Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Ekim '08

 
Kategori
Kültür - Sanat
Okunma Sayısı
608
 

İnsanlara güvendiğim için beni affet...

İnsanlara güvendiğim için beni affet...
 

Seni çok sevdim ben...


Evet Şirinim, insanlara güvendiğim için özür diliyorum senden ve beni affetmeni istiyorum...

Çünkü bu duyarlı diye düşündüğüm insanlara güvenim senin hayatına mal oldu...

Nereden bilebilirdim seni "Rehabilitasyon Merkezi" diye bıraktığım yerin mezarın olacağını?...

Nereden bilebilirdim karşımda "Hayvansever" olarak görünen kişilerin kuzu kılığında kurt olacakları?...


Bir Pazar gününde bir gücün beni dürtmesiyle kalkıp seni ölü vaziyette bulup hayata döndürmem bir kader...

Ama senin için en iyisi diye düşünüp emanet ettiğim insanların ihmalinden dolayı ölümün ise kader değil...

Beni de yanılttılar be Şirinim, gözüme sahte sevgilerle göründüler ki anlamadım yoksa seni bırakır mıydım...

Dört gündür yaşadıklarıma büyük Allahım şahit, nasıl acı çektiğimi o biliyor.

Dilerim ki bana bu acıyı yaşatanlar da benim döktüğüm gözyaşı kadar yaş dökerler...


İşin peşini bırakmayıp hesap soracaktım ama vazcaydım be Şirinim...

Karşımdaki insanlara ne desem anlamayacaklar ve ne yaparsam yapayım sen geri gelmeyeceksin...

Onlarla uğraşırken olayları tekrar tekrar yaşayarak mislilerce acım çoğalacak, gözyaşım dinmeyecek...


Günlerdir yüzüm gülmüyor, hayata küstüm, hiçbirşeyden keyif almıyorum... Düzelmem gerek...

Bir de üstüne şehit haberleri de gelince, o gencecik fidanların boşa ölümlerini görünce acım katlandıkça katlandı.

Bir onlara ağladım, bir sana ağladım, bazılarına saçma gelse de umurumda değil, insan hayvan farkeder mi?

Akşamları Büyükçekmece'den geçerken yaşadıklarım geliyor gözümün önüne, ağlıyorum...

Sana gelmek için taksi çağırdığım hastaneyi görüyorum, nasıl ümitle gidip yaşadığım hüzne ağlıyorum...

Ve Büyükçekmece'den nefret ettiğimi hissediyor, bu duygum için üzülüyor yine ağlıyorum...


Sen hayatımda unutamayacağım en güzel ve en hüzünlü anım olarak kalacaksın Şirinim...

Seninle olduğum altı gün zarfında ben çok mutluydum, senin de keyfine diyecek yoktu görüyordum...

Keşke bırakmasaydım seni, ah bu keşkeler beni nasıl perişan ediyor bilemezsin Şirinim...

Bu yazımla birlikte seni kalbime gömüyorum, orada hep benimlesin biliyorsun değil mi?...

Hatta mahşer gününde uçarak bana gelecek, omzuma konacaksın... Biliyor, hissediyorum...





Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

insan hayatının hiçe sayıldığı bir ülkede bir kuşa verdikleri ilgi ve değer ancak bu kadar olur işte. gerçekten çok yazık...

beenmaya 
 15.10.2008 16:27
Cevap :
Haklısın Özlemcim... Baksana gözaltındayken öldürülen gence nasıl üzüldüm, inanamadım dövmüşler de dövmüşler, işkencenin bini bin para... İnsana değer verilmiyor değil ki bir kuşa verilsin... Nasıl bir ülkede yaşıyoruz bilmem ki?...((  15.10.2008 18:12
 

Ne diyeceğimi bilemiyorum Semoşum. Acaba benim de bir hatam, kabahatim var mı bu işte diye soruyorum şimdi kendime. Benim söyledilerim normal olan, olması gerekendi. hem kuş hem biz sıkıntıya girecektik. Belki Şirin, havasızlıktan ya da olağaüstü koşullardan zarar görecekti. Senin çözümün doğal olanıydı, olması gerekendi. Ve bıraktığın yer, resmi bir merkezdi.Aynı acıları sana yeniden yaşatmak istemiyorum. Ama bana bir kızgınlığın, gönlün varsa lütfen beni affet canımın içi. Aslında nasıl da sevinmiştin bulduğum çözüme. Sevgilerimle öptüm o güzel ve yaralı yüreğinden...

Neşe İleri 
 13.10.2008 14:16
Cevap :
Neşem canımsın benim konuşmalarımızda hiç öyle bir şey mi sezdin? Bir an dahi aklımın ucundan geçmedi senin bir hatan olduğu varsayımı... Düşünüyorum da nasıl yapardık götürseydim, zaten benim üzüntüm oğlum ben bakarım demesine karşın eve geç gelir ilgilenemez diye veterinerlik vasfı yüklenmiş duygusuz insanlara bırakmamdan dolayı oldu. Herşey kısmet ben orayı arayacakmışım ve kumrucuğu bırakacakmışım... Seninle ne alakası var böyle düşünürsen esas o zaman üzülürüm... Canımsın benim sen...  13.10.2008 14:23
 

Kimse sorumlulukların bilincinde değil. Siz güvenip bırakıyorsunuz sonuç ortada. Çok üzüldüm.

Murat Ersöz 
 13.10.2008 11:46
Cevap :
Evet Murat bey, maalesef acı da olsa bu olaydan sonra insanlara güvenmemeyi öğrendim... Şirinciğin hayatına mal olduğu için çok üzüldüm... Sevgilerimle...  13.10.2008 12:41
 

Gözlerim kupkuru...yüreğimde büyük bir acıyla ağlıyorum. En son, veterinerin merdivenlerinde böyle ağlamıştım.. Benimki gittiğinde..

zelinartug 
 12.10.2008 17:39
Cevap :
Beni anlamanızı görmek üzüntümü paylaşmanız büyük incelik... Üzüntümü hafifletiyor bilesiniz. Yaşadığım bu olay bende çok derin yaralar açtı. Zaman herşeyin ilacıdır derler ya ben de atlatıcam biliyorum ama O'nu ömrüm boyunca unutmayacağım bunu da biliyorum. Sizin de acınızı paylaşıyor sevgilerimi gönderiyorum...  12.10.2008 20:57
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 203
Toplam yorum
: 2287
Toplam mesaj
: 423
Ort. okunma sayısı
: 1998
Kayıt tarihi
: 23.10.06
 
 

İnsanların yapmaktan mutlu oldukları hobileri vardır. Benim de en severek yaptığım, hayatımda yen..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster