Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Aralık '13

 
Kategori
Kedi Psikolojisi
Okunma Sayısı
925
 

İlginç kedi davranışları

İlginç kedi davranışları
 

Bundan on yıl kadar önceydi. Yaşadığımız yer ormanlık bir alanda yer alan küçük bir site. Lojmanda oturuyoruz ve burası şehre yaklaşık bir saat uzaklıkta. Üçüncü kattaki balkonumdan aşağıdaki kedi popülasyonunu takip ettiğim bir dönemdi. Öyle ki kim kimin yavrusu, hangisi hangisinin dayısı hepsini biliyordum ve arkadaşlar şaşırıyorlardı!

Gri renkli, boncuk gözlü bir kedi vardı içlerinde. Ona Boncuk adını takmıştım. Biraz yabaniydi ve insanlardan ürküyordu. Hiç unutmuyorum, çok fırtınalı bir 31 Ekim günüydü. Algıda seçicilik var ya, kedilerle ilgili tarihler aklımda kalıyor. Nasılsa apartmana sığınmış bu boncuk. Üçüncü kata kadar çıkmış, bizim kapının önünde miyavlıyor. Biraz yiyecek verdim, yemedi. Baktım ki karnı iyice burnunda. Dışarıda ise fırtınadan göz gözü görmüyor.

 

“Bu doğuracak herhalde” dedim eşime. “Bir kutu bulmamız lazım.” Her dairenin sokak kapısının dışında kendine ait kileri var. Eşim tedbirli davranıp kilere koyduğu kutulardan birisini çıkardı. Kapının önüne koyduk. Boncuk yabani, dokunamıyoruz. Kutunun içine kendiliğinden girdi.

 

Kısa bir süre sonra da yavrularını doğurmaya başladı. İlk kez bir doğum olayına tanık oldum. Arka arkaya aralıklı olarak dört yavru dünyaya getirdi. Ölecek kadar yorgun görünüyordu. İnsanlar kedilerin veya diğer canlıların bu tür olaylarına tanık olsalar eminim ki bir parça daha merhametli davranırlardı. Koridor soğuktu ve eşimin bütün itirazlarına rağmen kutuyu evin içine, oturma odamıza aldım.

Boncuk tam bir sokak kedisiydi. Kendine gelip nerede olduğunu fark ettiğinde gözleri dehşetle açıldı. Güçlükle kutunun dışına çıktı. Oda kapısını kapatarak yumuşak bir sesle konuştum onunla. İkna oldu, sakinleşti. Yavrularının yanına döndü. Tavuk verdim yiyecek olarak, dokunmadı bile. Fakat kocaman bir kap suyu içip bitirdi.

Bir süre sonra mutlu aileyi kilerimize taşıdık. Çocuklarım yavrulara bayılıyorlardı. Yavrulardan birisi alacalı siyah renkli, çok çirkindi. Biber adını koyduk ona. Biber büyüdü, annesi ve diğer yavrularla birlikte sokağa indiler, orada yaşamaya devam ettiler. Diğer yavrular ayrılıp gittiği halde bu biber annesinden kopamadı bir türlü. Dişi bir kediydi ve anne kuzusu çıkmıştı. Tuhaf bir şekilde tam bir yıl sonra anne ve kız her ikisi de hamileydiler. Önce Boncuk yavruladı. Tabii yine bizim kilerde. Birkaç gün sonra ne görelim biber de kutunun içinde diğer yavrularla beraber annesinin sütünü emiyor. Üstelik de o hamile haliyle. Çok gülmüştük gerçekten. İlginç olan ise Boncuk’un ona hâlâ sabır göstermesiydi. Tam bir hafta sonra Biber iki tane kapkara yavru doğurdu. Onları da diğerleriyle birlikte Boncuk emzirmeye başladı. Biber gençti ve annelikle uzaktan yakından ilgisi yok gibi görünüyordu.

Aradan bir hafta daha geçti ve Boncuk birden ortadan yok oldu. İki gün aradık. Yavrularına çok düşkündü. Anladık ki başına kötü bir şey geldi. Sokak kedisi olduğundan dışarıya çıkıp geri geliyordu. Ya ezilmiş, ya da ormandaki başka bir hayvana yem olmuştu. Altı yavru da henüz çok küçüktü ve acemi annenin ellerine kalmıştı. Şaşırtıcı bir durum daha yaşandı. Yemek vermek için kilerin aralık kapısından içeriye girdiğimde Boncuğun zavallı yavrularını kutunun dışında buldum. Kutuda sadece Biber ve iki siyah yavrusu vardı.

“Hain” dedim. “Annen sana böyle mi yapmıştı?” Bir yandan da bu yavruları nasıl böyle hatasız ve kesin biçimde ayırdığına hayret ettim. Tekrar kutuya koydum yavruları. Bir kez daha dışarıda buldum onları, tekrar koydum. Sonunda Biber kabullendi. Hepsine baktı ve emzirdi çaresiz!

İki yıl boyunca Biber’in bana olan sevgisi devam etti. Sokakta yaşıyordu ama ne zaman arkadaşlarla parkta otursak ve uzaktan beni görse yanıma geliyor, kucağıma çıkıyordu. Hâlâ çok çirkindi ama bana öyle sevgiyle bakıyordu ki, gözüme dünya güzeli görünüyordu. Bir gün okuldan dönerken çöp bidonlarının yanında cesedini gördüm. Başka kediler de vardı beslediğimiz, fakat Biber’in bana olan sevgisi bir başkaydı. Sessizce ölüp gitmişti. Eşimin yardımıyla gömdük onu.

Birkaç gün üzüntümü de, hüznümü de tek başıma, kendi içimde yaşadım. “Biber öldü” desem kim etkilenirdi ki? Sokakta yaşayan sıradan bir kediydi o. Kendi halinde yaşam mücadelesi veren sıradan bir canlı…

Yine aynı dönemlerde Boncuğun neslinden olan ve tıpkı ona benzeyen bir başka kediye tekrar Boncuk adını taktık. Onunla da ilgili çok ilginç bir hikâyem var. Uzun olmasın şimdi, daha sonra da Boncuk 2 nin başından geçenleri anlatayım.       

Mediacat bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sema Hanım, kedilerden sadece kedilerden değil de hayvanlardan çok fazla öğreneceğimiz şeyler vAR BİZLERİN İNSAN OLARAK HAYVANLARI SEVEN MERHAMET EDEN İNSANDAN KORKMAMAK LAZIM seviyorum hayvanları hele de kediler çok tatlılar kişilikliler, insansız olmaya dayanamazlar sevgilerimle yine beklerim bloğuma sizi

Mavianne 
 25.12.2013 13:59
Cevap :
Haklısınız, merhamet bir bütün zaten. Hayvanlara yüreği dayanmayan kişi insanlara da kıyamaz. Kaldı ki hayvanlar çoğu zaman kendini savunamayacak kadar aciz durumlarda kalıyor. Bu aralara yoğunum biraz. Yazılarınızı takip edeceğim mutlaka. Sevgilerimle.  25.12.2013 17:23
 

Duygusal,hassasiyet yüklü,birebir yaşanmış bu satırları okurken sizin duygularınıza yaklaştım neredeyse...Kedilerinizin hepsinin de dişi olması biraz şaşırttı beni. Bibere üzüldüm.

Kerim Korkut 
 07.12.2013 8:49
Cevap :
Teşekkürler, o zamanlar evde başka bir kedimiz (eşimin isteği ile evde beslediğimiz kediler hep erkekti) olduğundan Biber'i eve alamıyordum. Bu zavallı kimsesiz kediye on yıl sonra bir başkasının daha üzülmesine neredeyse memnun oldum diyeceğim.  07.12.2013 20:14
 

Sevgili Sema kardeşim, kedim olmadığı için davranışlarını da bilemiyorum, ama kızıma bu yazınızı okumasını öneririm.Sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 06.12.2013 16:23
Cevap :
İnceliğiniz için teşekkür ederim Nahide Hanım. Sevgilerimle.  06.12.2013 18:16
 

Kedi hikayelerine bayılırım. Tabii kedilere de... Benim de anlattığım bir çok kedi hikayesi oldu bu bloglarda, isterseniz, ilgilenirseniz, okuyun. Teşekkürler, saygılar.

Erdal Ceyhan 
 06.12.2013 2:28
Cevap :
Tabii Erdal Bey, keyifle okuyacağım. Teşekkürler.  06.12.2013 12:33
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 27
Toplam yorum
: 226
Toplam mesaj
: 7
Ort. okunma sayısı
: 1416
Kayıt tarihi
: 22.09.13
 
 

Ege Üniversitesi mezunu. Emekli öğretmen. Yayımlanmış romanları ve deneme kitapları var. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster