinim Bursanın köylerinden birine çıktığında biraz daha sevinmiştim diyor. Marmara bölgesi doğuya nazaran daha iyi şartlardadır diye düşünerek geldim. Fakat köydeki gerçek yaşamlar umduğum gibi değildi .Beş sınıf aynı odanın içinde eğitim görüyorlardı.Okulun hemen yanında lojman diye iki odalı küçük bir ev vardı.Okulda çocukların okuyabileceği doğru düzgün hikaye kitapları yoktu.Okul bakımsız ve sevimsizdi .İkinci el hikaye kitaplarından aldım diyor.Çabalarımızla iyileştirdik biraz okulumuzu

İlk gün öğrencilerimi gözden geçirirken içlerinden birinin diğerlerine göre yaşça daha büyük olduğunu farkettim .Yaşını sorduğumda yanılmadığımı anladım .Evet onlardan büyüktü.Konuşması ve tavırları özürlü olduğunu anlatıyordu.Sorduğumda arkadaşları çocukken ateşli hastalık geçirdiği için böyle olduğunu söylediler..

Pekii bu yaşa kadar neden hala ilkokulda diye kendi kendime düşündüm diyor.. Daha sonraki günlerde cevabını buldum.Her önüne gelen onu itekleyip durmuş. Diğer eğitmenler onu kazanmak için bir çaba içinde bulunmamış.Kimse güvenip bir şey beklememiş ondan.. Toplum içine karışacak hiç bir faaliyette bulundurulmamış.. Tabi bu faliyetlerde o zamanlarda sınıfın sobasına odun taşımak,su taşımakmış.O yapamaz,o beceremez denmiş.

Ben bu öğrencimi yakın takibe aldım en azından ilkokul diplomasını aldıracaktım buna kesin kararlıydım diyor..Ona sevgiyle yaklaştım,hergün hatrını sordum, başını okşadım hadi oğlum sınıf defterini getir ,Hadi oğlum gel yanımda yardımcı ol bana, hadi oğlum sınıfa şunları dağıt,hadi odun getir,hadi su getir diye diye kendine özgüvenin gelmesini sağladım bir nebze de olsa diyor..

Baktım okula derslere ve bana ilgisi arttı.Harfleri bile zor tanıyan çocuk adını yazmaya başladığında hem ben sevinçliydim hem kendisi...Birşeyler başardığının farkındaydı.Mükemmel olmasa bile onun için büyük şeylerdi.Bu şekilde ilkokulu bitirdik beraberce..

Şayet bende diğerleri gibi onu onemsemeseydim şuan belki de topluma zararlı bir insan olarak aramızda olabilirdi.Fakat şimdi kendi karnını doyuracak bir işte çalışabiliyor. Son zamanlara kadar da bana mektup yazar kendini anlatırdı diyor.....

Her zorluk sevgiyle ilgiyle aşılabiliyor.Yeterki buna inanmalı ve yürekten arzulanmalı. Böyle özverili eğitmenlerimizi yürekten kutluyorum.

Başarılar diliyorum

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

eğitim şart,,

ece vardar 
 10.11.2006 15:04
 

adaşım,yazılarınızı ilgiyle okuyorum..benim babam da emekli bir öğretmen..çocuk psikolojisinden anlayan öğretmen sayısı ne yazık ki çok fazla değil.istisnalar var tabii ki.böyle öğretmenlerin elleri öpülür.sevgilerimle.

sema öztürk 
 05.11.2006 12:07
Cevap :
öğretmen olurken bu eğitim daha çok verilmeli..katılım için tşk.ler  06.11.2006 12:29
 

Görüyorsunuz, iste bu kadar basit. Sevgili ögretmenin kaybi degil kazanci oldu. Alan memnun veren memnun. Yasamimizda sevgi, saygi, ilgi göstermek yemek yemek, su icmek kadar elzemdir. Buna tüm insanlarin ihtiyaci var. Dilegim, yardimsever elini uzatan, sevgi dolu ilgisini esirgemeyen akli basinda sag duyusu güclü insanlarin sayisi artsin. Ondan sonra; "asilsin mi asilmasin mi derdi kafalardan silinsin. Yapacak isimiz cok. Bu gibi gereksiz tartismalarin yerine kafalari güzel seylerle mesgul etme imkani dogsun. Sevgiyle kalin

mine objektif 
 30.10.2006 14:54
Cevap :
evet böyle duyarlı insanların çoğalması dileğimizle...teşekkürler..sevgiler  30.10.2006 16:14
 

Tebrik etmeli,elleri öpülmeli böyle öğretmenlerin. Sınıfta geçirdiği günü düşünüp, sinirli gelip çocukları dövenler, bağırıp çağıranlar çoğunluktayken, böylelerinin de olduğunu bilmek ne kadar sevindirici. Seni de tebrik etmeliyim bu çirkin dünyada hala güzel şeyler olduğunu bize hatırlattığın için tatlım, sevgiler...

Melda 
 30.10.2006 14:15
Cevap :
evet bu öğretmen benim dayım.ve şuan emekli..kaç yıl geçmiş aradan hala anımsıyor o öğrencisini...Tüm öğretmenlerin bu kadar duyarlı ve öğrencilerinde uyumlu insanlart olması dileğimizle....sevgiler melda cım  30.10.2006 16:16
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 529
Toplam yorum
: 2369
Toplam mesaj
: 481
Ort. okunma sayısı
: 3640
Kayıt tarihi
: 29.08.06
 
 

İstanbul'da doğmuşum... Dünyalar tatlısı bir kızım var... Herkesi kolay kolay sevemem... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster