Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Haziran '08

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
490
 

Hiç yalnız kaldınız mı!

Hiç yalnız kaldınız mı!
 

http://baskabahar.files.wordpress.com/2007/06/38220703sunshower4gp5.jpg


Hiç yalnız kaldınız, yalnız yaşadınız mı bilmem. Hepimiz bazen yalnız
kalmış, yalnızlığı yaşamışızdır. Ne zor, ne çekilmezdir yalnızlık. Hele bir
de arayanınız soranınız, kapınızı çalan olmazsa... Yaşamak ve hayat adeta
zehir olur size. Üzerine çöker bulunduğunuz yer. Ezilir, çırpınır durursunuz
altında.

Duyuramazsınız sesinizi hiç kimseye. Ne kadar haykırsanız, ne kadar
seslenseniz de. Bir sessizlik kaplar her yeri. Sıkıcı, ürpertici ve
korkutucu. Korkunç duygular kaplar içinizi, deli edercesine,
çıldırtırcasına. Ölümünüz gelir aklınıza, ürperir, korkarsınız birdenbire.
Sanki yok olur yaşayanlarıyla koca şehir. Kaybolur dostlarınız,
sevdikleriniz sessizlik içinde birer birer. Bazen duyulan bir ayak sesi eş
olur, yoldaş olur yalnızlığınıza.

Kaynayan bir çaydanlığın tıkırtısı, yaşadığınızı hatırlatır size. Bazen de
dışarıdan bir araba kornası. Korkutur, ürkütür, bozar sessizliğinizi. Bir
ses duyarsınız evinizde, odanızda. Anlamlı, güzel bir ses. Bir radyo, bir
televizyon sesi. Sorarsınız kendi kendinize, "Yaşadığım yalnızlığıma bu eş
mi?" diye. Lakin anlamazlar onlar seni, cevap veremezler, veremezler sana.
Gönlünce, yeterince. Ne yazık ki yine sen baş başa kalırsın yaşadığın
yalnızlığında, yalnızlığınla beraberce.

Bazen duvarlar değil, sen gidersin duvarların üstüne. "Ne olur konuşun,
konuşun! Benimle biraz dertleşin" diye. Ne bir ses verenin, ne de bir
konuşanın olur. Ne de bir derdini dinleyen vardır yanında. Kavak ağacı
gibidir yalnızlık. Ne kanadı vardır, ne de kolu. Bir hüzün, bir gariplik,
bir mutsuzluk çöker içine. Ağlamaklı, karamsar, kimsesiz duygularla dolu.
Gözünün önünde geçer hatıralar bir bir, bir sinema şeridi gibi. Bazen koca
şehir dar gelir. Büyürsün, büyürsün, sığamazsın içine. Bazen de yalnız
bulursun kendini, binlerce kalabalık içinde.

Sabah olur, uyanırsın. Ne bir gülen yüz karşılar seni, ne de bir ses olur
dünyanda. Yalnızken güzeldir. Herkes gibi gezersin, dolaşırsın sen de. Doya
doya her yeri. Hem de gönlünce. Ama gel de gör geceleri. Bir kabus, bir
karabasan gibi çöktü mü üzerine. İşte o anda çekilmez olur yalnızlık. El
ayak çekilip de herkes evine, köylü de köyüne gider ya. İşte o zaman
yalnızlığını yaşarsın saniye saniye. İşlersin hayatında yalnızlığını ilmek
ilmek.

Sana arkadaş, sırdaş, yoldaş olur, dost olur kara, kapkara, sonsuz geceler.
İşte böyledir yalnızlık...

Yalnız kalmak istemiyorsanız, dostlar ve dostluklar da güzellik ve
mutluluklar gibi hep sevgi, ilgi ister. Sakın sevdiklerinize karşı ilgisiz
kalmayın. Onlardan uzak olmayın!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 105
Toplam yorum
: 5
Toplam mesaj
: 13
Ort. okunma sayısı
: 869
Kayıt tarihi
: 18.06.07
 
 

Delice biri, aşka inanan zaman zaman hayatı tiye alan deniz tutkunu işte kısaca...

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster