Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Eylül '07

 
Kategori
Kültür - Sanat
Okunma Sayısı
374
 

Herşey bittiğinde;

Herşey bittiğinde;
 

Küçükken hep güneşe çıkardım ağlamak için. Sessiz. Çok sessiz. Bir odada olsam o beni göremeyecek sanırdım.

O sebeple inatla gökyüzüne bakar, inatla sessizliğimi korurdum... Uzun zamandır yok böyle birşey. Hayat mekanikleşti. Herşey vinil, herşey krom kaplı...

Hayatımın ilk hatırlanabilir güzel anısı; Babamın beni ilk denize soktuğu zaman. Üzerimde mavi beyaz 'kayıklı' mayom, babamın omuzlarında. Ta ki deniz onun göğüs seviyesini geçip benim ayaklarıma ulaşana dek. İlk suya değişini hala hatırlarım ayaklarımın ve kaçışlarını balıkların. Alaaddin bile masallarda o kadar mutlu olamazdı..Kendi de masal olmasına rağmen!

Sonra... Herşey bittikten çok sonra.

Tanrı bizim evimizde oturacak.

Ateşin etrafına toplayıp çocuklarını masallar anlatacak.

Sana anlattıklarından birinde olmak sonra...

Hep çok sonra...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu mekanikleşen dünyada hala aklını koruyabilen ve hala masalları kabul eden birinin kelimelerini okumak iyi geldi. Güzel yazıyorsun, güzel ve yüreğe bir yerinden dokunan kelimelerle yazıyorsun. Ve son olarak iyi ki yazıyorsun...

Fulya 
 07.09.2007 12:16
Cevap :
fulya hanım, böyle durumlarda ne denir bilmiyorum açıkçası... teşekkür etsem söylediklerinizi kabul etmiş olurum.. etmesem kabalık olur..ben ikicisini seçiyorum.. sağolun..  07.09.2007 12:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 18
Toplam yorum
: 18
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 424
Kayıt tarihi
: 29.06.07
 
 

1974 İstanbul doğumluyum. Reprodüksiyon alanında çalışıyorum. Deneme ve kısa öyküler üretmeye çalışı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster