Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Ekim '13

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
5788
 

İki bayrak, iki çocuk

Durakta beklediğim otobüs bir türlü gelmiyordu. Durağın panosunda yazılı saat de çoktan aşılmıştı. Sabahları çok soğuk olur Eskişehir, ekim ayı ortalarından itibaren. Akşamları da soğuklar kendini iyiden iyiye hissettirir.

Hava güneşli olmasına rağmen, gölgede sabah ayazı vardı.  Beklediğim otobüs gelmeyince ileriye geriye adımlar atıp yürümeye başladım. Durağın ilerisinde, yüksek apartmanlar arasında güneşin şavkının yola vurduğunu gördüm, güneşlenmek için oraya doğru ilerledim. Tam sağımda kaldırımla yol arasındaki fundalıkların içinde kıvrılmış halde, atılmış iki bayrak gördüm. Eğilip aldım bayrakları. Açıp düzelttim. Plastik tutamakları da, bayraklar da temizdi, yırtılmamış ve zedelenmemişlerdi. Bayraklar dosya kağıdı büyüklüğündeydiler...

Bir çocuk gibi sevindim... Bir elimde açılmış halde iki bayrak, bir elimde çantam olduğu halde durağa yöneldim. Durak bir hayli kalabalıklaşmıştı. Her yöndeki otobüslerde de gecikme vardı. Yolcular da dikkatle baktılar elimdeki bayraklara... Önceden bekleyenlerde göz aşinalığı vardı, elimde bayrak olmadığını farkedenler de olmuştur. Kendi kendilerine, "Bu bayrakları nereden buldu bu adam" diye de düşünmüşlerdir... Dün Cumhuriyet Bayramı idi, herkesin elinde bayrak vardı. Apartmanların, kurum ve kuruluşların ön cepheleri bayraklarla donatılmıştı. En çok da al bir gül gibi elde taşınan küçük bayraklar vardı. Çok az da olsa, kimileri, bayraklarını ellerinden düşürmüş veya atmış da olabilirlerdi. Böyle yapmasalar, üzülüyor insan. Yerlere, öteye beriye bayrak atmalar hiçbirimize yakışmaz!..

Beklediğim otobüs geldi. Koltuğuma oturdum. Otobüs sıcaktı. Camdan da güneşin ısısı içeriyi daha da ısıtıyordu. Camdan dışarıyı gözetliyordum, elimde bayraklar olduğu halde. Sonra sağ yanıma dönüp yolculara baktım gayri ihtiyari bir halde. İki çocuğun elimdeki bayraklara sevgi yüklü bakışlarla baktıklarını ayrımsadım. Hiç duraksamadan hemencecik elimdeki bayrakların birini bir çocuğa, birini de diğer çocuğa, bayramlarını da kutlayarak verdim. Bayram dündü, ama sevinci bugün de yaşanıyordu. Ne kadar sevindiklerini anlatamam.

Çocuklar bana teşekkür ettiler. Anneleri de çok mutlu olmuştu. Çocukları sevinmişlerdi. Hangi anne, çocuklarının sevincinden mutlu olmaz ki!.. Çocuklar da annelerinin uyarısı ile benim bayramımı kutladılar.

İki kardeşten büyük olanı altıncı sınıfta okuyormuş. Ayak parmağına tırnağı batmış, doktordan dönüyorlarmış. Ayaklarına baktım, ucuz cinstendi ayakkabıları ve tarak kısmı darcaydı. Bir numara büyük ayakkabı alıp giymesini söyledim.

Küçük olan kardeş de ikinci sınıfa gidiyormuş...

Çocuklarımızın bayrak sevgisi hep yücedir, bunu bir kez daha yaşadım...

İki yoksul çocuktular...

Para pul verilmiş gibi; kendilerine  çikolata, üst baş alınmışçasına sevindiler...

Bayrak ve çocuk!..

Bu topraklarda etle tırnak gibidir...

Toprakla su gibidir...

Ağaçla açan çiçeği gibidir...

Ana sütü gibidir...

Dalgalanır gönderde, yaşar gönüllerde... Onu tutan ellerden yüreklere sevgiler akar coşkun nehirler gibi... Gözlerde de sevgi ve sevinç kıvılcımları saçılır vatan sathına ve gökkubbeye...

Çocuk bayraktır, bayrak da çocuk!..

Bu en yüce mutluluk!..

30.10.2013 Çarşamba/Eskişehir

Şennur Köseli bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok duygulandım değerli yazarım.Çocuklar ömrümde en sevdiklerim,bayrak ise hem en sevdiğim,hem de en kutsalım...Elinize,yüreğinize sağlık.Saygı ve selamlarımla efendim...

fisun gökduman kökcü 
 22.04.2018 3:41
Cevap :
Sevgili ve Çok Kıymetli Yazarımız Fisun Gökduman Kökcü Hanımefendi..Dünyanın en ulu toprağını atalarımız;kitaplara, filmlere,tarihe sığmayacak fedakarlıklarla biz Türk Milleti'ne vatan eylemişler.Al bayrağımızı da bu ulu vatanımıza, fedakarlığımıza,çalışkanlığımıza,sevgimize,bağımsızlığımıza, özgürlüğümüze,ilerlememize sembol eylemişler.Bize düşen de her zaman ve her şartta çok çalışmak,çok sevmek ve çok okumak olmalıdır.Milli bayramlarımıza dikkat ederseniz çocuklarımızın ilgisi çok daha içten bir sevgiyle çok yüksek ve güçlü oluyor.Hele de ellerine tutuşturulan şanlı al bayrağımızı, ellerinden hiç düşürmüyorlar,sımsıkı tutuyorlar.Çocuklarımız ailelerini,anne-babalarını,vatanımızı,bayrağımızı,İstiklal Savaşı'mızın önderlerini başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk Başöğretmenimiz olmak üzere çok severler.Bu son asırda da öyle çok rahat edemedik,bilmem bir güzel ani akıl güçlenmesiyle birbirimizi çok güçlüce sevmeye başlayabilir miyiz?!.Başarmayı dilerim.Selam,sevgi ve hürmetlerimle efendim.  23.05.2018 13:19
 

Cemal Bey çok duygulandırdınız beni.Çocukların yerine koydum kendimi sevindim,sizin yerinize koydum huzur ve mutluluk duydum ve endişelerim azaldı sanki geleceğe dair.Teşekkürler bu güzel yazınız için.İyi ki varsınız.

Şennur Köseli 
 01.11.2013 9:53
Cevap :
Sevgili Şennur Köseli, Çocukların sevinçlerinden, onların güzel duygularından, onların sevdiklerinden hayat buluyoruz ve dolu dolu bir mutlulukla yaşıyoruz. İlkokul Lise arası milyonlarca çocuğumuz var; yani İlkokul, düz Ortaokullar, İmam Hatip Ortaokulları çocuklarındaki bayrak ve Atatürk sevgisini ancak yaşayanlar bilir.Biz öğretmenler,çocuklarımızdaki bu mukaddes duygularla erişilmez bir sevinç ve mutlulukla yaşamaktayız.Elbette ki lise ve Üniversite gençliğimiz de bu mukaddes duygulara sahiptirler,ama onlardan küçüklerinki çok başka... Anadolu; mertçe, kahramanca, evliyaca, adalet ve hakkaniyetle yaşayıp hizmet edenleri bağrına basar ve Türk Milleti'nin gönül çınarları olur her biri... Bizim bu mübarek topraklarda iki güzel tohumumuz var: Biri buğdaydır,toprağa ektiğimiz, biri de sevgimizdir gönüllere ektiğimiz... Canımız ve gönlümüz de bunlarla yaşar, gider sonsuzluğa... Anadolu uludur,Türk Milleti asildir..Çok teşekkür ederim.Her zaman çok iyi olmanızı dilerim.Sevgilerimle...  01.11.2013 18:42
 

Çocukları sevindirmek de ayrı bir mutluluk. Onların gözünde göreceğim bir sevinç pırıltısı beni de çok çok mutlu eder. Bayrak sevgisi de apayrı bir şey ve çocuklar severler bayrağı çünkü onlar da bizim bayrağımız. Hep ileriye en ileriye taşınması için, sevgiyle...Selamlar, mutlu kalın...

Ayşegül HAYVAR 
 31.10.2013 14:30
Cevap :
Sevgili Ayşegül HAYVAR;"Çocuklarımız bizim bayrağımızdır" cümleniz beni epeyce duygulandırdı, bir o kadar da mutlu etti. Başka nilletleri bilmem, -dış dünya maceram olmadı, hevesim ve isteğim de yok- bizim milletimiz kadar bayrağına düşkün başka millet var mıdır!.. Mutlaka vardır, değil mi?!.. Bayrak sevgisi Türk Milleti'nin direncini, bin yıllara yayılmış acılarını, sevinçlerini, sonsuza kadar var olma tutkusunu ve daha daha çok güzel duygularını ifade eder. Burada karınca kararınca yazmaktayız, bir şans ki siz değerli şahsiyetleri tanımaktayız. Her günümüze en az bir hikaye sığmaktadır. Belki bir Saik Faik olamayız, ama yazabilenler olabiliyoruz. Kavimler mezarlığı olan bu mübarek topraklar, biz Türklere vatan olmuş çok şükür. Namık Kemal'i de, Ziya Gökalp'i de, şehit ve gazilerimizi de anarak, unutmayarak; çok çalışarak ve hele de çocuklara gözümüz gibi bakıp onlara sahip çıkarak huzur içinde yaşamalıyız... Ömrünüz şirin, şansınız açık olsun... Çok teşekkür ederim... Sevgilerimle...  31.10.2013 18:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 316
Toplam yorum
: 578
Toplam mesaj
: 319
Ort. okunma sayısı
: 2040
Kayıt tarihi
: 04.09.06
 
 

Yaşanan her hayat en iyi hayattır; yeter ki içinde kötülük olmasın!.. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster