Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Kasım '07

 
Kategori
Aşk - Evlilik
Okunma Sayısı
522
 

İkinci kadına evet demek

İkinci kadına evet demek
 

Önceleri tek başına gelirdi. Kumaşını getirir, o zamanın ve bu zamanların gözde moda dergisi Burda' ya bakar model seçer, sonrasın da annem kumaşı şöyle eline alır serer yere kol oyumunu yaka oyumunu keser, ilk provayı yapar ikinci prova için gün verirdi Semiha teyzeye.

Uzun yıllardır evli olmasına rağmen çocuğu olmamıştı. Her geldiğin de yüzünde ve yürein de o hüznü hissederdim.
Annemle ara sıra konuşurlardı. Doktorlara gitmişlerdi kaç kez, çocuk olmama nedeni Semiha teyze de idi. Bu nedenle boynu büküktü. Ayrılmayı bile istemişti eşinden ama eşi razı gelmemişti buna.

Bir gün kapımız çalındı. Semiha teyze yanın da kendinden oldukça genç bir bayanla bize geldi. Kumaşları vardı. yaklaşan bayram için elbise diktireceklerdi.
Semiha teyzenin yanında ki bayan nedense pek bir utangaçtı, gözleri ile yerdeki hakının desenini ezberlemek istercesine dikkatle yere dikmişti gözlerini.
Annem model konusun da fikrini almak isteyince mahcupça gülümsedi. " bana yakışan bir şey oldun" dedi.
Kumaşlar ustalıkla kesildi biçildi. Koşturdum ben çayı ocağa koydum. Sohbet başlamıştı tek kelimesini kaçırmak istemiyordum.
Usul usul anlatmaya başladı Semiha teyze; yine bir gün gözyaşları içinde eşine madem benden ayrılmak istemiyorsun o zaman ben sana sana çocuk verecek bir hanım alman için izin veriyorum demiş gözyaşını yüreğine akıtarak.
Önce itiraz etmiş eşi ama ne yapsın, belki de onunda zayıf olduğu bir anda peki, demiş... Sağa sola haber salmışlar sonunda bu yaşı biraz geçkince görüntüsü çok dikkat çekici olmasa da mahzun ama iri ela gözleri olan Mine'yi Allahın emri ile istemek Semiha teyzeye düşmüş.
Soluksuz dinledim olanları...
Sonra geldikleri gibi sessizce gittiler.
Aradan bir süre geçti, sonra duyduk ki Mine'nin bir kızı bir oğlu olmuştu. Semiha teyze o çocukları kendi çocukları gibi sevmişti. Mine abla da saygıda kusur etmemiş mutlu mesut yaşamışlardı.
Diyeceğim ama... bu bize görünendi sanırım.
Semiha teyzeyi düşündüm çok zaman eşi paylaşmak... hayat arkadaşını paylaşmak, nasıl bir duygu idi acaba? Üstelik kendi elleri ile evlendirmişti. Kendi yanında olması gerektiği anda eşi Mine nin odasına giderken ne duyguda idi...oOFF ne zor şey.. düşündükçe Semiha teyzenin sabrına ve u paylaşıma razı olmasına şaştım kaldım.

Ne çok var aslında Semiha teyze ve Mine benzerleri...
Akşam olur ışıklar yanar, perdeler çekilir...ne hüzünler yaşanır, sessiz gözyaşları dökülür...Kimbilir...
Sevgi ile kalın, paylaşın herşeyi ama sevdiğinizi asla...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok zor bi durum valla. Ben kabul etmezdim böyle bir şeyi, adamın hayatından çeker giderdim. Böyle de mağrurumdur yani:)) NOT : 9 yıl anne olamadım ben de, yaşadım bu duyguları çekip gitmeyi yani, paylaşmayı değil asla. Ben gideyim derken bir gün bir baktım oğluşum çıktı geldi:))

Özlem Akaydın 
 24.11.2007 15:19
Cevap :
İyiki gelmiş o oğluş.. benim için onu mıncır lütfen...ben çocuk canavarıyım:) sevgiler  24.11.2007 19:49
 

benim isim olamaz....ben yeri gelir uyduruk bir kalemi paylasamam....nerde kaldi zar zor buldugum kocayi...:) semiha icin cok zor olmustur...cok zor....

BADkitty 
 23.11.2007 19:30
Cevap :
değil mi ama.. ya bizimdir ya kara torpağın:) mucks  24.11.2007 19:49
 

ailenin, evin neşesi ve bir sevginin ürünü. Yazdığın öyküde ailenin alacağı karar yasal başvurunun ardından Ç.E.K. dan kimsesiz bir çocuğu evlat edinmek olmalıydı. Ailenin yeni üyesine gösterilecek sevgi ve şevkat, yaptıkları olumlu ve hayırlı görev, eşlerin birbirlerine olan sevgilerini, bağlılıklarını daha da artıracaktı. Bu yolla daha mutlu bir üçlü olacaklarına inanıyorum. Yazında anlattığın olayda, bu üçlü ve de dörtlü beraberlik şimdilik iyi gidiyor gibi gözükebilir, sonrasında? Çok zor bir durum. Güzel bir konu, elinize sağlık. Saygı ve sevgilerimle.

İlyas Bayram 
 23.11.2007 13:27
Cevap :
yaşanmış bir olaydı...Bizzat şahit olduğum...)Hiç unutmadım o yüzleri. Birinci ve ikinci kadın...son derece uyumlu idiler görünüşte...ya içlerindeki yangın?? benim merakım ona.. sevgi ile kalın  23.11.2007 21:23
 

vedakarlıkmı?sevgimi?gurursuzluk mu?yoksa yoksa ne acaba..dediğin gibi nasıl katlanılabilir böylesi bir duyguya..bence sevgi yaşadığı..karşısındakini mutlu etmek hemde kendinden hayatından çalarak..fedakarlıkda diyebilir ama gurursuzluk asla denilemez..ama ben olsam diyorum şimdi kendi kendime yapamazdım kimse için bu fedakarlığı..demekki gerçekten sevmek mi lazım?..sevgiler..

roji 
 23.11.2007 9:50
Cevap :
Bende kesinlikle yapmazdım ne pahasına olursa olsun. Allah kimseyi böyle durumda bırakmasın.. teşekkürler yorumun için  23.11.2007 21:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 292
Toplam yorum
: 1601
Toplam mesaj
: 220
Ort. okunma sayısı
: 930
Kayıt tarihi
: 08.03.07
 
 

Yazmaktan hoşlanan... Kelimeleri renklendiren bir sihirbazım ben.. Bodrum'da yaşamaktayım.. Sev..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster