Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Haziran '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
603
 

Her insan bir hikayedir...

Her insan bir hikayedir...
 

6. yılımı çalışıyorum mesleğimde. İlk başladığımda dinlediğim hayat hikayeleri karşılaştığım manzaralar beni çok etkiliyordu. Bazen gözlerim yaşarıyor ama belli etmemeye çalışıyordum, bazen de o kadar kızıyordum ki bahsedilen kişi yanımda olsa vay haline. Aladatan kocaların hikayeleri, terk edip giden, anne-babasını kaybetmiş çocuklar, eşini kaybetmiş gözü yaşlı insanlar...

Artık eskisi gibi etkilenmiyorum, daha bir olgunlaştım. Anlatılanlara odaklanıyorum çünkü kişilere odaklanınca yine duygular kabarıyor. Ama unutamadıklarım yok mu? Tabii ki var. Karısını ve çocuklarını terk edip gitmiş bir baba(!)
vardı. Bayan, eşinin ardından ayakta durmaya çalışıyor, binaların merdivenlerini yıkıyor veya evlere temizliğe gidiyordu. Evlere temizliğe gitmeye alışmış ancak merdiven yıkama işi onun canını acıtıyordu. Yanlış anlamayın kendisi için değil, liseye giden kızı için. Paraları olmadığı için sadece lise üniformasıyla gün boyu dolaşıyor ve annesine bu kıyafetle yardım ediyor. Merdivenleri yıkarken bir arkadaşı onu görürse diye yüreği ağzında. Annesine gözleri yaşlı halde ne zaman bitecek merdiven yıkama diye soruyormuş. 4 yıl oldu neredeyse bu hikayeyi dinleyeli ama dün gibi taze, unutulmuyor...

Engelli çocukları tanılamakta yaptığım bir iş. Ne var ki bunda demeyin, bir seferinde kucağında bebeğiyle bir anne gelmişti. İnceleyeceğim çocuk nerede diye sordum anneye fütusuzca, günlük iş telaşı içerisinde. Anne kucağındaki bebeği gösterdi. Nerden baksanız 3 aylık bir bebekti. Bebeğin nesini inceleyecektim ki? Yavaş yavaş kızıyordum. Bazen böyle olaylarla karşılaşmıyor değilim. Bebek bile olsa zekasını merak edip getiriyorlar. Hatta bir seferinde hamile bir bayan üçlü tarama testini yanlış anlayıp çalıştığım kuruma zeka testi için başvurmuştu. Bayana biraz da ses tonumu yükselterek:
- Bebeğin nesini inceleyeceğiz? demiş bulundum.

Bayan, kucağındaki bebeğin 3 yaşında olduğunu anne karnında geçirdiği rahatsızlık yüzünden büyüyemediğini söyledi. Sese tepki vermiyor, rahat nefes alamıyordu çünkü akciğer sürekli balgam üretiyordu. Damağı yarıktı. Sadece sıvıyla besleniyordu. Her an balgamından veya aldığı sıvılardan dolayı ölebilirdi. Ama 3 yıldır yaşıyordu. Annenin yavrusuna bakarken gözlerinin içi gülüyordu. O, durumu kabul etmişti. Yavrusuna sıkı sıkıya sarılmıştı. Benimse boğazıma bir şey düğümlenmiş yutkunamıyordum. Kendi çocuğum aklıma geldi. Onun ne kadar sağlıklı olduğu ve bunun için Allah'a ne kadar şükretsem az olduğunu düşündüm.

Eve gittiğimde ilk işim çocuğumu öpmek olmuştu. Ancak o çocuğun etkisinden bir hafta boyunca kurtulamadım. 2 gün yemek yemekte zorlandım. Hayatımda ilk defa böyle bir durumla karşılaşmıştım. Annenin yavrusuna bakışı uzun süre gözümün önünden gitmedi. Yavrusuna bağırıp çağıran, döven anneler geliyor aklıma, benim yerimde onlar olsa herhalde çocuklarına bırakın vurmayı daha anlayışlı olurlardı herhalde.

Dışarıdan bakıldığında çok cazip bir meslek Psikolojik Danışmanlık ama insanla uğraşıyorsanız herşeye hazırlıklı olmanız gerekiyor. Bunu öğrenmek bile zaman alıyor. Kimbilir daha neler öğreneceğim...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

insan psikolojisinin göbek bagi kaderlerinin yanan bagirlarindan yazmissiniz...etkilenmemek mümkün degil...basarili calismalarinizin devamini dilerim...hoscakalin...sevgiler

Brainstorm 
 23.06.2008 19:27
Cevap :
Yazılarımı okumanız benim için çok güzel bir duygu. İlginize teşekkür ederim.  25.06.2008 8:31
 

İşiniz gerçekten çok zor. Size çok az insan gelip mutluyum,iyiyim diyordur ve sizin nasıl olduğunuzu soran da yine azdır. Allah sabır ve güç versin size. Herşeye dayabilmek için. Sevgiler.

Kalbin Ritmi 
 20.06.2008 15:45
Cevap :
İlginize teşekkür ederim. Bir seferinde bir arkadaşımız hasta olmuş ve eve gitmişti. Danışanı geçmiş olsun, ciddi birşeyi var mı diye sormadı. Dediği tek şey bir dahaki randevauda da böyle olmasın!dı.Sağlıcakla kalın  20.06.2008 17:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 59
Toplam yorum
: 80
Toplam mesaj
: 21
Ort. okunma sayısı
: 2047
Kayıt tarihi
: 07.11.07
 
 

Psikolojik Danışmanım, iki tane dünya tatlısı çocuğum var. Fanatik Beşiktaşlıyım... Psikolojiye d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster