Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Kasım '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
916
 

İçimizdeki Everest, Lut ve sükûnet...

İçimizdeki Everest, Lut ve sükûnet...
 

Resim: nationalgeographic.com


Çevresine öfke saçan insanlarla dostluk yapmaktan hoşlanır mısınız?

Öfkenin yanı sıra korku saçan insanları sever misiniz?

Korkunun yanı sıra içinde haset, kin, kıskançlık barındıran insanları sever misiniz?

Tüm bunların yanı sıra çevresini (zarif bir dille bile olsa) küçümseyen, aşağılayan, kinaye yapan, dedikodu ile beslenen ve sürekli yargılayan kibir dolu insanları sever misiniz?

Eminim bu soruları okuyan herkes “asla sevmem” diyecektir. Eğer siz de böyle demişseniz kısa bir süre durun ve düşünün; çevrenizde bu şekilde davranan insanlara değer verdiğiniz hiç olmadı mı? Ya da halen veriyor olabilir misiniz?

Düşündükten sonra “evet, hiç olmadı...” derseniz sizi kutlarım. Siz içinizde bu olumsuz davranış ve düşünceleri taşımıyorsunuz demektir. Yazının geri kalan kısmını okumanıza gerek yok.

Ama düşündükten sonra; “zaman zaman bu tür davranışları olanlara değer verdiğim oluyor” diyorsak kendimizi çok iyi irdelememiz gerekecektir. Zihinsel olarak özürlü hale gelmeye başlamışızdır.

Eğer “öfkeli, korku veren, haset, kin, kıskançlık ve intikam duygularıyla” yaşayan, bu duygularını “dedikodularla, yargılarla ve kibirle” taçlandıran insanları dost edinmiş ya da onların davranışlarını, duygularını onaylar davranışlar göstermişsek, onun taşıdığı tüm zihinsel özürleri biz de taşıyoruz demektir.

Onda gördüğümüz ve gizlice hoşlandığımız davranışlar aslında kendimizde görmek istediklerimiz ya da gördüklerimizdir.

Bu olumsuz davranışlarımızı ve duygularımızı onaylayacak olan kişi elbette ki aynı davranışları gösteren ve benzer duygular paylaştığımız bu insanlardır.

Ben asla böyle davranmıyorum dememiz ya da düşünmemiz yeterli değildir. Bu davranışları onaylamışsak en az o kişi kadar “öyleyizdir.”

Eğer dedikodu yapılırken (katılmasak bile) dinlemiş ve sessizlikle onaylamışsak dedikodunun ortağı olmaz mıyız?

Bir insan yargılanırken "sessizlikle onayladığımızda" yargıya ortak olmaz mıyız?

Çevresine sürekli öfke ve korku saçan insanı (sessiz kalarak bile) onaylamışsak en az o insan kadar korkak olmaz mıyız? Onun öfkelenmesine yol açan korkuları biz de taşıyor olmaz mıyız?

Onun içindeki sakızlaşmış kini, kıskançlıktan kaynaklanan iniltilerini, hasetten doğan coşkularını izlerken (ve katılırken) biz de aynı duyguları taşıyor olmaz mıyız?

Aslında bizim istediğimiz o insanın bize de aynı şekilde (kötü) davranmasıdır. Kendimizi hangi davranışlara değer görüyorsak o davranışları onaylarız. Bazen onaylamakla kalmayıp katılımcı oluruz. Gördüğümüz kötü kişilik aslında “bize ait olan ya da özendiğimiz” kişiliktir.

O kişi bizim aynamızdır. Aynaya baktığınızda kendinizden hoşlanmışsak ancak aynamız kadar temiz olabiliriz.

Ve sürekli bu insanları çevremizde buluyorsak, biz aynen o insanlar gibiyizdir. Biz neyi arıyorsak onu buluruz.

Bir kişi bizi (samimi olarak) yüceltmiş, övmüş ve zirveye çıkartmışsa yücelik aslında onun içindedir. Bizi kendi içinde var olmayan bir yüceliğe çıkartamaz. Everest Tepesi onun içinde vardır.

Bir kişi bizi aşağılamışsa, aşağıladığı kadar alçaklık, gerçekte onun içindeki alçaklıktır. Bizi kendi içinde barındırmadığı bir alçaklıktan daha fazla alçaltamaz. Lut Gölü onun içinde vardır.

Çevremizde bu davranışlar çoksa, sürekli oluyorsa bu sözünü ettiğimiz “kötü kişinin” suçu değildir. Hep birlikte oluşturduğumuz ve görünmeyen sessiz bir iradenin sonucudur.

Sözü edilen “kötü kişi” gerçekten kötü kişi midir? Kötü kişi bizim sessiz (ve güçlü) onayımız olmadan kötülük yapabilir mi?

Kötü kişinin alçalttığı insan ve bu alçaltmaya alçaltmayla yanıt veren kişi, kötü kişi kadar suçlu ve kötü değil midir?

Hata yapan, hepimizin sessiz iradesiyle ve onayıyla hata yapmıyor mu?

O halde hata yapanı yargılamak neden? Hata hata ile örtülseydi, ateş ateş ile sönmez miydi?

Alçaltmak, alçaltmakla karşılık bulursa ortada iki alçaklık olmaz mı?

Küfür, küfürle yanıt bulursa ortada iki küfürbaz olmuyor mu?

Dedikodu, dedikodu ile ağırlanırsa ortada iki dedikoducu olmuyor mu?

Tıpkı sevgi, sevgi ile ağırlandığında ortada iki sevgilinin olduğu gibi...


Fikir tartışması diye gurur savaşı yapıldığında ortada fikir mi vardır? Gururların savaşı mı vardır?

Gururların savaşından kim galip çıkabilir ki? Hepimiz mağlup olmaz mıyız?

Çünkü “o gizli, güçlü ve sessiz irademiz” sevgiyi kaybetmez mi?

Sevginin kaybedildiği yerde sadece pislik olur.

Aslanın aslanla savaşından sonra ortada yaralı bir aslanla bir de aslan leşi kalır.

İki aslanın savaşını bitmeyen bir iştahla kim seyreder? Kim bu savaşın etrafında sevinçle çığlıklar atarak dans eder?

Aslan leşine çakallar üşüşmez mi?

Zeki çakal taraftır; zayıf aslanın kazanmasını ister. Zira yaşayan zayıf aslan, gelecekteki yemeğidir.

Öyleyse aslanla aslanın savaşını sadece çakallar kazanmaz mı? Aslan kazansa da kaybetse de aslında mağlup olan değil midir?


Ne savaşan aslan olmalıdır insan, ne de kazanan çakal...

Sadece insan olunmalıdır, insan...

Kinden, kıskançlıktan, dedikodudan, gururdan, hasetten ve sevgisizlikten uzak, sadece insan olunmalıdır.

Hem surette hem de gerçekte...

Sükûnet içindeki insan olunmalıdır.

Haluk Seki-2004

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Şimdi kalkmışlar bütün yurtseverleri içeri atıyorlar. İçini kinle, garezle, yalanla, hilekarlıkla, hırsla doldurdukları ve adına ergenekon dedikleri masalla. Dünün teröristler öbek öbek yurduma giriyor, büyük bir kahramanlıkla karşılanıyor, dünlerde bu vatan için canını veren şehit ve gazi yakınları itiliyor, kakılıyor, aşağılanıyor. Öfkeleniyorum. Bu devlet adına terörist başını sorgulayan subayımız içerde çürütülüyor, inanılmaz sorgulardan geçiyor ve diyor ki; ben Öcalanı sorgularken bile bu denli insafsız davranmadım diyor, biz susup oturacak mıyız? "Oturuyoruz gerçi de." O zaman tüm bu pisliklere ortak olmuyor muyuz? İster istemez öfkeleniyoruz. Öfkemiz hayatımıza, yaşam biçimimize yansıyor. Göz göre göre ülkeyi soyuyorlar, susacak mıyız? Öfkeleniyorum. Gerçekten öfkeleniyorum. Ve tüm bu gelişmeler sonrasında benim de silah alıp dağlara çıkasım geliyor bazen inanın. Diğer dediklerinizden ise derde derman diyecek kadar bile bulamazsınız. Ama öfkeliyim gerçekten. Sevgiler

Ayrıntıda gezinmek 
 08.11.2009 23:24
Cevap :
Sevgili ayrıntıda gezinmek, hem kişinin hem de toplumun öfkelerine yol açan olayların tamamının altında "korkular" vardır. Kişiler ne kadar korkuya sahipse toplumda o kadar şiddet, öfke vardır. Siz de yazdıklarınızda bu korkuları ifade etmişsiniz. Bu korkunun adı "ülkeyi kaybetmek" korkusu. Tabi daha başka korkular da var, ben özetle yazdım. Toplum adaletsizliğe ses çıkartmadığı sürece suçlular kadar suçludur . Ve o adaletsizlik hepimizin oluşturduğu "sessiz" ama güçlü iradeden kaynaklanır. Durumumuzdan tabi ki hepimiz tek tek suçluyuz. Bu yazı toplum davranışlarını tanımlayan bir yazı değil, daha çok kişisel ilişkileri yorumlayan bir yazıdır. Kişilerin yarattığı ego savaşlarını, çıkar kavgalarını, hakaretleşmeleri anlatır. Ama bu da toplum iradesinin bir kesitidir. Hiç bir parçaçık ya da olay bütünden ayrı incelenemz. Yani bir şeker taneciğinin koptuğu kesme şekerin bütününden farklı özellik taşımadığı gibi kişiler de toplumdan ayrı incelenemez. Sevgi ve saygılarımla...  09.11.2009 9:06
 

Her türlü insan var tabiiki etrafımızda.. Gerek sülalede, gerek arkadaş çevresinde, gerek yaşadığımız alanlarda vs.. yani iilaki vardır.. yok diyen yalan der... İşte bu sıraladığınız insan tiplemelerine yapılıcak en doğru şey, dürüst davranmaktan geçer..Oda olumsuzluğa karşı ne yapmam gerekirde en güzel şekilde kırıcı olmadan ifade etmeliyim bu olumsuzluğu diye.. düşünerek davranmalıyız.. Herkes yok uğraşamam derse nice olur hallerimiz.. He anlayan anlar, anlamayan da zaten dünden kaybetmiştir...Size katılıyorum.. önce insan olunmalı...Gerisi zaten gelir.. saygılarımla..

fugen 
 01.12.2008 21:54
Cevap :
Evet sevgili Fugen, tüm yazının özeti "insan olunmalı" ifadesi ile yapılmış oluyor. Ne kaybeden aslan olunmalı, ne de kazanan çakal... Ne aslanlar gibi kavgaya girilmeli ne de çakal gibi kavgadan sonuç çıkartılmamalı... İnsan olunmalı... Sevgi ve saygılarımla...  02.12.2008 13:08
 

Bu yazı tüm zamanlar için geçerli olsa da bu aralar daha da gerekli bence. İyisi mi önerilerime alayım, belki farklı kişilere daha ulaşır.Çok önemli şeyler var bu yazıda, ben bir de çıktı alayım da oğluma vereyim :))

Nilgün Akad 
 27.11.2008 23:32
Cevap :
Daha önce de söylemiştim, Allah herkese sizin gibi bir okur versin diye. Yazıların içindeki mesajları derhal algılıyorsunuz. Ben de "bu aralar daha gerekli olduğu" düşüncesiyle "blog kategorisinde" yayımlamıştım. Ama daha sonra (bir nedenle) blogdan çekip kendi kategorime aldım. Yazının oğlunuza da hayırlı olmasını diliyorum.:-) Annesine çekmişse yazıyı didik didik eder herhalde. :-) Sevgi ve saygılarımla...  28.11.2008 9:55
 

Bütün insanlar düşünceli, duygulu, duyarlı olabilseydi, dünya ne kadar bambaşka olurdu değil mi? Hayattaki en büyük zenginliğim nedir, biliyor musunuz? Kimse benim için ' Bana kötü davrandı, hakkımı yedi, beni sevmedi, yardım etmedi ' demez, diyemez. İddialı bir cümle gibi gelebilir ama, gerçek bu. Ve ben, böyle olmayı öyle kolay başarıyorum ki. Formülü ise empati yapmak. Onun yerinde ben olsaydım, bana nasıl davranmasını isterdim sorusu, insan olabilmenin püf noktasıdır. Güzel insanların çoğalması dileğiyle, sevgiler...Not; megaloman değilim:-)

Tülin Aksoy 
 27.11.2008 22:28
Cevap :
Sevgili Aksoy, tüm insanların aynı frekansta olsaydı Rahmetli Aşık Veysel' in dediği gibi "koyun kurt ile yan yana gezerdi", söylediğiniz gibi insanlar sadece empati yapmayı becerebilse bu da yeterli. Duanıza can-ı yürekten amin diyorum. Sevgi ve saygılarımla...  28.11.2008 9:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 90
Toplam yorum
: 1679
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2004
Kayıt tarihi
: 27.05.07
 
 

Yaşayacağım yıllar yaşadıklarımdan daha az... Öyleyse "adam gibi yaşamalı" diye düşünüyorum. Kola..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster