Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

kevser şekercioğlu akın

http://blog.milliyet.com.tr/kevser

17 Ekim '08

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
581
 

Hoşça kal diyemedim

Hoşça kal diyemedim
 

Cenazeden dönüyorum, uzanıyorum biraz kestirebilmek için, gözümde damla uyku yok, ayaklarım ölmeden once buza kesilmiş gibi. Fönle ısıtmaya çalışıyorum, ısınmıyorlar inatla. Üzerime bir battaniye daha alıyorum ama mevsim kışa vurmuş damarlarımda. Damarlarım yavaşlamış, gözlerim kupkuru-şaşkın-kimsesiz bir boşlukta.

Gerçek bir kış akşamı geliyor aklıma, atkımın-şapkamın inceden yağan kara karşı duramadığı, iş çıkışı metrodan Taksim’e çıktığımda rüzgara direnemediğim bir akşam. Beni bekliyor yakışıklı uzun boylu bir adam. Selamlaşmalar, sarılmalar, sıcacık bir mekana atıyoruz kendimizi. Sosislilerimiz gelene kadar takılıyoruz birbirimize. Varyemez gibisin diyorum neden daha pahalı bir yere gitmiyoruz? Gülüyor her takılmama. Çıkışta, gel sana Şarabi’de bir kadeh şarap ısmarlayayım diyorum. Kabul ediyor gülerek. Sigara içtiğim zamanlar, muhtar çakmağıma bakıyor. Cinsiyet değiştirdim diyorum. Dertleşiyoruz kesintisiz. Tiyatro biletlerimiz ondan ama.

Tiyatro çıkışı kesintiye uğrayan yalnızlık muhabbetlerine devam. Ay yeter içimi bayılttın yalnızlığınla, nikah düşse alırdım seni ama düşmüyor ne yapayım diyorum. Gülüyor yine bir şeyler söylüyor kızdırmak için. Kolkolayız, soğuğa karşı sıkıca. Ay ben de sana bayılmıştım diyorum, zehirlerdim ben seni karın olsaydım diyorum.

Üşümem geçmiyor hala. Aklıma başka bir sıcak akşam geliyor. AKM’de Fındıkkıran balesi var, salon sıcacık. Bir gece once sabahlamışım ablamla, gözlerimi zor tutuyorum ayakta. Arada kapanıyor gözlerim, başım omuzuna dayalı kestiriyorum kısa aralarla. Hiç yorulmadan bana yorum yapıyor. Oğlum sen yanlış zamanda yanlış bir memlekette doğmuşsun diyorum. Okumaya, sanata, görselliğe, temizliğe o kadar meraklı.

Yalnız yaşamasına rağmen, hem zevkli hem tertemiz yapıyor yaşadığı mekanları. Yazlığının terası, bahçesi öyle özenli ki. Evinin düzeni tertibi… Günde beş gazete okuyor yıllardır hiç üşenmeden. Katı kuralları var bazen lüzumsuz kaçan ama nihayetinde o da insan. Evine son yaptığı düzenlemeleri gösteriyor hevesle, bayılıyorum.

Yine bir kış akşamında Mozart CD lerimi dinliyoruz benim evimde kahve içerken. Çocuklu kadınla yapamayacağını anlatıyor nedenleriyle uzun uzun. Bir ara soruyor senin hayatında biri var mı diye. Benim çocuklarım var unuttun mu diyorum küskünlükle. Keşke senin gibi bir kadın bulsam diyor yaptığı gafı düzeltmek için. Bırak diyorum geç kaldın toparlamak için. Beğendiği CD leri ona hediye ediyorum yalnız akşamlarında dinlersin diye.

Bazen duymak istemediği gerçekleri duyuyor benden uzun yürüyüşlerde, bozuluyor, sinirleniyor, ne söylese başka bir cevap alıyor ve biliyor ki son konuşan her zaman ben oluyorum, susturamıyor bir türlü ve biliyor ki bütün söylediklerim doğru. Bazen küsüyor ama uzun sürmüyor. Ya sinemaya çağırıyor ya tiyatroya. Yine yalnız dönemindesin herhalde kimseyi bulamadın bana döndün değil mi diye sitem ediyorum. Yakası kürklü siyah mantoma bakıp mafya babalarının aptal sarışın sevgililerine benziyorsun bu kadar çok konuşma vururlar seni diyor.

Hala buz gibiyim, aklıma bir şey geliyor, eski bir klasörde bir yazı aramaya başlıyorum. Teşekkürler Duman başlıklı bir yazı bu. Okumaya başlıyorum, üç sayfalık onu anlatan bir yazı. Yıllar once yazdıktan sonra bir kopya da ona vermiştim. Okuyunca ağlamıştı. Eşime veriyorum yazıyı, okuyor gözleri doluyor, ellerimi tutunca, kızıyor üşümeme. Sırtıma başka bir kazak getiriyor, endişeleniyor. Ben hala buz gibiyim.

İnsan nasıl davranır hiç ummadığı anda sevdiğini kaybedince bilmiyorum. Bari bir gece yoğun bakımda yatsaydı da kendimizi alıştırsaydık. Nasıl bilebilirdim yazın yaptığımız kahvaltı sonmuş, bilsem tekrarlamaz mıydım? Eski günlerden bahsederken gözlerimizin dolması vedaymış meğer haberimiz olmadan. Ne bileyim bir iki gün once telefonda konuşurken son konuşma olacağını bari sevdiğimi söyleyebilseydim.

Yeni eşinin yanında bana iltifatlar ederken, boşuna çeneni yorma artık çok geç beni kaybettin diye sohbetimiz geliyor aklıma palmiyenin altında. Keşke daha sıkı sarılsaydım yanından ayrılırken, bilemedim. Elimde okuduğu için mutlu olduğu ve okuduğu için mutlu olduğum yazıdan parçalara takılyor gözlerim.

Bazen seversin nedeni yoktur gibi gelir ama büyüdüğünde anlarsın ki tonlarca neden vardır ona duyduğun sevgiyi besleyen. Kızlar için alilelerindeki erkekler hep önemlidir. Sevdikleri insanlarla yoğururlar duygularını. Çocukken önemsenmek, ilgi görmek en önemlisi doğru açılardan temiz sevgiler görmek ilerideki hayatlarında, oluşan kişiliklerinde çok önemlidir ve asla unutulmaz.

Benim seninle paylaştığım güzeldi Dayı Duman, teşekkür ederim, özellikle (geçmişteki) ilgine, gösterdiğin sevgine, sen olduğun için sana. Seni seviyorum yeğenlerin en güzelinden dayıların en şekerine, güzel bir film gelmiş biletler benden bu kez, aradaki frigolarla birlikte “Sinemaya gidelim mi seninle?”.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili arkadaşım, geçmişdeki yazılarını okuduğum için, hemen dayını anımsamıştım ama... Ama onu uğurladığını düşünmemiştim... Uğurlar olsun Dayı Duman.. Sevgin kalmış geride, hem de masmavi, yeşile çalan..

derinmavi.. 
 25.10.2008 11:41
Cevap :
Uğurlar olsun, sevgisi kaldı geride onu gerçekten sevenler için. Annem kendini kimsesiz kalmış gibi hissediyor, umarım mavilikler ve yeşillikler içinde çok mutludur arkadaşım  27.10.2008 14:23
 

Tekrarbaşın sağ olsun canım. Hiç bir kelime tabiki acını azaltmaz. Hiç bir şey de gideni geri getirmez ama geri dönüpte aranızda geçenler var ya, o güzel hatıralar işte onlar bundan sonra senin yüreğinin acısını biraz da olsa söndürür. Hep güzel anılarla hatırlayacaksın O'nu, hep te seveceksin. keşkeleri düşüneceğine sana tavsiyem, iyikileri düşün arkadaşım. Allah'tan geride kalanlara sağlık, dayınada rahmet dilerim. Yerinde dinlensin. Sağlıkla kal.

emine kezer 
 22.10.2008 12:52
Cevap :
Ne güzel bir laf "Yerinde dinlensin" arkadaşım ve ne kadar isabetli bir yorum. Umarım gittikleri yerde dinleniyorlardır gerçekten bazen öyle yorgun hissediyorum ki kendimi... Sende bütün ailenle sağlıkla kal ve de sevgiyle arkadaşım  23.10.2008 16:43
 

şimdi ne düşünürsen düşün yetmez ki sana. öyle güzel günler yaşamışsınızki beraber kısıtlı bile olsa zamanınız öyle dolu dolu yaşamışsınız ki, işte yetmemesi de bundan biraz da...en azından çok güzel anlar var şimdi içinde ona dair...

beenmaya 
 20.10.2008 11:12
Cevap :
İnanmıyoru(Z)m ki hala öldüğüne. Bu iyi mi kötü mü anlayamadık. Evet gerçekten güzel şeyler yaşadık, kötülerimiz de var yanında şimdi gülerek anlattığımız. Yeğenlerim, kızlarım küçükken onları hep sinemaya götürürdüm aynı dayımın bizleri götürdüğü gibi. Benim dayımı hatırladığım gibi hatırlasınlar diye büyüdüklerinde. Biraz küfürlü konuştum, biraz şımarıkça, abartılı kızmalar yaptım umarım onlar da beni onu sevdiğim gibi sevsinler diye...  20.10.2008 12:08
 

Tekrar başın sağolsun. Ölümün geride kalan sevenleri için en acı veren tarafı keşkelerdir. Keşke şöyle de yapsaydım gibi. Ama artık geri dönüş yok. Ders almamız gereken en önemli konu ise şu an yaşayan sevdiklerimize olan davranışlarımız. Elimizden geldiğince kucak açmalıyız. Ölüm kapıyı çalınca keşke dememek için. Sevgilerimle.

Murat Ersöz 
 19.10.2008 22:50
Cevap :
İçimi rahatlatan tek şey bu zaten arkadaşım. Onunla gerçekten iyi bir ilişkimiz vardı çok sık görüşemesek de. Ölmeden iki gün önce telefonla aramıştım güzel konuştuk. Şükürler olsun etrafımdakilerle aram iyi bazen çocuklarımla hırlaşıyorum ama o da onların iyiliği için umarım anlarlar zamanı geldiğinde...:) Ne yaparsak yapalım hep bir iki keşkemiz kalacak içimizde, insanız tüm hallerimizle. Benden de sevgiler selamlar, sağlıkla ve yerinde kal olur mu?  20.10.2008 10:37
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 339
Toplam yorum
: 1558
Toplam mesaj
: 310
Ort. okunma sayısı
: 879
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

1965 Akçakoca doğumluyum. Evli ve dört kız annesiyim, küçük bir kızın  anneannesiyim. A.Ü. Halkla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster