Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Şubat '13

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
742
 

Herşeyin hayırlısı

Herşeyin hayırlısı
 

Çok zor… Seni her gün görmek, konuşmak; sana hem bu kadar yakın hem de bu kadar uzak olmak… Çok zor…

Hayatımda çok kez yanıldım, hayal kırıklığına uğradım, aldandım, reddedildim… Ama ilk kez kaçamıyor, kaçıramıyorum kendimi. Normalde kendi hislerimde ki güvensizlik ya da istenmediğime dair jest ve mimikler bile beni uzaklaştırmak için yeterliydi. Seni istemiyorum veya seninle olmaz, seni sevmiyorum demeye bile gerek yoktu. Reddedildiğimde, istenmediğimde kendime kaçacak yer arardım. Kimden, neden kaçıyorsam? Suç mu işliyorum birini severek, hayır… Ama nedense kaçardım hep. Sanki ben kimseyi sevemezmişim gibi! Oysa şimdi kaçamıyorum. Üstelik tüm gerçeği bildiğim halde! Olmayacağını bildiğim halde! İstenmediğimi bildiğim halde! Ne vazgeçebiliyor ne de uzak durabiliyorum senden…

Her gün biraz daha ağırlaşıyor yüküm. Altında ezilmekten korkuyorum. Giderek taşıyamayacağım bir yük olmandan korkuyorum… Oysa bir yük olarak görmemiş hayal etmemiştim seni. Yarın bile ne olacağını bilemezken ben çok uzak hayaller kuruyordum ikimiz için…

Sen her aklıma geldiğinde gözlerimin nemlendiğini hissediyorum. Daha ne kadar sıkabilirim kendimi ya da gözyaşlarımı ne kadar engelleyebilirim bilemiyorum… Ya gözlerin gözlerimdeyken tutamazsam kendimi? İşte o anı hiç düşünemiyorum…

 Akşam olmasın, hiç uyumayayım istiyorum. Uyuyamıyorum da zaten. Saatlerce yatakta bir sağa bir sola dönmek, doğrulup oturmak, kalkıp dolaşmak… Böyle sabah etmekten usandım bir o kadar da yoruldum. Aslında iyi değilken insanlara iyiyim demekten, mutlu rolü yapmaktan yoruldum. İçimde o kadar fırtınalar koparken, ben dışımda hiçbir şey yokmuş gibi yapmaktan yoruldum.

Karşılıksız sevgilere alışkın ben dayanamaz oldum sevilmemeye. Artık bir karşılığı olmalı sevgimin... Tüm kalbimle ihtiyacım var bir sevgiliye... Bu sen ol, son ol istedim. İlkler özeldir ama sonlar unutulmaz olur insanın hayatında. Sen benim sonum ol; hep yanımda, hep aklımda, hep kalbimde ol istedim. Hayatıma anlam katan bir güzellik olarak gördüm seni. Belki de bu yüzden bu kadar hızlı gelişti herşey. Belki de bu yüzden bu kadar kolay aldım seni hayatıma, tutundum, bırakamıyorum…

Ama bu böyle devam etmezdi, etmiyor da... Senin ellerinde başkasının elleri, dilinde başkasının ismi ve kalbinde başka biri...  Benim hayal kırıklıklarına alışmış kalbim bile buradan öteye taşıyamaz bu sorumluluğu. Benim aşka hasret ruhum bile kabul edemiyor bu durumu. Belki aşk mantık dinlemez, belki aşk karşılık beklemeden sevmek... Ama benim gönlüm, benim ruhum başkası için atan bir kalbi ne kadar sevebilirdi ki? İşte bu yüzden senden kaçmam lazım. Sana bu kadar yakınken hiç de kolay değil kaçmak. Ya da değildi desem daha doğru. Ama bazen bir şeyler kendiliğinden oluyor. Bazen bir güç sizin üzülmenize mani oluyor ve devreye giriyor. Belki kader dediğimiz şey budur. Biranda seni uzaklaştırıyor benden. Artık her gün seni görmek yok! Seni hem bu kadar görmek hem de bir o kadar görmemeyi istemek çok enteresan! Kadere inanan bir insan olarak bunda da vardır bir hayır diyorum. Belki klişe ama herşeyin hayırlısı... 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 30
Toplam yorum
: 11
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 772
Kayıt tarihi
: 19.10.11
 
 

Öncelikle Merhaba... 1982 Zonguldak doğumluyum. Üniversite mezunuyum. Özel bir bankada yaklaş..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster