Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

AYFER AYTAÇ GAZETECİ YAZAR

http://blog.milliyet.com.tr/ayferaytac

14 Mayıs '18

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
55
 

İlk Eczacımız

İlk Eczacımız
 

Herkese Sevgi İlacıyla Dinlenmiş Gayet Afiyetli Günler


Bizim şehirde yakın tarihe kadar henüz eczane yoktu. Hemen hemen eczanenin ne olduğunu bilen, gören de yoktu. İlaç tedarikini ve hasta tedavisini şehrimde yaşayan Rumlardan dört Rum kardeş, ilkel yöntemlerle birlikte yürütüyordu. Ta ki Cumhuriyet sonrası, babam Saim Aytaç'ın amcazadesi Muzaffer Bey, şehrimizde ilk eczaneyi açana dek...

Gülüyle namlı şehrimin öz evlatlarından Muzaffer Bey; İstanbul'da eğitim görürken “Bir kesere sap olamamışsın” diyen Şair Mehmet Akif Ersoy'un elini öper ve “Beni affedin hocam, size layık olmaya çalışacağım” der. Dediklerini hayata geçirebilmiş midir, acaba?

Cumhuriyet kurulana kadar Isparta'da eczane yoktur. İlaç ve tedavi yöntemini bir çok konuda olduğu gibi, sağlık konusunda da o yıllarda Isparta'da varlıklarını sürdüren Rumlar yapar. Fabrika ilaçlarının nadiren bilinip kullanıldığı 20'nci yüzyılın başlarında ot ve çeşitli bitkilerden yapılan (kocakarı ilaçları) revaçtadır.

Harpten yeni çıkmış ülkemin çocukları okumak için mektep bulamamakta, bulsa bile yoksulluktan okuyamamaktadır.

Yokluklara, kıtlıklara ve tüm imkansızlıklara rağmen, yüreklerde bu gidişatı değiştirmek için okuma azmi vardır. Muzaffer Bey' de hep kötüye gidişin önüne taş koymak için eczacılık tahsili yapacak, Isparta'nın “İlk Eczacısı” unvanını kazanacak ve Isparta'ya ilk eczaneyi açacaktır. Fakat bu o kadar da kolay olmayacaktır.

Henüz eczacılık akılda yokken, daha on altı-on yedi yaşlarındaki Muzaffer Bey, orduya müracaat ederek muvazzaf jandarma subayı olur. İlk görev yeri Karadenizdir ve Samsun ile Trabzon arasında tam üç buçuk yıl güvenliği sağlar. Ancak İstiklal savaşı sırasında Trabzon ve çevresinde belli bir gücüyle çete faaliyetlerinde bulunan “Topal Osman”, jandarma subayı Muzaffer Bey'den ordu silahlarını isteyerek, vermesi için tehdit, tedirgin ve taciz etmeye başlar.

Gözü dönmüş karanlık güçle mücadele etmekte yetersiz kalan Muzaffer Bey, Topal Osman'dan kurtulmanın yolunu, askerlikten istifa etmekte ve Isparta'ya gizlenerek gelmekte bulur. Buna rağmen Topal Osman'ın atlı adamları, yaya olarak kaçan Muzaffer Bey'i Dinar'a kadar takip ederler. Muzaffer Bey Dinar'ın suçıkan bölgesinde kayalıklar arasında saklanarak izini kaybettirir. Isparta'ya gelerek on gün eve kapanıp dışarıya çıkmaz ve canını eşkıyadan böyle kurtarır.

ASKERLİKTEN AYRILINCA, ECZACILIK OKULUNUN YOLU AÇILIR
Subaylığını Topal Osman'ın şerriyle noktalayan Muzaffer Bey'in babası hastadır. O kadar ağır hastadır ki ilaca, tedaviye muhtaçtır. Babasının durumunun etkisi altında kalarak eczacılık okulunda eğitim almaya karar verir.

Aşiyan da “ Şair- öğretmen Tevfik Fikret”in evine yerleşir. Burada babasından öğrendiğince Arapça hocalığı yaparak hem para kazanır, hem de eczacılık öğrenimine devam eder. Çünkü başka türlü okumasına imkan yoktur. Mutlaka para kazanmak zorundadır.

Bir gün eczacılık sınavları yapılır. Sınavlara hoca olarak “ Veteriner Hekim ve İstiklal Marşımızın yazarı, büyük Şair Mehmet Akif Ersoy” da girer. Karşı karşıya geldiklerinde, Mehmet Akif, Muzaffer Bey'e sorar. “Ne iş yaparsın?” diye. Heyecana kapılan Muzaffer Bey, “Arapça ders veriyorum” diyemez. Suskunluğu üstat tarafından olumsuz bulununca “Anlaşılan sen bugüne kadar bir kesere sap olamamışsın”der gürleyerek Şair Akif...

Muzaffer Bey, Mehmet Akif'ten; o günkü şartlara göre eczacılık okulunda okuyor olmasından dolayı iltifat beklerken, böyle sert bir söz duyunca üzülür, yerinden kalkar ve: “Haklısınız hocam” diyerek elini öper.

Usta şairin zılgıtına maruz kalmışlıkla alevlenen genç Muzaffer, gecesini gündüzüne katıp, hem işine hem derslerine hırsla sarılır. Nihayetinde Muzaffer Bey eczacılık mektebini iyi bir dereceyle bitirip, eczacı oluyor.

Artık Muzaffer Bey diplomalı bir “Eczacı- Kimyagerdir.” Üstelik gripin laboratuvarının sahibi Necip Akar ve yeni laboratuvarrın sahibi Necdet Göknar gibi Türkiye'de ilk kurulmuş ilaç firmalarının sahipleriyle sınıf arkadaşı ve meslektaşıdır da...

ÜÇ ARKADAŞ ÜÇ VİLAYETE ECZANE AÇMAYA SÖZ VERİRLER
Aynı dönemde eczacı-kimyager olan üç samimi arkadaş, hiç eczane bulunmayan Isparta, Burdur ve Antalya'da birer eczane açmaya karar verirler. Ve bu kararı aralarında and içerek gerçekleştirirler. Bu eczanelerin üçü de bugün halen faaliyettedir.

Muzaffer Bey “Isparta”da, Ethem Ruhi “Burdur” da,Macit Yetkin'de “Antalya”da ilk eczanelerini açarlar.

O zamanlar Antalya'nın nüfusu Isparta'dan çok daha azdır. Bu yüzden Macit Yetkin “Ben en sapa yere eczane açanım” diye yakınmaktadır.

Isparta'ya açılan ilk eczanenin adı “Muzaffer Bey” eczanesidir. Soyadı kanunu çıkana kadar bu isim hiç değişmez.

Daha Antalya yolunun açılmadığı Isparta'nın Rumlarla beraber yaşamaya çalıştığı, çarşının merkez sayıldığı, şehrin erkek hamamının yanındaki küçücük bir depo onarılarak açılan ilk eczane; fabrikasyon ilaç yerine, okulda kimya derslerinde aldığı eğitimle ot ve bitkileri birbirine karıştırarak, bizzat keşfettiği formülleri ilaca dönüştürüp şifa arayanları bekler.

Rumların “Hamam yanında eczane mi olur,” sözleriyle verdiği rahatsızlık sebebiyle” Muzaffer Bey Eczanesi” aynı muhitte başka küçük bir dükkana taşınır. Bu sırada mübadele gerçekleşir. Rumlar Isparta'dan temelli gider.

Daha sonra Burdur'un Ağlasun ilçesi üzerinden Isparta'ya, Antalya'ya ulaşım yolu açıldı. Ancak Ispartalıların Antalya'ya gitmelerinden önce, Isparta'ya Antalya'dan yazlamaya gelenler olmaya başladı. Hal böyle olunca o süreçte şehrime, temelini 5. Cumhurbaşkanımız Cevdet Sunay'ın attığı o gün için çok katlı bir otel yapıldı. Ve bu altı katlı otelin tam karşısına “Muzaffer Bey Eczanesi” için özel bir bina inşaa edildi. Daha sonraki yıllarda istimlak nedeniyle bu bina da yıkıldı. Eczane günümüzdeki yerine taşındı.

Muzaffer Bey, 1962 yılında öldüğünde, eczanenin yönetimini dört oğluyla bir gelini eczacılıkla perçinleşmiş durumda, mesleklerinin erbabı olarak, lakin eczanenin ismini soyadlarıyla değiştirerek baba yadigarı mesleklerini, diplomaları duvarda, namları gönüllerde olarak sürdürmektedirler.

Ayfer AYTAÇ – ayferaytac.com

 

Abdülkadir Güler, Sibel Yılmaz bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba:) Okumayı seviyorum okuduğumu da yürekten hissetmişsem illa iki kelam etmeden olmuyor. İçimden geçeni söyleyiverdim:) Sağolasınız çok mutlu oldum çok teşekkür ederim. Bende de bir Bursa sevdası var belki o yüzden şehrinize aşkınız hep ilgimi çekiyor. Bende Bursa ma beklerim ve sizi ağırlamaktan onur duyarım. Bende tanımayı isterim. Gönüller bir. İnşallah bir gün nasip olur. Tekrar teşekkür ederim saygılarımla...

Sibel Yılmaz 
 16.05.2018 3:40
Cevap :
Güzel insan sevgili Sibel, hadi bugün pozitif düşünelim. Hayat kısa güzel dostluklarla dünya ve yaşam anlam kazanıyor. Bu bakımdan seni buranın vesilesiyle tanımaktan çok mutlu oldum. "küçüğüm olduğun için sen diyorum" Her şeyin gönlünce olması dileğimle sıcacık kalpten sevgi dolu selamlarımı iletiyorum. Davetine teşekkür ederim,Allah nasip ederse neden olmasın, sen bana, ben sana geliriz, görüşürüz inşallah...  16.05.2018 12:12
 

Biliyor musunuz ? Artık Isparta ismini duyduğum gibi ya da bir yerde okuduğum gibi aklıma geliyorsunuz. Sizdeki memleket sevdasının maşallahı var gönülden takdir ediyorum kıymetli büyüğüm. Emeğinize sağlık öğrenmiş oldum. Hatta nasip olur da gezmeye ya da sevdiğim akraba ya da kardeşlerimden birinin yemin törenine Isparta’ ya gelecek olursam Muzaffer Bey in Eczanesini de görmek isterim aklımın bir ucunda olsun. Nasip olur da gelirsem de yanımdakilere öğrendiklerimi anlatırım ne güzel olur nereden biliyorsun diye de amma şaşırırlar:) Çok teşekkür ederim saygı ve sevgilerimle...

Sibel Yılmaz 
 14.05.2018 21:52
Cevap :
Öncelikle selamlar sevgiler, zarif ve duygulu, güzel insan Sibel Yılmaz kardeşim. Yazımı okuyan gözlerine ve değerlendiren ellerine sağlık, Çok teşekkür ediyorum. Ve diyorum ki Isparta'ya gelirsen değil, inşallah mutlaka gel diyerek davet ediyorum.Misafirim olursun. Seni ve kalemini yakından tanımaktan, evimde ağırlamaktan onur duyarım. Yazın buraları güzel olur,serin suları bulunur, seversin. Hem şehrimi, hem muhabbetimi tanımanı çok isterim. Tekrar teşekkürlerimle ramazan ayınızı tebrik ediyorum. Görüşmek umuduyla; sevgiyle, dostlukla...  14.05.2018 23:06
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 250
Toplam yorum
: 71
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 157
Kayıt tarihi
: 08.12.14
 
 

Gazeteci-yazar ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster