Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Nisan '11

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
978
 

İnsanlar ne kadar da gereksiz mahluklar olabiliyorlar??

İnsanlar ne kadar da gereksiz mahluklar olabiliyorlar??
 

Alıntı


Ağzımız torba değil ki büzelim,ne biz ağzımıza sahip çıkıyoruz ne de başkaları.Laf olsun torba dolsun da,ne dediğimin ne önemi var ki …

Sıkıntılı zamanlar yaşadığımızda neden bir darbede çevremizdekiler vurmaktan zevk alırlar,acaba kendi nefsime bende başkalarına öle mi yapıyorum bilip bilmeden de onun cezasını mı çekiyorum???

Faydası dokunmayan insanın zararı da dokunmasın bence birbirlerine.

Kendi adıma eleştirilmeyi anlamaya çalışabilirim ama bir göbek öteme eleştiri okları fırlatıldı mı öyle asabım bozuluyor ki,en ağır küfürleri cinsiyetime yakıştırmamayı bir kenara bırakıp ulu orta savurasım geliyor.Gerçi öyle davransam da içim soğur mu bilemiyorum yaa…

İnsanlar sizi,ailenizi,kardeşinizi,eşinizi,sevgilinizi her şeyi eleştirmekten hiç ama hiç çekinmiyor.

Onunda annesi şöyle…

Aaa babası şunu yapmış…

Ay kardeşi de pek sümsük yahu!

Aman bunun karısı-kocası da adam olacakta bizde göreceğiz…

Bu kazanır eşi yer…

Yaff! Kime ne! Size ne! SANA NEEEEE!!!!

Annem tipik olsun,benim annem,sana ne…

Babam kötüymüş,sana kötü bana değil,sana ne…

Ben kazanırım eşim yer,sana ne…O kazanıp ben yerken gözüne gelmiyor muydu??

Sırf konuşmuş olmak için demagoji yapmana ne gerek var.

Kimse bakmaz mı kıçının sarımsağına anlamıyorum ki ben??

Hem insan ailesini,eşini,evladını her yanlışıyla eksiğiyle sevmeyecekse,onların yarım kalanlarını omuzlayıp desteklemeyecekse ne anlamı kalıyor aile kavramı için çabalamanın.

Yeri geldiğinde annem eksikse ben tamamlarım evin anneliğini,babam az kazanırsa ben omuzlar kazancına kazanç eklerim elimden geldiğince…Yeri geldiğinde evin erkeği ben kadını erkek olur…

Hayat yeterince zor,aile sahibi olmak iyi günde kötü günde birlikte olmak değil midir?

Ben mi yanılıyorum acaba,ya da pek mi safım da günümüzde hiçbir değer ifade etmeyen bu çıkarsız sevmenin,yardımlaşma,dayanışma üzerinde duruyorum da eleştiriyorum kendimi.

Kimsenin kimseye hayrının kalmadı günümüzde bari ailemize, eşimize, kardeşimize, evladımıza arkasında olduğumuzu hissettirmenin onlarla dayanışma içinde olmanın neresinde yanlış düşünüyorum ben???

İnsanlar başkalarını eleştirirken ellerine bir ayna alıp da konuşurmuş derler,demek ki beni eleştirir gibi gözüküp kendi yansımalarını anlatıyorlar,kendilerine yapamadıkları eleştirileri ile başkalarını vurmaya çabalıyorlar.Belki de ben üzerinde fazla duruyorum,bana değil kendi eleştirilerine maruz kalıyorlar hep.Ben sadece içlerinde dillendiremediklerini dışarı vururken çarptıra bilecekleri bir duvarım onlar için.Bu gerçeği fark edebilsem de,yine de canımı yakıyorlar insanlar…

Diyorum ya insanlar nasılda gereksiz mahluklar olabiliyorlar sık sık…

Ben ne kadar sıklıkla mahluklaşıyorum acaba???

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İnsanlar yaradılış itibariyle dedikoduyu seviyorlar. Hiç dedikodu yapmıyorum diyen kişi sayısının çok az olduğunu düşünüyorum. Ancak yapılan dedikoduların insanlara zarar vermemesi gerek. Özellikle küçük yerlerde yapılan dedikodular ailelerin dağılmasına hatta cinayetlere kadar uzanabiliyor. Ne yazık ki kişiler kendi yetersizliklerini başkalarıyla uğraşarak unutmaya çalışıyorlar. Güzel bir konuyu dile getirmişsin. Sevgiler,

Erol Özışık 
 01.04.2011 12:48
Cevap :
Kesinlikle kendi yetersizlikler,doğru söylüyorsunuz abi.Teşekkürler saygılar...  04.04.2011 10:13
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 205
Toplam yorum
: 496
Toplam mesaj
: 91
Ort. okunma sayısı
: 4428
Kayıt tarihi
: 11.11.06
 
 

86nın bir kış günü doğmuşum, belki de ondadır kışı çok sevişim .Hayatın gerçeklerini görüp nefret..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster