Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Kasım '07

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
684
 

Hey çöplük bakar mısın bana!

Ne oldu garibinize mi gitti çöplük diye hitap etmem. Ama gerçekten çöplüksünüz.

Üstelik çöpü de siz ürettiniz.

Tamam tamam kızmayın. Siz de bana çöplük deyin ödeşelim.

Sonuçta ben de dahil olmak üzere hepimiz çöplüğüz. Ben peşin, peşin kabul ediyorum.

Kanıtlayayım mı size bunu?

Ama önce beyninize bir bakmam lazım.

Çok mu özel şeyler var içinde?

Tamam! Ben bakmıyorum o zaman siz söyleyin bana.

Hadi düşünün biraz ama.

Çekinmeyin dökün hepsini ortaya. Biz bizeyiz. Yabancı yok. Özellikle acılı olanlardan lütfen.

Ben yardımcı olayım mı peki size.

Mesela eski sevgilinizin sizi terketmesi, ya da eski eşinizin sizi aldatması nedeniyle hala ona duyduğunuz öfke.

Geçmişte dostlarınızdan yediğiniz kazıklar nedeniyle onlara karşı hissettiğiniz bitmek bilmeyen kızgınlıklarınız.

Bir türlü affedemediğiniz, bugüne kadar size karşı yapılmış tüm haksızlıklar.

Listeyi daha uzatabilirim ama bu kadar yeterli sanırım.

Bilmiyorum, beyninizi ne kadar çok duygu çöpü ile doldurduğunuzun acaba biraz olsun farkına varabildiniz mi? Biriktirdiğiniz bu çöpler çoktan işi bitmiş ve artık hiç bir işe yaramayan acılarınızdan oluşuyor. Geçmişte önem taşıyan ama şimdi hiç bir anlamı kalmayan acılarınızdan. Zihniniz oynuyor bu garip oyunu size. Onun marifeti bu biriktirdiğiniz çöpler.

Atmaya bir türlü kıyamadığınız eski eşyalarınızı bir daha kullanmayacağınızı bile bile evin deposuna yığdığınız gibi, onları da yığıyorsunuz itinayla beyninizin içine. Bir müddet sonra onlardan yer kalmıyor hiç yenilerine. Yani şimdiye.

Düşündünüz mü hiç biriktirdiğiniz bu çöpler sizin bir işinize yarıyor mu?

Ben söyleyeyim mi?

Onlar beyninizde o kadar çok yer işgal ediyor ki, beyninizi o kadar çok meşgul ediyorlar ki. Sizi asıl önemli olan şeyden, bulunduğunuz andan ve buradan uzak tutuyorlar.

Ne dersiniz?

Bir sonbahar temizliği yapıp ufak ufak bu çöplerden kurtulmaya? Ya da en azından yenilerini toplamamaya.

Bilmem farkında mısınız ama hepimiz sürekli olarak kendimizi yaratma süreci içindeyiz. An be an, kim, ne olduğumuza karar veriyoruz ve sürekli değişiyoruz. Ve bunu genellikle de aldığımız kararlarla yapıyoruz.

İster eskisi gibi çöplerinizle birlikte yaşamaya devam edin. İsterseniz bulunduğunuz anın keyifini dibine kadar çıkarabilmek için, hiç bir işinize yaramayan bu garip bağımlılıktan vazgeçin.

Karar sadece sizin!

15 Kasım 2007
Haşim Arıkan
http://hasimce.blogspot.com/

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Kıyamam nedense gizlice sakladığım küfürlerime, o kadar çeşitli ve çoklar ki şaşarım bolluğuna, kendi kendime tekrarlamak iyi geliyor o an kime kızmışsam. Temizlik yapmak kadar kolay olsaydı ruhlarda birikenlerden kurtulmak arkadaşım ama yine de dost tavsiyelerine kulak kabartmakda fayda olduğunu düşünüyorum. Hoşçakal

kevser şekercioğlu akın 
 23.11.2007 18:31
Cevap :
Herşey önce niyetle başlıyor. İlk adımı atıp vazgeçmedikçe inan gerisi geliyor. Kendi yolunu kendi yaratmalı insan. Bildik herkesin kullandığı yollar doğru yollar olmuyor maalesef ki çoğu zaman. Çok teşekkürler arkadaşım:)) Sevgilerimle  24.11.2007 15:08
 

Teşekkürler bir anlığına olsa durup gözden geçirme gereksinimi duydum çöplüğümü.Yok etmek elbette mümkün değil bunu biliyorum ama en azından bugünüme taşımadan yarınımda bırakarak bugünümü yaşamam gerektiğini hatırladım.yarınların bugünlere taşınması haklısınızki bugünümüzü yaşamamıza engel olur.en azından farkında olarak yaşamamıza diyebilirim.Çünkü şayat yarınlarda takılı kalırsak bugünün gerçek anlamda bize neler sundunduğunu göremeyebiliriz ki görmeden yaşamak,bana göre yaşamamkla eş değerdir.Çöplük kelimesine gelince çirkin bir kelime olarak aktarılmış olsada bizlere yaşanıldıktan ve yaşanılandan algılananlardan sonra doğru bir kelime olabilir.Hayat silkilasyondan geçerek sunuyor her ne sunuyorsa heran yeni birşey yani böyle olmasaydı belkide bir anlamı olmuyacaktı en azından şuanlık bizlere aktarılanlarla çıkardığımız sonuçlardır bunlar.Bizlerde yeniliklerle yenilikler üretmek üzere yaşıyoruz diye düşünüyorum yarın ne olacak acabalar bizi taşıyor bugünlere yarınlara....Saygıyla

yüreğinin sesi 
 22.11.2007 16:23
Cevap :
Öncelikle çok teşekkür ederim yazımı okuduğunuz ve bu kadar uzun ve benim için çok değerli yorumunuzu bırakmaya değer bulduğunuz için. Daha önce tecrübe etmediğimiz bir geleceği yaratabilmemiz, geçmişimizle barışabilmemize bağlı aslında. Beynimizde sakladığımız bu eski hikayelerimizden ve onların bize yüklediği sınırlardan kurtulduğumuzda her şey bizim için çok daha güzel olacak. Bu çok kolay değil biliyorum. Ama niyet edip, bir yerden başlamak gerekmiyor mu? Süreç ne kadar uzun sürese de buna değmez mi sizce? Sevgilerimle:))  22.11.2007 21:34
 

Ne yapacağız şimdi ? Ben tek başıma yapam ki bu temizliği, yardım almam lazım:))) Selamlar, sevgiler...

Özlem Akaydın 
 21.11.2007 19:00
Cevap :
Yaparsın yaparsın yeter ki niyet et bir kolları sıva. Gerisi bak nasıl geliyor:)) Sevgilerimle  21.11.2007 21:38
 

evet çok haklısınız, bu yazdıklarınızı o kadar çok sıklıkla düşünüyorum ki..ama atmak keşke yazdığınız kadar kolay olsa, bu yeni birşeyler aldığınızda eskiyi attıklarınıza benziyor, yerine yenilerini koyamazsanız eskilerin hep kıymeti olur, eski olan herşey, nefretler bile kıymetlenir, düşünür düşünür çeşit çeşit şekillendirirsiniz..atmak ne mümkün vitrine bile koyar seyredersiniz ta ki sizi yok edene kadar en azından ben öyle yapıyorum maalesef..

Nazli 
 21.11.2007 17:35
Cevap :
İnan böyle yaparak kendimizi kandırıyoruz. Bu acılar yenilerini onların yerine koymamıza da engel oluyor sürekli. O acıları hatırlamak bizde hep yeni bir geçmiş yaşayacağız endişesi yaratıyor. Her şey değişimi kabul etmekle başlıyor. o alçak mazaretler ise bize hep engel olmaya çalışıyor:)) Sevgilerimle  21.11.2007 22:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 110
Toplam yorum
: 1899
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1099
Kayıt tarihi
: 05.02.07
 
 

Kimliksiz bir yazanım aslında... Bazen benim, bazen senim, bazen de herhangi biriyim. Belki d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster