Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Ekim '09

 
Kategori
Sinema
Okunma Sayısı
1011
 

İki dil bir bavul: bir bavula sığabilen hayatlarla; hiçbir yere sığamayan hayatlar…

İki dil bir bavul: bir bavula sığabilen hayatlarla; hiçbir yere sığamayan hayatlar…
 

yiiirmiüçnisan kuutlu olsun. seviniiin çocuklar...........


Denizli’li Emre Öğretmen;

Bavulun içine sığdırdığı,

bildiğini sandığı hayatı(nı)

Urfa’nın bir Kürt köyünde; hiç bilmediği bir hayata açar …..

Öyle bir yerdeyim ki….. Öyle bir yerdeyim ki….

Emre Öğretmene soruyor Annesi :

Oralar nasıl oğlum? Ne var ne yok oralarda ?

Yanıtlıyor Emre Öğretmen:

Nasıl olsun işte ; buralarda hiçbir şey yok…

Güneş var, …

Güneş var işte….

Başka bir şey yok….

Hayat;

Hiçbir şeyin olmadığı bir yerde, hiçbir şeyleri olmayan çocuklara ,

Tek ayak üstünde durma cezası veriyor…

Suçları büyük taammüden

Cezaları ömür boyu….

Öyle bir yerdeyim ki….. Öyle bir yerdeyim ki…

Dostum dostum güzel dostum

Bu ne beter çizgidir bu

Bu ne çıldırtan denge

Yaprak döker bir yanımız

Bir yanımız bahar bahçe..

Emre Öğretmen birinci sınıflara resimlerle alfabeyi öğretiyor.

Cevizi gösteriyor misal;

Nedir bu ? diye soruyor…

Bilmiyorlar, kendi yanıtlıyor

Ceviz diyor ve ekliyor; nerden bileceksiniz ki…

!!!

O an yıllar önce izlediğim; “ Hakkari’de bir mevsim " filmini anımsadım…

Orda; ömürleri boyunca hiç portakal görmemiş çocuklar, portakalı kah koklayarak, kah yalayarak anlamaya çalışıyorlardı. O kadar etkilemişti ki beni o sahne; odur budur her portakal yiyişimde hatırlarım ve dilim içime kaçar …. Bir süre konuşamam….

Ve filmin sonlarına doğru; Emre Öğretmen

Kendine yabancı çocuklara

Onlara yabancı bir dil'de şarkı öğretiyor..

Yiiirmi üç nisan kuuutlu olsun…

Sevinin çocuklar…

….

Yıl sonu geldiğinde ise ;

Kendine yabancı hayatların öğrettiklerini de bavula koyup dönüyor Denizli'ye…

Bir daha geri döner mi bilmem….

Öyle bir yerdeyim ki…. Öyle bir yerdeyim ki…

...

Bir bavula sığan hayatları görünce; insan düşünmeden edemiyor...

Nasıl

hiç bir yere

sığamaz ki

bir hayat................???

ekim-2009-haticeatalay

*italik yazılar Ahmet Kaya'ya ait bir şarkının sözleridir...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Selamlar, sizin yazılarınızı yeni keşfettim.Fırsat buldukça okuyorum.Güzel bir etki bırakıyor okuyanda.Değiştiriyor.Belki edebiyatın gücü.Kalemi tutan elin güzel bir ruh taşıdığı belli.Moral veriyor,anlam katıyor yazılarınız.Bu yüzden güçlü diyebilirim.Okuyanı çaresizliğe itmiyor.Bu anlamda okuyanı düşündüğünüzü,o sorumluluğu taşıdığınızı hissediyorum. Yazıya gelince belki okuyanlar arasında en fazla ben kendimi bulmuşumdur.Çünkü Emre öğretmenle aynı kaderi paylaşıyorum.Bizim en büyük sorunumuz moral.moralsizlik yada.Ucra köylerde yaşamak,dünyadan,sanattan uzak,ıssızlık içinde...Arada bir yoklayan anlamsızlık duyguları.Ama bu işin bir yönü tabiki.Yoksa fotoğrafta tek ayak üstünde duran çocuklarla yaşamanın-bunun dışındakilerin anlamayacağı-bir güzelliği,anlamı vardır.o yalnızlık bir filme,bir yazıya konu olduğu zaman tuhaf oluyor insan.Beni farkedenler var,diye düşünüyor.Moral oluyor.Bu da öyle bir yazıydı işte.

die stimme des mondes 
 22.10.2012 17:02
Cevap :
Güzel ve de değerli cümleleriniz için çok teşekkür ediyorum. Ve de cümlelerimin bir işe yaraması, fayda sağlaması ayrıca mutlu etti beni......Saygı ve selamlarımla......  23.10.2012 17:51
 

ne güzel bi yüreğiniz var bunu yazılarınızdan hissediyor hemen..diyarbakırlı biri olarak böle şeyleri sadece duymak bile güzel hep istanbulda yaşamış biri olarak nerde olursa olsun çekilen acıyı paylaşmak..böle yürekler ve kelamlar çoğalıkça yılmaz güneyin dediği gibi kazanacağız elbet birgün..sevgiyle ve iyilikle kalın..

ciwanamed 
 24.11.2009 0:59
Cevap :
Yine Yılmaz Güneyin dediği gibi : Aslında ne güzel şeydir insanın insana yanması. Ne güzeldir bilmediğin birinin derdine üzülmek ve çare aramak..... Sizde sevgi ve iyilikle kalın.... teşekkürler paylaştığınız için.....  24.11.2009 15:24
 

Emre Öğretmen o köyde görevine devam ediyormuş. "Ben o köyde gerçek hayatı öğrendim" diyordu geçenlerde bir demecinde. Kürtler hakkında atıp tutanların da öğrenmesi dileğiyle... Ahmet Kaya, Hasan Hüseyin Korkmazgil'le güzel bağdaştırmışsınız. Yüreğinize sağlık. Selamlar.

Murakami 
 01.11.2009 19:28
Cevap :
Öncelikle çok sevindim bu habere.......Çünkü , ancak Emre Öğretmenler ayna tutacaktır ordaki hayatlara ve ey ahali ; bakın buralarda neler yaşanıyor, kimler yaşıyor diyecektir....... Ve de " öyle bir yerdeyim ki "hep A.Kaya'dan dinlenilen ezgi olduğundan; hemen onun adını yazdım. Şiirin sahibi ,değerli Şair H.H.Korkmazgili nasıl da atlamışım .... Çok utandım ve de üzüldüm şimdi :(..... Teşekkürler hatırlattığınız için Sayın Hocam...... Ama Hocalar da böyle durumlar içindir ; öyle değilmi ? :)...... selamlar.....  02.11.2009 9:23
 

Arkadaşım doğu'da öğretmenlik yapıyor. İlK gittiğinde uzun bir süre kendine gelememişti. Sınıfa girdiği günü hala anlatır: Merhaba dedim cevap yok, konuşmaya başladım kimse anlamıyor, ne yapacağımı şaşırdım demişti. Müdürle konuşmuş; müdür sadece Türkçe öğretin diğer dersleri boş verin demiş:( Yaşamadan bilinmez elbet. Emre öğretmen bence bir çok öğretmenin dili olmuş Bu filmi izlemedim ama en kısa zamanda izlemek istiyorum.

mea culpa 
 31.10.2009 22:13
Cevap :
EMPATİ ŞART......Bu cümleyi her kuruşumda ; hani eğitim şart cümlesinde olduğu gibi içinin boşalacağı korkusunu duyuyorum..... Yaşamadan kesinlikle bilinmez katılıyorum ama Empati kurulabilir ve empati kurmak ; anlamayı büyük ölçüde kolaylaştırabilir diye düşünüyorum Sevgili Arkadaşım..... İzlediğinde belki yine paylaşırsın bizimle..... sevgilerimle......  02.11.2009 9:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 220
Toplam yorum
: 1214
Toplam mesaj
: 97
Ort. okunma sayısı
: 1217
Kayıt tarihi
: 24.09.08
 
 

Hani yolda giderken gözümüze bir çöp batar . Kimimiz çöpü çıkarır yolumuza devam eder, kimimiz de..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster