Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Kasım '13

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
678
 

Her ölüm ardında bir vicdan azabı bırakır....

Her ölüm ardında bir vicdan azabı bırakır....
 

Bizim ailede içinden sevmeyi öğretirler. Sevilmeyi ise ben ninemin dizlerinde öğrendim. Bu yüzdendir nineme duyduğum özlemimin ağırlığı ve sevgiye olan arsızlığım.. Yanlış büyütülmedik doğrularla beslendik. Biz sadece çalışmayı ve babamın, aslımızın doğrularını özümsedik. Sevdik ama belli etmedik. Babamın yeni doğan kardeşlerimi dedemler var iken kucağına alıp sevememesi gibi, yanaklarımızdan bir kez olsun öpmemesi gibi... İçten sevdik tam sevdik misali, gelgelelim diyebildik mi sevgimizi çoğu zaman içimizde sakladık.. Sadece bizi bilen anlayan anlardı .

Yaşamış olduğum son seneler derdim ki ben üzülmem acı çekmem. İçimi döktüğüm arkadaşım Tülay sen izin veriyorsun seni üzmelerine sen izin vermedikçe seni kimse üzemez. Kendini üzdürtme demişti.. Bu sözü kulağıma küpe yapmış duygularımı, kırılan yanlarımı astım sanmıştım... sanmışım.

Bakıyorum da son zamanlarda sulu göz oldum. Yaşlanıyorumdur belki de kimbilir.

Neysee....

Zengin kız fakir oğlan misali liseyi bitirdiğimde baba ocağından kocaevine yolculuğum akabinde üniversite hayatım başlamıştı.

Evli mutlu, mutsuz okullu..

Bursa Uludağ Üniversitesi'nden yatay geçişle 9 Eylül İ.İ.B.F geçiş yapmış ve can arkadaşımla tanışmıştım.

Hani zenginler bir tarafta belli olur bizim gibi cebinde simit parası ile dolaşanlar diğer tarafta  belli olur ya bizde öyleydik. O uşaktan gelmiş teyzesinde kalıyor ben ise bebek bekleyen bir anneydim. Hiç gocunmadık birbirimizden tek  simitimizi bile paylaştık. Canımız tatlı ister yol parasından kısar tatlımızı yerdik.

Staj zamanımız geldiğinde birbirimizin olanaklarını düşünüp staj yerlerimizi değiştirtmiştik. Hayatımızdaki değişimler işte bu çizgide başlıyordu. Şimdi anlıyorum ki hayatlarımızın gidişatını değiştirmişiz...

Arife'm staj yaptığı bankada göreve başladı ve eşi ile de  işte o bankada tanışmıştı. Hayatını zehir edeceği insanı işte o bankada sevmişti. Bana gelip anlattığında kararını vermişti. Ailesi istememişti ama o istedi ve evlendi. Hani derler ya hayatının hatası diye işte bu en büyük hatasıydı... Bilemedik ki..

Arkadaşım doğru insandı, hayatımda onun kadar temiz pak harika bir insan tanımadım. Çok doğru yaşadı, çok da acı çekti, üzüldü yıprandı....

Her ölümde beni en çok yaralayanlardan bir tanesi budur. Yapmak istediklerini, yaşamak istediklerini yapamadan yaşayamadan ölmek.

Oysa ölüm Allah'a (c.c) kavuşmaktır. Giderken gülümsemeli ve demeli ki iyi ki yaşadım şimdi kavuşma zamanı .......

Kimi yolladıysam hepsinin daha umutları vardı istekleri vardı ....Ve..

Kimi yolladıysam sevgilerinin özlemlerinin içerisinde hep vicdan azabı bıraktı.

Arkadaşım kanserdi !

İşte vicdan azabından bir tanesi ben neden arkadaşıma yardımcı olamadım. Hayat bu kadar mı yozlaştırdı bizi kendi yaşantımızın peşine düşüp etrafımızı unuttuk.

Ama yetişilmiyor gerçekten yetişilemiyor !

Benim hüzün ortağı parçamdan bir tanesi tam şu an bu cümleye düştü. Filiz filiz harelendim dallara uymak için. Kan gölünde kurulandım hayatı duymak için. Kavgalara kuyulandım sabaha varmak için.

Kekik kokusu duydum kekik kokusu koynunda huysuz gecenin uyandım birden bire haydi dedim yüreğim gidelim bu şehirden bu şehir koparmak istiyor beni özlemlerimden. ....

Bu vesile ile Ahmet Kaya'yı da anmış oldum. Birilerinin menfaatleri ile anması gibi değil otuz senedir dinlediğim parçalarını, yorumlarını sevdiğim ve dinlemekten tat aldığım için.

Yusuf Hayaloğlu'nun biz üç kişiydik şiiri gibiydik......Arife, Uleyme ve Ben...

Şimdi İki kaldık Uleyme ve Ben... Eksildik şu an birbirimizi görmeye korkuyoruz görünce Arifem aramızda olacak ama çok uzaklardan katılacak ve biz birbirimize daha sıkı sarılmamız gerektiğini bilerek o gün an an heryeri ıslatacağız.

Çünkü biz çay, kahve arkadaşı değiliz...

Çünkü biz gezme, eğlenme, iş arkadaşı değiliz....

Çünkü biz yüze gülüp içinden kıskanıp oh diyen arkadaşlardan değiliz...

Çünkü biz can arkadaşız biri üzülünce gerçekten üzülen gülünce gerçekten gülen canlarız...

Arifem sevildiğini biliyordu hiç sesli söyledim mi hatırlamıyorum ama bu kadar çok sevdiğimi ise ben bile bilmiyordum.

Arifeme demek isterdim ki...

Can arkadaşım Arifem seni çok özledim...... Biliyor musun seni aradığımda ablan çıkıyor ya telefona ve ben Arifemin sesini duymak istiyorum diyorum ablan bana sesi çıkmaz uyuyor diyor ya çok zoruma gidiyor çokk çookkk o an ablana çok kızıyorum çünkü ben sesini duymak istiyorum.

Arifem şimdi yanımda olsan sana hep seni çok seviyorum çok seviyorum iyi ki benim arkadaşımsın sen hayımdaki iyi'kimsin demeyi çok isterdim.

Şimdi diğer can arkadaşıma sesleniyorum duyacağını biliyorum..

Uleyme seni çok seviyorum can arkadaşım...

.....

Uzun bir hayatı kısacık birkaç satıra sığdırmaya çabaladım neden biliyor musunuz sevmek sevilmek kadar güzel birşey yok. Bir elin sıcaklığını güvenle huzurla tutmak kadar o benim arkadaşım o benim sevgilim o benim...... diyebilmek kadar güzel birşey yoktur.

Sonuçta asıl olarak hiçbirşey bizim değil taşıdığımız can bile emanet ve hepimizin gideceği yer aynı.

Fakat yaşarken yapmacıktan uzak yüreğimizle, sevebildiklerimizi, sevdiklerimizi en azından varlarken yanımızdayken, istediğimizde sesine olsun ulaşabildiğimizi dolu dolu sevelim ve söyleyelim.

Seni seviyorum.... seni özlüyorum... demek ne kadar güzelse duymakta güzeldir...

Birgün mavi bulutlara biner sonsuza giderim dost sesini duyana dek karanlığa gülümserim ...^^

Kızılırmak'ın benim meşhur şarkılarımdan olan yitip giden parçasının ezgisinde,

Demem o ki bugün apayrı özledim sevdiğim ve göremeyecek olduklarımı ve can, cann arkadaşımı..

Şimdi Minik bir hayal kuruyorum gözyüzünde bulutlar içerisindeyiz can arkadaşım da var gülümsüyor nedense bulutları pembe-beyaz-mavi yaptım o bulutlar hep sevgi, ellerimiz dolu dolu sevgiyle oynuyoruz şimdikilerin oyunu gibi değil gerçekten sevgi doluyuz.

Hepimiz gülüyoruz ve mutlu mutlu şen şakrak topu ellerimizde sektirir gibi sevgi bulutlarını  sektiriyoruz, koşturuyoruz, gülüşüyoruz resmen ve heryerden sevgi akıyor...

Arifem duy oralardan can arkadaşım seni seviyorum....

Uleyme seni seviyorum can arkadaşım....

Herkesi  seviyorum...

Sizi seviyorum....

Ve..... Yüreğimle......

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Başın sağolsun sevgili Dostum. Buralara pek uğramayınca çok şeyden de haberimiz olmuyor, ÖZÜR. Gene de bolca gül bıraktım, selam ve saygımla.

SZ 
 01.12.2013 12:17
Cevap :
Teşekkür ederim dostlar sağolsun yorumunu gördüğüme de ayrıca sevimdim. Tez zamanda aramızda olman dileğimle dostuma selam ve sevgiler.  01.12.2013 16:20
 

MERHABALAR...Sevgili TÜLAY hanım ! Çok doğru maalesef " Her ölüm ardında bir vicdan azabı bırakır.! " ALLAH RAHMET EYLESİN.! Başınız sağ olsun :-( Selam ve saygılarımla..:-) NK-ADA/TR

BEN ve OLTAMA TAKILANLAR 
 26.11.2013 22:48
Cevap :
Teşekkür ederim, dostlar sağolsun.. Adana'ya selam ve sevgilerimle..  27.11.2013 16:32
 

Kanser, insanı tamamıyla çaresiz bırakıyor. Ne kadar da yayıldı! Allah, geride kalanlara sabır, metanet, sağlıklı ömürler versin. Biz de sizi seviyoruz. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 26.11.2013 18:09
Cevap :
Teşekkür ederim sadece sizin dediğinizi de farkettim yani..Çok eskiden söylenirdi kanser artacak diye inanmamıştık ama gerçekler yaşanıyor maalesef ...selam ve sevgilerimle.  27.11.2013 16:31
 

Her daim, sevmek, sevgiyi çoğaltmak, çoğalttıkça paylaşmak ne güzel...Duygulu satırların arasından selam olsun tüm sevenlere...

Nuray Ors 
 26.11.2013 13:06
Cevap :
Teşekkür ederim İzmir'den de selam ve sevgilerimle..  27.11.2013 16:30
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 171
Toplam yorum
: 2573
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 698
Kayıt tarihi
: 20.10.07
 
 

9 Eylül Üniversitesi Maliye bölümü mezunuyum. Şiir dünyam, bir tane kitap çıkaracağım dedim ve  b..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster