Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Eylül '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
536
 

İçimizdeki Yabani Atların Peşinde

İçimizdeki Yabani Atların Peşinde
 

Paulo Coelho  "Brida"da,  "Duygularımız içimizdeki yabani atlardır" diyordu. Mantığımızla onları dizginleyemiyorduk. Alıp başlarını gidiyorlardı. Ve giderken bizleri de sürüklüyorlardı peşlerinden.

Dizginlemek istedikçe sürükleniyorduk bilmediğimiz bir coğrafyaya doğru. Gitmek istedikleri yeri, varmak istedikleri noktayı sadece onlar biliyordu.  Bizim cesaret edemediğimizi yapıyorlardı belki de. Bizi götürdükleri yerde bizi bekleyen kaderimiz oluyordu çoğu kez.

"Bir 'an'ın, yalnızca bir 'an'ın bütün hayatı kapladığı an'lar"  vardır ya hani, işte o an'dır yaşadığımız.  Ve tam da o an'da öğreniriz,  hayatın neresinde durduğumuzun hiç de önemli olmadığını...

Hep böyle güzeldir başlangıcı aşkların. Kanatlarımızın olduğunu hissederiz önce. Sonra da birer birer kırıldığını... Uçuşan son tüyün ardından acıyla bakarken tövbe ederiz aşka. İçimizdeki yabani atları yılkıya salarız.

"Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz" der ya Mungan, Yalnız Bir Opera'da. Öyledir, acımızı asla belli etmeyiz.

Hani, çocukken annemiz, "Koşma, düşersin" dediği halde koşar ve düşeriz ya. Hani, dizlerimiz kanar, canımız yanar da, annemizin "Ben dediydim!" bakışlarına aldırmadan, burnumuzu çeke çeke "Acımadı ki!" deriz ya,  küçücük yüreğimize sığdırdığımız o kocaman gururumuzla.

Hep aynıdır işte!  Büyürüz, acılar değişir, dizlerimiz yerine yüreğimizin üzerine düşeriz artık. Ama o gurur hep oradadır. Hiç değişmez.  Büyüsek de ona sığınırız.

Gözyaşlarımızı gizleyip, burnumuzu çekerek tıpkı çocukluğumuzda olduğu gibi, ama bu kez sessizce içimizden tekrarlarız: ACIMADI Kİ! 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çabuk kapanır dizlerimizin üstüne düştüğümüzde ki yaralar. Annemizin öpüp de geçmediği yara olmaz o yaşlarda…Ama büyüyüp de yürek üstüne düşünce oluşan yaralarımız kapanmaz hemen, kanar ince ince … Yüreğinize sağlık. Sevgiler…

Naz Avcı 
 24.09.2012 21:51
Cevap :
Yüreğimizdeki yaraların iyileşmemesi, yüreğimizden öpen kimse olmayışındandır sanırım... Tatilde olduğumdan geç yanıtladım. Teşekkür ve sevgiyle.  30.09.2012 21:15
 

Çok acıdı çoook...:) O yabani atları yılkıya salma zamanı çoktan geldi, geçti aslında ya(!)Beni düşüncelere salan harika bir yazıydı yine...Aklına,ruhuna sağlık Sevgili Melek...

fatma iyibilgin 
 24.09.2012 0:22
Cevap :
Seni çok iyi anlıyorum sevgili Fatma. Teşekkürle, sevgiyle...  30.09.2012 21:17
 

"Acımadı ki..." Ne güzel bir "varış" tanımlaması...Bir sözcüğe nice duyguyu sığdırmak... Naif, duygulu, hoş bir yazı. Sevgilerimle...

Vildan Sevil 
 21.09.2012 13:39
Cevap :
Ziyaretiniz ve paylaşımınızla sevindirdiniz Vildan Hanım. Teşekkürler...  21.09.2012 17:52
 

Etkileyici ...selamlarımla.

Tülay EKER 
 19.09.2012 18:16
Cevap :
Teşekkürler... Sevgiyle.  19.09.2012 20:21
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 217
Toplam yorum
: 1809
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2074
Kayıt tarihi
: 26.09.07
 
 

Burada yazarken kim olduğumuzun, ne olduğumuzun bir önemi olmadığını düşünüyorum. Önemli olan yaz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster